Na koniec 2025 roku prezentujemy obszerne podsumowanie działalności grupy Old Fashion Man Club z ostatnich dwunastu miesięcy patriotycznej działalności.
Krótkie podsumowanie... Już pod koniec ubiegłego roku byliśmy przekonani, że 2025 będzie intensywny. Apetyt rośnie w miarę jedzenia, do tego doszły okrągłe rocznice w naszej historii, a wszystko to przy apogeum aktywności w grupie.
W styczniu zaczęliśmy tradycyjnie od upamiętnienia 86. rocznicy śmierci Romana Dmowskiego. Dosłownie chwilę później przyszły do nas podziękowania od Prezes Fundacji „Bratnia Dusza”, Pani Iwony Romaniak, za pomoc polskim dzieciom i seniorom ze Lwowa w roku 2024. W styczniu również doszła do nas tragiczna wiadomość o śmierci naszego kolegi, popularnego „Maniany”, który w ostatnich latach, gdy tylko gdzieś wyruszał turystycznie, nie omieszkał podsyłać nam fotek z różnych ciekawych miejsc, czy wystaw historycznych. Spoczywaj w pokoju Piotrek, pamiętaMY o Tobie!
22 stycznia jak co roku upamiętniliśmy Powstanie Styczniowe, tym razem w 162. rocznicę jego wybuchu.
1 lutego to rocznica zamachu na kata Warszawy Kutscherę. Jak co roku spotkaliśmy się w Alejach Ujazdowskich. 14 lutego zamiast Walentynek obchodziliśmy rocznicę powstania Armii Krajowej pod pomnikiem Polskiego Państwa Podziemnego.
Marzec zawsze zaczynamy spotkaniem na Bemowie pod pomnikiem Żołnierzy Wyklętych/Niezłomnych. Cieszy coroczna, solidna frekwencja i coraz więcej młodzieży, mimo tradycyjnie marnej pogody. W marcu uczestniczyliśmy również w dwóch akcjach: krwiodawczej organizowanej przez Krewcy Legioniści, a także w Świątecznej Paczce na Kresy, którą organizowała Legia PamiętaMY. Wydaliśmy też klasyczne czarne bluzy z kapturem z prostym wzorem „Warszawa” i barwami, z których dochód jak zawsze przeznaczyliśmy na naszą działalność „statutową”. Marzec to także Józefinki, czyli obchodzone w XX-leciu międzywojennym imieniny Marszałka Piłsudskiego. No i brawurowa „Akcja pod Arsenałem”. O tym też nie zapomnieliśmy.
Kwiecień w tym roku był wyjątkowy, bo przypadały w nim okrągłe rocznice. 2 kwietnia obchodziliśmy 20. rocznicę śmierci papieża Jana Pawła II. Na początku kwietnia doszły do nas smutne wieści ze Lwowa, ponieważ zaprzyjaźniona Pogoń po raz kolejny borykała się z problemami. 10 kwietnia naturalnie kojarzy się z rocznicą katastrofy smoleńskiej (już 15 lat), ale w tym roku była to też 500. rocznica Hołdu Pruskiego. Tego dnia rano, nie mogło zabraknąć zniczy pod tablicą pamiątkową na krakowskim rynku. Smutne tylko, że przy tak wielkiej i okrągłej rocznicy byliśmy jedyną ekipą, która o tym pamiętała. Trzy krakowskie ekipy zapomniały o tak ważnym dniu, obchodzonym na własnym rejonie. W Warszawie obchodziliśmy, jak co roku rocznicę zbrodni katyńskiej, w sposób tradycyjny, stawiając nasz znicz. Raptem tydzień później, część cieszyła się sensacyjnym, wyjazdowym zwycięstwem nad londyńską Chelsea, dopingując Wojskowych na Stamford Bridge, a część zadbała o to, by legijna brać pamiętała o pierwszej polskiej, królewskiej koronacji. 1000 lat wcześniej koronowany został Bolesław Chrobry, co jest również tysiącleciem Królestwa Polskiego. Legijne znicze pojawiły się w Gnieźnie oraz w Poznaniu. Znowu byliśmy jedyną ekipą, która o to zadbała.
