Najlepszy piłkarz – Miroslav Radović
Sprowadzony latem do Legii za 800 tys. euro początkowo nie zachwycał swoją grą. Szybko pojawiły się więc zarzuty, że za blisko milion euro do Warszawy kupiono piłkarski złom. Jednak po początkowych problemach z wprowadzeniem się do drużyny i śmiercią ojca, „Rado” z meczu na mecz prezentował się coraz lepiej. Niektórzy zwyżkę formy Serba wiążą z przyjazdem do Warszawy jego dziewczyny – Sandry. Próbkę swoich nieprzeciętnych umiejętności Radović dał w meczu z Górnikiem Łęczna, kiedy to ograł obronę gości, dobiegł do linii końcowej i piętą dograł do niekrytego Sebastiana Szałachowskiego. Miał także udział w prestiżowym zwycięstwie nad Widzewem w Łodzi. Jego śmiały rajd został zakończony faulem w łódzkiej drużyny i rzutem karnym. Już dziś „Rado” jest najjaśniejszą postacią w drużynie Legii. Jego menadżer zapowiada jednak, że Serb pokazał na razie tylko niewielki procent swoich możliwości. Dopiero wiosną, po przepracowaniu zimowych przygotowań, ma pokazać na co faktycznie go stać. Jeżeli wierzyć tym zapewnieniom to wiosna zapowiada się niezwykle interesująco.
Najgorszy piłkarz – Hugo i Elton
Po wygranym meczu z Cracovią obaj gracze byli wychwalani pod niebiosa. W Eltonie widziano kandydata do korony króla strzelców. Hugo miał załatać dziurę w obronie, która powstała po odejściu Moussy Ouattary. „Elton świetnie znalazł się na piątym metrze. Sprytnie krzyżykiem oszukał obrońcę i nie dał szans Olszewskiemu” - opisywaliśmy gola strzelonego w meczu otwierającym sezon. Nieco ostrożniej podchodziliśmy do gry jego rodaka: „Hugo ma szansę na załatanie dziury po obrońcy z Burkina Faso, jednak minie jeszcze trochę czasu nim zgra się z pozostałymi zawodnikami” - pisaliśmy. Mariusz Piekarski po meczu mówił, że serce mało mu nie wybuchło z radości, gdy widział jak grają sprowadzeni przez niego zawodnicy. Szybko okazało się jak błędne były to oceny. Pierwszy ze składu wypadł Hugo, którego gra wywoływała nerwowe uśmiechy i przekleństwa fanów. Barwniejszą postacią był (na szczęście można użyć czasu przeszłego) Elton. Szybko zasmakował w trunkach, bynajmniej nie bezalkoholowych i jeździe samochodem. Pierwszy raz nietolerancyjna policja zatrzymała wesołego Brazylijczyka na początku sierpnia. Winny kajał się i obiecywał poprawę. W listopadową noc znów jednak dał znać o sobie. Nadzieja na poprawę została pogrzebana przez krótką przejażdżkę samochodem. Na szczęście przygoda obu panów w Legii dobiegła końca. Z ich pobytu w stolicy Polski płyną dwa morały. „Nie tylko Polak jest jak kaktus i pić musi” oraz „Nie wystarczy urodzić się w Brazylii by być piłkarskim wirtuozem”. Choć ostatnią prawdę od pewnego czasu udowadnia w Szczecinie Antoni Ptak.
Najlepszy mecz – brak
Trudno dopatrzeć się w minionej rundzie meczu, który zasłużył na szczególne wyróżnienie. Legia jak już wygrywała to ze słabszymi drużynami. Przegrała z wszystkimi drużynami z pierwszej trójki Orange Ekstraklasy. Z Wisłą tylko zremisowała i to na własnym boisku (gdzie niedawne pogromy 4:1 i 5:1?). Z braku laku można wyróżnić wygrany mecz z Lechem, a dokładniej kilkanaście minut drugiej połowy. Tylko tyle, bo na pochwałę na pewno nie zasługuje strata dwóch bramek i doprowadzenie do nerwowej końcówki. Na szczęście zakończonej szczęśliwie.
