Jestem chłopakiem z Podlasia

Łukasz Załuska przed rundą wiosenną przeszedł do Jagiellonii Białystok z Legii Warszawa. Bramkarz drugoligowca jest zadowolony z atmosfery w drużynie, podoba mu się miasto. Układa mu się także w życiu osobistym. Za dwa miesiące Łukasz zostanie ojcem. Jego jedynym problemem jest nieprzychylność części białostockich kibiców.


W jaki sposób przejawia się ta wrogość?

Łukasz Załuska (bramkarz Jagiellonii): W trakcie meczów krzyczano bym wracał do Warszawy, że nikt nie potrzebuje mnie w Białymstoku. Dostawałem także anonimy z pogróżkami. To wszystko jest przykre. Wiem, że na początku nie grałem na najwyższym poziomie, zawaliłem dwie bramki w spotkaniu z RKS Radomsko, ale myślę, że z każdym meczem było coraz lepiej. Niestety, nieprzychylne głosy nie milkły. Przed incydentem z wkroczeniem grupy pseudokibiców do szatni również mnie obrażano i kiedy w drzwiach zobaczyłem jednego z nich przestraszyłem się, że przyszli po mnie. Na szczęście na strachu się skończyło. Dużo otuchy dodał mi transparent: "Łukasz trzymaj się!". Dzięki temu wiem, że mecz oglądają ludzie, którym zależy na piłce nożnej i są ze mną bez względu na to skąd przyszedłem.


Czujesz się bezpiecznie w Białymstoku?

- Muszę powiedzieć, że teraz obawiam się samotnie wyjść na spacer. Kibice na wszystko reagują impulsywnie. Jak jest dobrze, noszą nas na rękach. W trudnych chwilach odwracają się, a nawet grożą użyciem siły. Jestem przekonany, ze byłoby zupełnie inaczej, jakbym przyszedł z Wisły Kraków.


Chyba nie wszyscy wiedzą, że od dziecka byłeś kibicem Jagi?

- Jeździłem na mecze do Białegostoku jeszcze w czasach świetności naszego klubu. Byłem na wygranym spotkaniu 3:1 z Legią Warszawa i pamiętam, że bardzo ucieszyło mnie to zwycięstwo. Także w późniejszym czasie interesowałem się losami Jagiellonii. Wybrałem się na baraż o III ligę ze Spartą Szepietowo. Jestem przecież chłopakiem z Podlasia. Nie wierzę natomiast, że wśród obecnych piłkarzy naszego zespołu znalazłby się ktoś, kto szczerze stwierdziłby, że nie chce grać w Legii. To klub z tradycjami, dobry piłkarsko. W takich deklaracjach nie trzeba doszukiwać się żadnych podtekstów.


Straciłeś miejsce w bramce na rzecz Andrzeja Olszewskiego. Jak myślisz, dlaczego?

- Prezentujemy podobny poziom i po kilku porażkach trener chciał coś zmienić. Andrzej w obu meczach zagrał dobrze i nie zawiódł oczekiwań szkoleniowca. Myślę, że pozostanie w bramce do pierwszego poważniejszego błędu. W czasie letnich przygotowań zamierzam dojść do takiej formy, która nie pozostawi panu Mroziewskiemu innej możliwości, jak postawienie na mnie.


Jesteś wypożyczony do końca roku. Zamierzasz przedłużyć umowę?

- Teraz najważniejsze jest utrzymanie się w lidze. Po sezonie przyjdzie czas na rozmowy. Właścicielem mojej karty jest Krzysztof Sieja i to z nim Jaga będzie musiała dojść do porozumienia. Nie mam nic przeciw temu, by nadal grać w Białymstoku.


Dobrze czujesz się w drużynie?

- Przed przyjściem znałem Przemka Kuliga, Jacka Chańko i Marcina Warakomskiego. To pomogło mi szybko zaaklimatyzować się. Duże znaczenie miała wspaniała atmosfera w szatni. Jak coś idzie nie po naszej myśli, zawsze można liczyć na Tomka Reginisa, który żartem szybko potrafi rozładować napięcie. Po treningach najwięcej czasu spędzam z Przemkiem. Jesteśmy jeszcze kawalerami i mamy więcej luzu od reszty chłopaków. Niedługo przybędzie mi jednak obowiązków. Moja dziewczyna za dwa miesiące ma wyznaczony termin porodu. Najprawdopodobniej urodzi nam się chłopczyk.


Rozmawiał Adam Gruberski