Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.    Rozumiem, ZAMKNIJ
HokejKoszykówka
NewsyNewsy
Newsy
RSS  |  WAP  |  Kosz  |  Siatka  |  Hokej
Czwartek, 14 października 2010 r. godz. 14:38

Uwaga: Wiadomość archiwalna!

Historia stadionu: Zadaszenie Torwaru i warsztat samochodowy na Przemysłowej

Bodziach

Parzysta strona ulicy Łazienkowskiej wyraźnie różni się od tego, jak wyglądała przed laty. Obecnie normą jest, że mecze hokejowe rozgrywane są w zadaszonej hali. Tymczasem legioniści przez długie lata rozgrywali swoje mecze pod gołym niebem. Dopiero w październiku 1967 roku Torwar został pokryty dachem, a inauguracyjne mecze I ligi były rozgrywane przy wyższej liczbie widzów, co przyniosło sekcji większe dochody.
Urządzenia lodowiska wymagały jeszcze dalszych poprawek, a usunięcie usterek planowano na 1968 rok. Najważniejszym problemem było wówczas urządzenie widowni, radiofonizacji i szatni dla zespołów hokejowych.

W 1967 roku sekcja hokejowa Legii borykała się z trudnościami w zabezpieczeniu odpowiednich warunków treningowych wszystkim drużynom sekcji. Na Towarze w pomieszczeniu dotychczasowym, nie nadającym się na szatnię, została drużyna występująca w I lidze. Juniorzy przenieśli się do pomieszczeń tymczasowych na korcie centralnym Legii. Zawodnicy tych zespołów byli zmuszeni dochodzić do lodowiska Torwaru w strojach, a po treningu wracali na kort by zostawić sprzęt. W sezonie 1967/68 miało zostać otwarte lodowisko na korcie Legii (miało to miejsce 20 października 1967 roku) i część treningów odbywać się już miała na własnym obiekcie. Miał się tam również znaleźć tor do jazdy szybkiej.

Zakończenie budowy kortów w 1968 roku (kort centralny i 8 kortów bocznych) z oświetleniem ułatwiło życie także innym legijnym sekcjom. Sekcja turystyki motorowej, decyzją sekretarza generalnego WKS Legia, otrzymała pomieszczenie biurowe na kortach tenisowych przy ulicy Myśliwieckiej. Ponadto przy ul. Przemysłowej 19 istniał warsztat samochodowy, z którego korzystać mogli tylko członkowie sekcji. Był on czynny w tygodniu od 16 do 20, a w soboty od 14 do 18. Warsztatem kierował Julian Sikora.

W 1968 roku Elektryczna Spółdzielnia Pracy "Spójnia" w Warszawie ufundowała sekcji strzeleckiej Legii komplet urządzeń radiofonicznych ze wzmacniaczem i radioodbiornikiem. "Ułatwi to nam przeprowadzanie zawodów i treningów, jak również uprzyjemni czas przebywania na strzelnicy. Pragniemy podziękować za cenny dar Komitetowi POP, Radzie Zakładowej, całej Załodze, a w szczególności inicjatorowi tego projektu, prezesowi Spójni, mgr. Sylwestrowi Bajorowi, który jest członkiem naszej sekcji" - dziękowali działacze sekcji.

W roku 1969 rozpoczęto przebudowę bieżni lekkoatletycznej wokół boiska - od tego momentu miała ona 8, zamiast 6 torów. "Wystąpiliśmy do Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki o udzielenie pomocy w sprawie zakupu tartanu, tak aby przy przebudowie bieżni pokryć ją tym tworzywem. Chcemy przy okazji przebudować główne boisko piłkarskie, które wymaga drenażu" - informował zarząd klubu rok wcześniej. W 1969 roku zakończył się również kapitalny remont budynku głównego. Na stadionie ułożono chodnik, wykonano ogrodzenie od strony ulicy Łazienkowskiej i doprowadzono wodę do bocznego boiska piłki nożnej. W hali przy ul. 29 Listopada częściowo wymieniono parkiet.

Opracowano także plan budowy nowych obiektów na potrzeby sekcji, który został zgłoszony do Naczelnego Architekta Wojska Polskiego, jako podstawa do opracowywanego przez cztery zespoły projektowe konkursowego urbanistyczno-architektonicznego projektu zagospodarowania terenów przyległych do istniejącego kompleksu obiektów sportowych Legii. "Plan ten obejmuje m.in. budowę hali sportowej, krytej pływalni, strzelnicy, boisk sportowych i zaplecza. Mamy nadzieję, że GKKFiT nie tylko zaaprobuje nasze zamierzenia, ale udzieli nam też pomocy w ich realizacji, mając na uwadze, iż rozbudowa obiektów Legii przyniesie korzyści całemu społeczeństwu stolicy. Całość zagadnień objętych wspomnianym programem zgłoszono do planu inwestycyjnego MON na lata 1971-75" - informował zarząd WKS Legia.

Warto dodać, że remonty obiektów Legii należały wtedy do Służby Kwaterunkowo-Budowlanej, a kredyty na ten cel przydzielane były z budżetu Ministerstwa Obrony Narodowej.

Niezłe zaplecze szermierzy pół wieku temu
Likwidacja bieżni, remont dachu, obniżanie płotu
Historia stadionu Legii: Legia na Fortach Bema
Historia stadionu Legii: Hala, która została na papierze
Historia stadionu Legii: Odkrywamy historię basenów
Historia stadionu Legii: Zadaszenie basenu oraz likwidacja pływalni i strzelnicy
Historia stadionu Legii: W oczekiwaniu na zegar
Historia stadionu Legii: Wspomnienia Bohdana Tomaszewskiego
Historia stadionu Legii: Wchodzenie na gapę, piwo pod stadionem i przeładowany trolejbus
Historia stadionu Legii: 1965-68
Historia stadionu Legii: 1961-63
Historia stadionu Legii: 1960 cz.V
Historia stadionu Legii: 1960 cz.IV
Historia stadionu Legii: 1960 cz.III
Historia stadionu Legii: 1960 cz.II
Historia stadionu Legii: 1960 cz.I
Historia stadionu Legii: 1950-1959
Historia stadionu Legii: 1948-1949
Historia stadionu Legii: 1946-1947
Historia stadionu Legii: 1937-1945
Historia stadionu Legii: 1933-1936
Historia stadionu Legii: 1930-1932
Historia stadionu Legii: 1928-1929
Historia stadionu Legii: 1926-1927
Historia stadionu Legii: 1924-1925
Historia stadionu Legii: 1917-1922



Zgłoś newsa!

Jeżeli masz informację, której nie ma na tej stronie, a Twoim zdaniem powinna się znaleźć, zgłoś ją nam! Wystarczy wypełnić prosty formularz, a informacja zostanie dodana do naszej bazy.
Zgłoś newsa!