Maj rozpoczęliśmy kolejnym zwycięstwem w Pucharze Polski, bo jak mówi hasło z oprawy „Warszawa kocha zwycięzców”. Długo zanosiło się na to, że będziemy dopingować spod stadionu, bo tak jak my kochamy zwycięzców, tak milicja kocha wolne wpuszczanie i kuriozalne w tym przypadku gazowanie osób czekających na wejście.
W czerwcu wróciliśmy do tematów lwowskich. Rozpoczęliśmy również zapisy na koszulki powstańcze. Wzór drugi rok z rzędu okazał się kultowy. Po zeszłorocznym wzorze „80”, tym razem przypadł Wam do gustu motyw z powstańczą jednostką, maszerującą ulicą Jasną, na tle ruin i napisu „Warszawa ‘44” imitującego barykadę. A wszystko okraszone cytatem z hymnu Szarych Szeregów.
W lipcu odwiedziliśmy Wilno, pamiętając o walkach w ramach operacji „Ostra Brama”. Wraz z naszym przyjacielem z Legia PamiętaMY wzięliśmy udział w oficjalnych obchodach 81. rocznicy Powstania Wileńskiego, zorganizowanych przez miejscowych Polaków na kwaterach wojskowych Cmentarza na Rossie. Zapaliliśmy nasze znicze na grobach Bohaterów z 1944 roku.
11 lipca spotkaliśmy się na Żoliborzu, gdzie złożyliśmy wieniec pod pomnikiem Rzezi Wołyńskiej, a także odpaliliśmy znicze pod pomnikiem 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK. Frekwencja dopisała, więc mieliśmy okazję poopowiadać o historii i teraźniejszości w relacjach polsko-ukraińskich i nie tylko. Warto w tym miejscu wspomnieć, że wieniec od kibiców Legii został złożony również pod okazałym pomnikiem „Rzeź Wołyńska” w Domostawie, a także, że nasze znicze pojawiły się w wielu miejscowościach w całej Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem tzw. ściany wschodniej (Podkarpacie i Lubelszczyzna). Raptem dzień później legijny wieniec pojechał do Augustowa, na okrągłą 80. rocznicę Obławy Augustowskiej, dzięki współpracy z kibicami Legii z Augustowa. Obchody w Augustowie i okolicach trwają wiele dni, ale centralne obchody odbyły się 12 lipca.
W lipcu wraz ze znajomymi z Gdańska i niezmordowanym kapelanem polskich kibiców, księdzem Jarkiem Wąsowiczem, udzieliliśmy wsparcia polskim dzieciakom ze Lwowa i Naddniestrza, które wracały do domu z wakacji w Polsce. Wesoły autokar zatrzymał się nieopodal stadionu Legii, a my przekazaliśmy prowiant i upominki na dalszą, długą drogę. W tym miejscu dziękujemy legijnej społeczności skupionej wokół Stowarzyszenie Fanów Legii Warszawa, która błyskawicznie zebrała potrzebne środki w klimacie pełnej improwizacji oraz Dobrzy Ludzie i Legia PamiętaMY za przekazanie upominków. Dwa dni później we Lwowie obchodziliśmy rocznicę Powstania Lwowskiego.
22 lipca, dzięki naszym przyjaciołom ze Lwowa znicze z herbem Legii pojawiły się na Cmentarzu Łyczakowskim na anonimowych grobach Powstańców Lwowskich 1944 roku.
Obchody Powstania Warszawskiego rozpoczęliśmy jak zwykle 31 lipca od Apelu Poległych. Dzień później ruszyliśmy z wieńcami naszą coroczną trasą: Park Dreszera, Grób Nieznanego Żołnierza, pomnik Grota, pomnik Polskiego Państwa Podziemnego, Powązki Wojskowe (Gloria Victis, Batalion Zośka i Narodowe Siły Zbrojne), pomnik Polegli Niepokonani, a na koniec wraz z przyjaciółmi z Zagłębia Sosnowiec ruszyliśmy pochodem spod Legii na Kopiec Powstania Warszawskiego, gdzie uczestniczyliśmy w oficjalnej delegacji z naszymi wieńcami.
W połowie sierpnia, obchodziliśmy 105. rocznicę zwycięskiej Bitwy Warszawskiej. Wieniec oprócz tradycyjnego miejsca, czyli Powązek Wojskowych pojawił się również w Markach, dzięki Legijne Marki.