Najgorszy mecz – Stal Sanok – Legia Warszawa
Niestety w tej rundzie Legia zagrała tyle słabych spotkań (dwumecz z Austrią, rewanż z Szachtarem, kilka spotkań ligowych), że wybór był bardzo trudny. Ostatecznie „zwyciężyła” porażka z trzecioligowcem w Pucharze Polski. W Sanoku dzień 20 września 2006 roku, chyba na zawsze zapisał się w sportowych kronikach. W Warszawie dzień ten wywołał zaś istne trzęsienie ziemi. Kary finansowe nałożono na piłkarzy pozorujących wówczas gry (dla jasności – na całą drużynę). Z klubu wyrzucono Włodarczyka i Gottwalda. W meczu 1/16 Pucharu Polski legioniści pokazali, że przysłowie „Gorzej być nie może” nijak ma się do rzeczywistości. Patrząc na grę Wojskowi w meczu z trzecioligowcem wyglądało jakby chcieli powiedzieć fanom „Oj, żebyście się nie zdziwili!”. Najlepiej wrześniowy blamaż podsumował Dariusz Wdowczyk. „Czuję się upokorzony przez zawodników.” Nie pan jeden panie trenerze, nie pan jeden.
Najładniejszy drybling: okiwanie zarządu KP Legia przez Piotra Włodarczyka
W normalnym rankingu powinien wygrać wspomniany już drybling Radovića. Jednak ani runda w wykonaniu Legii nie była normalna, ani nie jest to wzorcowe podsumowanie, dlatego zwycięzcą jest Włodarczyk. Z drużyny wyrzucono go po meczu w Sanoku. Decyzja sama w sobie nieco kontrowersyjna (cała drużyna zagrała wówczas na żenującym poziomie) i raczej zagranie pod publiczkę. Próba pokazania, że to my-zarząd mamy władzę i jak się nam nie spodoba to was-piłkarzy stąd wyrzucimy. „Władeczkowi" zabroniono trenowania z drużyną i sprawę uznano za zakończoną. Tymczasem piłkarz pokazał, że nie jest w ciemię bity i zwrócił się do PZPN by rozwiązać kontrakt z winy klubu (wszakże pracodawca uniemożliwił mu wykonywanie zawodu). Ten nie na żarty wystraszył się, że prawie pół dużej bańki – i to liczonej w euro – może mu przejść koło nosa. „Włodara” w trybie ekspresowym przywrócono więc do składu. Wcześniej chciano by stało się to na prośbę kibiców. Ciekawa próba zachowania resztek honoru by z twarzą wybrnąć z całej sytuacji. Na szczęście fani dyplomatycznie przypomnieli kto nawarzył tego piwa i kto powinien je wypić. I tu pojawia się cały bezsens decyzji o wyrzuceniu a potem przywróceniu Włodarczyka. Jak można podejmować tak ważne decyzje bez sprawdzania ich konsekwencji? Czy mówimy o klubie walczącym o najwyższe laury, czy o kolegach z podwórka kopiących piłkę dla przyjemności? I w końcu czy przy Łazienkowskiej korzysta się z porad prawników, czy też da radę przeforsować każdą absurdalną decyzję? A dla „Włodara” słowa uznania. Okazało się, że poza boiskiem jest lepszym dryblerem niż na boisku.
Dziwna, ale jakże ciekawa była runda jesienna w wykonaniu legionistów. Konflikt polsko-brazylijski, alkoholowe wybryki Eltona, banicja Piotra Włodarczyka. Oj, żeby tak wiosną był nudniej. Może tak 15. zwycięstw z rzędu? Ale to już chyba osobna kategoria – największe marzenie fana Legii.
