Chciałbym mieć czyste konto

Maciej Rowiński: Zoran Mijanović zebrał dobre recenzje po meczu z Odrą. Czy to zaskoczonie, że przeciwko GKS to Pan stanął w bramce?

Artur Boruc: Raczej nie, miałem nadzieję, że zagram.


W dużej mierze dzięki Panu Legia nie straciła gola.

Miałem po prostu trochę szczęścia.


A umiejętności?

Po prostu robiłem to, co do mnie należało. To nic nadzwyczajnego. Forma nie przychodzi w dniu meczu, tylko się ją wypracowuje. Przecież nagle nie zacząłem dobrze bronić. Wcześniej też miałem kilka udanych interwencji. A w meczu z GKS nie popełniłem błędu, może dlatego wydawało się, że jestem w rewelacyjnej formie.


Nie odczuwał Pan bólu kostki?

Trochę mnie bolała, bo kontuzja nie została do końca zaleczona. Zawziąłem się i starałem się zapomnieć o bólu.


Legia zagrała zdecydowanie lepiej, niż w Wodzisławiu. Czy był to dla Was mecz o życie?

Może nie o życie, ale o honor. Chcieliśmy na tyle dobrze wypaść, aby móc sobie później spojrzeć w oczy.


Czy to oznacza, że Legia wyszła już z dołka?

Myślę, że tak.


Czy jest to jednorazowy wzlot? Czy za tydzień w meczu z Polonią znów zagracie na podobnym poziomie, co z GKS?

Trudno mi odpowiedzieć na to pytanie. Wszystko będzie zależało od postawy całej drużyny. Musimy po prostu znów wyjść na boisko z wiarą w zwycięstwo i wolą walki.


Czy tytuł mistrza Warszawy zadowoli was?

Szanse zdobycia tytułu mistrzów Polski są raczej iluzoryczne, pozostanie nam więc cieszyć się z tego, że jesteśmy najlepsi w stolicy. Musimy też wywalczyć miejsce gwarantujące start w Pucharze UEFA. Do rozegrania pozostało jeszcze 7 kolejek. Stać nas na to.


Czego życzy się bramkarzowi?

Czystego konta.