W ramach wakacyjnych patriotyczno-historycznych wojaży w drugiej połowie sierpnia wizytowaliśmy Kowno i Tallin. W Kownie, mieście okrutnie zdepolonizowanym przez Litwinów oraz później także przez sowietów, zapaliliśmy symboliczny znicz w parku, gdzie kiedyś mieścił się pełny polskich inskrypcji Cmentarz Karmelicki. W Tallinie nasz znicz zapłonął w miejscu pamięci poświęconym ucieczce we wrześniu 1939 roku słynnego polskiego okrętu podwodnego ORP Orzeł.
Zahaczyliśmy też o Helsinki, gdzie mogliśmy podziwiać, jak wyglądać by mogła Warszawa, gdyby nie Niemcy i sowieci, oraz gdzie doświadczyliśmy zupełnie innego odbioru przez Finów historycznych relacji z Moskwą, w porównaniu z naszymi.
31 sierpnia byliśmy pod kościołem św. Stanisława Kostki, gdzie z okazji 86. rocznicy wybuchu II Wojny Światowej oraz na okoliczność Święta Wolności i Solidarności – tradycyjnie już nasze znicze zapłonęły na warszawskim Żoliborzu przy pomnikach Najmłodszych Żołnierzy Powstania Warszawskiego, Osadników Wojskowych Kresów Wschodnich oraz przy grobie błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszki.
17 września jak zwykle byliśmy obecni pod pomnikiem Poległym i Pomordowanym na Wschodzie. 20 września liczna delegacja kibiców Legii zamieszkująca na co dzień Benelux i Niemcy odwiedziła holenderską miejscowość Driel, biorąc udział w uroczystościach honorujących polski udział w bitwie o Arnhem, która jest szerzej znana jako Operacja Market Garden. Legioniści złożyli biało-czerwone kwiaty ze stosowną szarfą z napisem "1. Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej - Kibice Legii Warszawa".
2 października roku po raz drugi byliśmy na Kopcu Powstania Warszawskiego i po raz drugi z przyjaciółmi z Zagłębia Sosnowiec, którzy, tak samo jak w sierpniu byli obecni ze swoim wieńcem. Widok dwóch wieńców obok siebie jest zdecydowanie budujący. W październiku podsumowaliśmy koordynowaną przez nas ogólnopolską akcję poświęconą bohaterom Kampanii Wrześniowej. Lokalni kibice Legii (często podjeżdżając wiele kilometrów!) zadbali o groby osób, które walczyły o wolność Polski w 1939 roku.
W październiku po wielu latach wydaliśmy szaliki i smyczki z kultowym hasłem „Better Dead Than Red” w nowej oprawie graficznej. Będzie można je jeszcze dostać przed meczami w 2026 roku. Będziemy informować. W październiku znów byliśmy w Wilnie, gdzie mieliśmy okazję oprowadzić sympatyzującą z naszą działalnością, sporą grupę osób spoza środowiska kibicowskiego, co zbiegło się z meczem naszej reprezentacji w Kownie. Wyprawa ta zasługuje na odrębne opowiadanie, niemniej nasze znicze ponownie zapłonęły na Rossie, a nasi goście wrócili do Warszawy z mocnym przekonaniem, że Polska jednak nie kończy się na Bugu.
W dniach 28-30 października 1944 roku miało miejsce wyzwolenie holenderskiej Bredy przez żołnierzy polskiej 1. Dywizji Pancernej. Mieszkańcy Bredy rokrocznie sławią imię żołnierzy dowodzonych przez generała Stanisława Maczka. My również nie zapomnieliśmy i zadziałaliśmy wielotorowo. Kibice Legii zamieszkujący Holandię wzięli udział w lokalnych uroczystościach, składając w naszym imieniu biało-czerwone kwiaty. W Warszawie znicze zapłonęły we właściwych miejscach pamięci: na Rybakach pod Kamieniem Pamięci Generała Maczka oraz na Żoliborzu pod Pomnikiem 1. Dywizji Pancernej oraz na Cmentarzu Zasańskim w Przemyślu pod nagrobkiem Anny Müller-Maczek (matki naszego Bohatera), przy którym trzy lata temu dokonano odsłonięcia adekwatnej tablicy informacyjnej.
