Statystyki legionistów po rundzie zasadniczej

Bilans na koniec II-ligowych zmagań to 10 zwycięstw oraz 8 porażek. Ostateczny procent wygranych mógłby być wyższy, bo warszawski zespół trzykrotnie przegrywał różnicą maksymalnie 3 punktów! Tak było już na starcie rozgrywek, kiedy to Legia uległa 68-71 na wyjeździe z MCKiS Jaworzno, a także w trzeciej kolejce z AZS AGH Kraków. Wydawało się, że ekipa z Obrońców Tobruku wykorzysta słabszą postawę Piaseczna w drugiej części sezonu, ale ostatecznie na Bemowie minimalnie lepsi byli goście. Tym razem nie można powiedzieć, że podopieczni Bakuna zdecydowanie lepiej się prezentowali u siebie. Owszem, fanatyczny, głośny doping pomagał gospodarzom, ale nie zawsze przekładało się na poczynania na parkiecie. Efekt? 6 wygranych przy 4 porażkach (w tym jedna przeciwko Śląskowi Wrocław w 1/32 PP).

Biorąc pod uwagę zmagania na parkietach II ligi oraz w Pucharze Polski, legioniści zdobyli 1282 punkty tracąc jednocześnie 1253 "oczka". Oczywiście nie jest w to wliczony walkower 20-0 za mecz z Novum Lublin, które wycofało się z rozgrywek w ich trakcie. Tym samym średnia punktów na mecz była minimalnie na korzyść Legii – 71,2 – 69,6. Zasługa w tym występów u siebie, które kończyły się średnio: 73,5 – 69,4 pkt. (z PP) oraz 74,9 – 67,8 pkt. (tylko liga). Na wyjazdach ten bilans był ujemny 68,4 – 72,9 pkt.

Oczywiście przy tego typu podsumowaniach nie może zabraknąć wszelkiego rodzaju naj, naj, naj... I tak, najbardziej okazałe zwycięstwo u siebie legioniści odnieśli z AZS Politechniką Rzeszowską (27 pkt. różnicy), choć równie bardzo cieszyła wygrana z Wisłą Kraków na Kole (+21 pkt). Wyjazdy? Tu bezapelacyjnie należą się brawa za... gościnę w "Grodzie Kraka", gdzie Legia ponownie pokazała miejsce w szeregu "Białej Gwieździe" bijąc ją różnicą 17 "oczek". Niestety jest również druga strona medalu, o której należy wspomnieć. Na pewno nie przynosi chluby wyjazd do Rzeszowa, w którym Tomasz Jaremkiewicz i spółka nawet nie wyszli z 50 punktów (!!!) zdobywając ich zaledwie 43. Tamtejsza przegrana 26 punktami, to obok porażki w Piasecznie (-21) najsmutniejszy akcent legijnych zmagań na II-ligowych boiskach.

Kto się najbardziej wyróżniał w zespole Piotra Bakuna? Szkoleniowiec regularnie stosował roszady w wyjściowej piątce szukając optymalnego ustawienia. Transfery do klubu kilku nowych graczy, a także zmiany personalne w trakcie sezonu, sprawiały, że trener nie zawsze miał łatwy orzech do zgryzienia. Niemniej jednak trzech legionistów zaliczyło najwięcej, bo 18 meczów (wszystkie możliwe) – Rafał Holnicki-Szulc, Patryk Nowerski oraz Łukasz Zajączkowski. Tylko raz na parkiecie nie pojawili się Tomasz Jaremkiewicz, Marcin Nędzi, a także Michał Świderski. Na przeciwnym biegunie znalazł się Michał Adamski, który wybiegł na parkiet zaledwie dwukrotnie – z Turem oraz Rzeszowem w drugiej części rozgrywek. Liczyliśmy, że na dłużej zagrzeje miejsce w Legii Alan Czujkowski, ale po czterech meczach postanowił odejść do Startu Lublin. Z gry na Bemowie zrezygnowali także Szymon Janiewski (6 spotkań) oraz Jan Pawlak (8). Z kolei po siedmiu meczach Paweł Podobas został wyeliminowany z występów z powodów zdrowotnych.

