Relacja z trybun: Zawsze i wszędzie, nagonka na fanów będzie

Ostatecznie nie zdecydowano się na odwoływanie imprez sportowych, jedynie nakazano ograniczenie do minimum oprawy meczowej oraz aktywności o charakterze rozrywkowym. Dlatego też klub zdecydował o zamknięciu Legia Parku, a także innych atrakcji.

Na meczu pojawiło się 63 podopiecznych domów dziecka, którymi opiekuje się Legijna Warka. Klub załatwił wejściówki, a SFLW pokryło koszty transportu. Na trybunie rodzinnej wywieszony został, wraz z obecną delegacją małolatów - malowany transparent w legijnych barwach "Podkarpaccy Legioniści". Z kolei na Żylecie, wywieszone zostały: biało-czerwona flaga "Listopad 1918" oraz "PamiętaMY". Ponadto na meczu zadebiutowała flaga "Tarchomin".

Pomimo wciąż zamkniętego sektora gości (remont od meczu z Wisłą), fani Rakowa mieli możliwość obejrzenia meczu z poziomu trybun. Przyjezdni zostali wpuszczeni na trybunę zachodnią, na górny sektor przylegający do Skyboxa, gdzie zasiadło 224 fanów gości, w tym Chemik Kędzierzyn (16), Lechia (5) i Stomil (1). Wszyscy ubrani na czarno, z flagą "Raków do końca!". Z obu stron nie było tego dnia żadnych "uprzejmości", a jedynie prokibicowskie hasła. Legioniści zainicjowali okrzyki "Piłka nożna dla kibiców, nie dla k... nożowników", do których przyłączyli się przyjezdni.

Sam mecz poprzedziła minuta ciszy ku pamięci zmarłego byłego kierownika Legii, a także jej wiernego kibica, Bogusława Łobacza oraz ku pamięci zamordowanych przez psychopatę z Ostrowa Św. na krakowskim rynku... Wcześniej, jako że mecz rozgrywany był trzy dni przed Świętem Niepodległości, odśpiewaliśmy hymn narodowy. Na naszej trybunie pojawiło się zaproszenie do udziału w corocznym marszu - w postaci transparentu "Wszyscy na marsz Niepodległości".

W pierwszej połowie nasz doping stał na przeciętnym poziomie. "Staruch" dwoił się i troił, by zmobilizować wszystkich do śpiewu na odpowiednim poziomie. Jakby trzeba było komukolwiek przypominać, w jakim celu zajmujemy miejsca właśnie na tej, najbardziej fanatycznej trybunie. Oczywiście, żadnym wytłumaczeniem nie jest postawa piłkarzy w I połowie, bo ta wołała o pomstę do nieba, i tylko Bogu można było dziękować, że po 45 minutach przegrywaliśmy zaledwie 0-1. A stracona bramka, sprawiła, że doping bezpośrednio po niej był głośniejszy. Drugą część spotkania rozpoczęliśmy od "Ole ole, ole ola". Później zaś były "Pozdrowienia do więzienia" dla naszych braci po drugiej stronie muru. A następnie okrzyk "Zawsze i wszędzie policja j... będzie". Który to rozpętał medialną burzę, w mediach lubujących się w gówno-burzach i tylko szukających klik-bajtów. Te oczywiście przekonywały, że paskudni kibole za nic mają pamięć po... zmarłym funkcjonariuszu, który zginął przy zatrzymywaniu zamachowca w Krakowie. Jak nawinął swego czasu Włodi - Ty wiesz, że komentarz jest zbędny.

Kiedy 10 minut po wznowieniu gry w II połowie Chodyna zdobył wyrównującą bramkę, wprawił nas w wyjątkowo dobry nastrój. Szczególnie, że do wspomnianej 56. minuty nic nie wskazywało, byśmy mogli tego dnia powalczyć o jakąkolwiek zdobycz punktową. Radość nie trwała jednak długo, bo następnie w ciągu pięciu minut, Raków wykorzystał błędy naszej defensywy i wyszedł na prowadzenie 3-1. "Staruch" postanowił uderzyć w czuły punkt, by każdy z nas szybko przemyślał, czy dotychczas dawał z siebie 100 procent, a następnie ruszył ze zdwojoną mocą. Przez dobrych 10 minut, właściwie od bramki na 1-2 do nieuznanego gola na 3-3, śpiewaliśmy na maksa "Za kibicowski trud..." (trud, nie klub!).

I to przyniosło efekt. Najpierw Biczachczjan zdobył bramkę kontaktową, a niedługo później oszaleliśmy po trafieniu wyrównującym i już rozmarzyliśmy się, jak to poniesiemy Legię do wygranej... Kiedy ktoś dostrzegł uniesioną chorągiewkę liniowego. "Spalony przy rzucie rożnym?!" - pytali niektórzy z niedowierzaniem. Niestety, to trafienie ostatecznie nie zostało uznane, co niektórzy spostrzegli dopiero parę minut później. Dodajmy, że tego dnia po zdobytych bramkach nie było pytań o nazwisko strzelca, ze względu na wspomnianą we wstępie ograniczoną "oprawę". Po wspomnianym nieuznanym trafieniu Deziela, w szybszym tempie - jak w Zabrzu - śpiewaliśmy "Nie poddawaj się, ukochana ma...". Ale zamiast powalczyć o gola wyrównującego, to Raków zdobył bramkę numer 4. A to nie zdarza się często. Czterech bramek na własnym boisku nie straciliśmy od meczu z Napoli w Lidze Europy (2021 r.), a w lidze od sierpnia 2018... Na dodatek Legia w czwartym kolejnym meczu nie potrafiła zdobyć kompletu punktów...

Żadne z powyższych nie jest jednak argumentem za przedwczesnym opuszczaniem trybun, co dało się zauważyć na obu bocznych trybunach. Wielcy kibice "na dobre i na złe"... Na szczęście na Żylecie do końca zachowaliśmy klasę, i od 85. minuty niosło się z naszych gardeł "Do boju Legio marsz...". Po meczu nie było jednak wzajemnego dziękowania sobie z piłkarzami, bo... nie było czego dziękować. Raczej przewijały się nieśmiałe gwizdy - wszak nikt z nas nie może być zadowolony po tym spotkaniu, podobnie zresztą jak z paru poprzednich, w których tracimy punkty i ligowa czołówka nam odjechała.

Po końcowym gwizdku sędziego skandowaliśmy jeszcze, wspólnie z fanami Rakowa - "Piłka nożna dla kibiców, nie dla k... nożowników". Częstochowianie ponadto krzyknęli "Hej Legia, dzięki za wejście", a następnie mobilizowali swoich graczy do wygranej z Widzewem. Przed nami przerwa na mecze reprezentacji, a następnie wyjazdowy mecz z Wisłą Płock.

P.S. Na Żylecie wywieszone zostały transparenty: "Pestek PDW" oraz "FCDH - Jouw Land, Jouw Stad, Jouw Regels! Vecht!" (Twój kraj, Twoje miasto, Twoje zasady! Walcz!) skierowany do naszych braci z Hagi.

Frekwencja: 24 337
Kibiców gości: 224
Flagi gości: 1

Autor: Bodziach