29 października upamiętniliśmy kolejne, zapomniane przez innych, wydarzenie historyczne wagi ciężkiej, to jest Hołd Ruski. Na Placu Zamkowym, przy Kolumnie Zygmunta, tradycyjnie zapaliliśmy nasz samotny znicz.
Z akcentów stadionowych z pewnością warto wspomnieć, że zadebiutowała nasza flaga na kiju, czy jak kto woli machajka, ze wzorem Legia Warszawa – Better Dead Than Red, z postacią, którą mamy na flagach na płot.
1 listopada nasi podopieczni ze Lwowa nie zważając na drony, syreny, rakiety oraz niedostatki finansowe z radością i zapałem nadal robią swoje, sprzątając lwowskie cmentarze. 11 listopada to tradycyjne wieńce pod pomnikami Romana Dmowskiego i Józefa Piłsudskiego, wizyta na warszawskich cmentarzach, a także znicze we Lwowie, Wilnie i w całej Polsce, dzięki kibicom Legii ze wszystkich województw.
W listopadzie odwiedziliśmy w Gdańsku groby naszych nieodżałowanych przyjaciół z Lechii, Dufa i Wojtusia.
Włączyliśmy się również, wraz z innymi grupami ze środowiska Legii, w akcję „Mikołajki dla Lwowskich Szkół”, w której wzięli udział również kibice Radomiaka Radom, Chrobrego Głogów i Lechii Gdańsk.
22 listopada, na kolejną rocznicę legendarnej Obrony Lwowa nasze znicze tradycyjnie pojawiły się przy Grobie Nieznanego Żołnierza, w którym spoczywają prochy nieznanego Obrońcy Lwowa. Dzięki uprzejmości Lwowiaków, legijne znicze pojawiły się też we Lwowie, na Cmentarzu Orląt. Zresztą 22 listopada to data, którą zapamiętamy na długo. Na domowym meczu z Lechią Gdańsk, po 21 latach zadebiutowała replika naszej sztandarowej flagi, a stara wersja przeszła na zasłużoną emeryturę. Pod koniec listopada ruszyliśmy ze zniczami na tradycyjny spacer po Łazienkach Królewskich, gdzie z okazji kolejnej rocznicy Powstania Listopadowego, odwiedziliśmy pomniki Wysockiego, Bema i Mochnackiego.
Odkąd zabrakło wśród żywych Jaruzela i związanych z jego osobą corocznych, nocnych manifestacji na warszawskim Mokotowie, na kolejne rocznice wprowadzenia Stanu Wojennego włączamy się w akcję „Zapal Światło Wolności”. Tak było 13 grudnia i tym razem.
Przed Wigilią Bożego Narodzenia tradycyjnie rozwieźliśmy paczki dla zaprzyjaźnionych kombatantów Narodowych Sił Zbrojnych.
Nasz rok działalności „statutowej” zakończyliśmy upamiętnieniem Powstania Wielkopolskiego. Warto pamiętać, że obok Obrony Lwowa, zwanej Powstaniem Lwowskim, było to drugie zwycięskie powstanie przeciwko wrogom naszej Ojczyzny, a do tego jedyne należycie zaplanowane, przygotowane i przeprowadzone.
Na koniec chcielibyśmy podziękować Setkom Osób z którymi współpracowaliśmy w kończącym się roku. Mamy nadzieję, że zapał nie zgaśnie i w nadchodzącym roku zrobimy tak samo wiele dobrego jako społeczność Legii Warszawa, w której sercach są pamięć i tożsamość. W tym miejscu serdecznie dziękując chcemy wyróżnić przede wszystkim:
Stowarzyszenie Fanów Legii Warszawa
Legia PamiętaMY
Dobrzy Ludzie
Krewcy Legioniści
a także nasze zgody, grupy, dzielnice, osiedla i kibiców Legii z całej Polski zorganizowanych w lokalne Fan Cluby i nie tylko. To dzięki Wam możemy dotrzeć w różne, najbardziej odległe zakątki Polski, a także miejsca tak odległe jak Narwik na północy, przez Wyspy Brytyjskie i Benelux, po nietypowe jak Szwajcaria, gdzie również są polskie ślady. Prawie wszystkie akcje prowadziliśmy nie tylko w Warszawie, ale też poza nią i za to wielkie dzięki, bo to najlepsza motywacja! Legia.
OFMC