Biorąc pod uwagę cały sezon, to najlepiej punktującym graczem był Piotr Nawrot, który dostarczał średnio 12,1 pkt. Dopiero w końcówce rozgrywek wyrósł mu "konkurent" w postaci Michała Wojtyńskiego. "Bąku" swoimi zabójczymi trójkami świetnie się wpisał w taktykę Piotra Bakuna i w siedmiu potyczkach rzucał rywalom niespełna 18 punktów!

Walka na tablicach to głównie domena Patryka Nowerskiego, który jako jeden z nielicznych przypadków w zespole więcej... zbierał niż punktował! Efekt? 7,5 zbiórki co mecz przy 5,1 pkt. Ponadto pomocni pod oboma koszami byli Marcin Nędzi (śr. 6,6 zb.) oraz Damian Cechniak (6,5).

Myślisz asysty, mówisz... "Zając"? Tak było w minionych sezonach, kiedy to Łukasz Zajączkowski był odpowiedzialny za kreowanie gry i dostarczanie piłek do partnerów. Jednak po rundzie zasadniczej miano najlepszego podającego w zespole zyskał Rafał Holnicki-Szulc – średnio 4,2 asysty w każdym spotkaniu minimalnie wyprzedzając doświadczonego kolegę (3,8 as.). Zresztą popularny "Zając" nie kryje, iż to właśnie "Holowi" należy się więcej minut na parkiecie, bo niekiedy potrafi wykorzystać swe możliwości. Do dziś pamiętamy bardzo dobre występy u siebie przeciw Wiśle i Pułaskiemu, w których oprócz asyst również nieźle zbierał oraz punktował. A i 12 asyst (rekord sezonu wśród legionistów) przeciwko "studentom" z Rzeszowa ma swoją wymowę. Tak czy inaczej, wypada się cieszyć, że Piotr Bakun ma na tej pozycji spore pole manewru.

Domeną rozgrywających, oprócz zaliczania kluczowych podań, są także przechwyty. Tutaj również liderami w tej kategorii jest duet Holnicki-Szulc - Zajączkowski. Do tego grona zapisał się także Michał Wojtyński, który dzięki pięciu kradzieżom piłek w Rzeszowie, wyśrubował swoją średnią podobną do jego kolegów oscylującą w okół 1,3-1,4 przechwytu na mecz.

Z obwodu ponownie przechodzimy pod kosz, gdzie w kategorii "bloki" nie mają sobie równych Patryk Nowerski (1,6 "czapy"/mecz) oraz Marcin Nędzi (1,2). A kiedy zachodzi potrzeba, to również Michał Wojtyński i Dominik Cechniak potrafią skutecznie zatrzymać rzuty rywali. Oczywiście są też w Legii gracze, którym ta sztuka nie powiodła się ani razu w całym sezonie. O ile Łukasz Zajączkowski nie wyróżnia się wzrostem, o tyle Michał Świderski do spółki z Tomkiem Jaremkiewiczem mają predyspozycje, aby wytrącić z równowagi w ten sposób przeciwnika. Natomiast po siedemnastu spotkaniach w tym sezonie, na ich koncie widnieje niechlubne zero w rubryce "bloki".

Oczywiście to wszystko liczby. Bardziej okazałe dla jednych, a mniej - dla innych graczy, którzy dostawali mniej minut na parkiecie. Niemniej jednak ważniejsze jest to, że Piotr Bakun przed decydującą fazą sezonu może liczyć również na tych statystycznie "słabszych" graczy, jak choćby Rafał Piesio, Tomasz Rudko czy Michał Świderski. Tym bardziej, że oni udowodnili już w przeszłości, że potrafią być kluczowymi zawodnikami Legii zostawiając furę zdrowia na parkiecie.

Poniżej prezentujemy statystyki zawodników Legii uwzględniając mecze w II lidze oraz Pucharu Polski.