AKTUALNOŚCI

"Gdybym miał w składzie jedenastu takich piłkarzy jak Bronowicki, to byłbym spokojny o wynik" - zwykł mawiać Dariusz Wdowczyk, trener Legii. Być może niedługo będzie mu brakowało już tylko dziewięciu zawodników. Bo do Grzegorza, reprezentanta Polski, ma dołączyć jego brat - Piotr, występujący w Górniku Łęczna - pisze "Fakt".

Cały czas możecie w naszym serwisie wysyłać swoim znajomym kartki z życzeniami Noworocznymi. Do wyboru macie sześć rodzajów e-kartek. Za naszym pośrednictwem najserdeczniejsze życzenia wszystkim kibicom składa również SKLW. "Zbliżający się Nowy Rok niesie wszystkim nadzieję na uspokojenie, życzliwość i spełnienie marzeń. W te piękne i jedyne w roku chwile, najlepsze życzenia pogodnych, zdrowych i radosnych dni oraz szczęśliwego Nowego Roku wszystkim kibicom warszawskiej Legii życzy Stowarzyszenie Kibiców Legii Warszawa".

"Legijny orzeł" wygrał w głosowaniu ultrasów z całej Polski na najlepszą choreografię rundy jesiennej. Okazało się jednak, że gust kibiców Legii jest inny. W trwającej bowiem prawie dwa tygodnie sondzie na stronie www.nieznanisprawcy.com, wspomniana oprawa zdobyła jedynie 18% głosów, ustepując prezentacji RIders On The Storm z meczu z Lechem Poznań, którą poparło 44% ankietowanych. Trzecie miejsce przypadło innej oprawie z tego samego meczu - eLce z palców - 31 głosów. Łącznie zagłosowały 423 osoby...

Legia wzmocniła sztab szkoleniowy Jackiem Magierą, a w niedługim czasie planuje wzmocnić się również fizjologiem, dyrektorem sportowym i osobą odpowiedzialną za tzw. bank informacji. W klubie chcą zwracać baczną uwagę na młodych piłkarzy, którzy mogliby rozwijać się w Legii. Chodzi m.in. o to, żeby nie przegapić wielkich talentów, które nieraz trenują w Warszawie, ale niezwróciwszy uwagi polskich trenerów, wyjeżdżają za granicę i tam robią kariery. Dopiero co, 16-letni Michał Janota podpisał 3-letnią umowę z Feyenoordem Rotterdam. Sprawę jego transferu pilotował Bartosz Olędzki.

Być może 29 grudnia dowiemy się, jaki los czeka CWKS Legia. W tym dniu przedstawiciele klubu mają spotkać się z wiceministrem obrony narodowej Markiem Zająkałą. Nadzoruje on prace komisji zajmującej się sprawą klubu i terenami przy ul. Powązkowskiej 59, gdzie CWKS ma siedzibę. Właścicielem terenu jest Agencja Mienia Wojskowego.

Ekstraklasa SA zaplanowała wstępny ramowy terminarz sezonu 2007/08. Według planu nowy sezon miałby się rozpocząć już 15 lipca 2007 r. Jako że rozgrywki europejskich pucharów w lecie 2007 roku wystartują wyjątkowo wcześnie, Ekstraklasa SA przewiduje również wcześniejszy start sezonu 2007/08 w naszym kraju. Mecz o Superpuchar Polski odbyłby się już 15 lipca, pierwsze mecze Pucharu Ekstraklasy 18 lipca, zaś pierwsza kolejka Orange Ekstraklasy 21 lipca.

Latem Kuś przeszedł do rosyjskiego Torpedo Moskwa, według świętokrzyskiej gazety "Echo dnia", zimą miałby wrócić do polskiej ligi - konkretnie do Legii Warszawa. "O wszystkich rewelacjach dotyczących mojego transferu dowiaduje się z gazet, oraz internetu" - mówi sam zainteresowany. "Nie prowadzę rozmów ani z Koroną, ani Zagłębiem Lubin, ani tym bardziej z warszawską Legią. W Moskwie obowiązuje mnie jeszcze 2,5-letni kontrakt, który zamierzam wypełnić do końca". - dodał Kuś.

Sezon transferowy w pełni. Warszawska Legia zainteresowana jest pozyskaniem kolejnego zawodnika. Jest nim 25-letni lewy obrońca francuskiego drugoligowca Racingu Strasbourg, Egipcjanin Ahmed Abou Moslem. 15-krotnym reprezentantem Egiptu interesuje się również CSKA Sofia.

We wczorajszy wieczór w Eredivisie doszło do meczu dwóch najgorszych zespołów. Den Haag podejmowało u siebie ostatnie RKC Waalwijk. Jako pierwsi do siatki trafili tuż przed przerwą goście i było 1-0. Nasi przyjaciele z Hagi przez długi okres czasu nie mogli zdobyć wyrównującego gola. Dopiero w 88. minucie Santi Kolk dał jeden punkt "Bocianom".

Po każdej rundzie prosimy was o wystawienie oceny dla drużyny. Rundę jesienną sezonu 2006/2007 oceniliście na 3 z małym plusem (średnia 3,3). Najwięcej, bo aż 47% osób, które wzięły udział w sondzie zaznaczyło "trójkę". Co trzecia osoba uważa, że legioniści zasłużyli na "czwórkę". W sumie oddaliście 7956 głosów.

13 maja tego roku Legia grała z Wisłą Kraków. Pół godziny po zakończeniu spotkania grupka chuliganów w szalikach Legii zaatakowała policjantów zabezpieczających okolice stadionu. W pobliżu baru Źródełko na funkcjonariuszy spadł grad kamieni, fragmenty płyt chodnikowych i butelki po piwie. Piotr Majewski zawinił, bo znalazł się w złym miejscu o złej porze. Z powodu kontrowersyjnego oskarżenia prokuratury i wlokącej się sprawy w sądzie 20-letni chłopak nie dostał wymarzonej posady.

Karierę piłkarską zaczynali w Górniku Łęczna - jak przystało na braci. Jednak przed rokiem ich drogi rozeszły się, kiedy Grzesiek zdecydował się na transfer do Legii. Czy w rundzie wiosennej bracia Bronowiccy znowu będą występowali razem? Bardzo możliwe, ponieważ Piotrek również zamierza przeprowadzić się na Łazienkowską. Ich kariery były ze sobą niemal ściśle połączone, a mimo to Grzegorz zawsze był o krok z przodu. Nie tylko dlatego, że urodził się o rok wcześniej. Pierwszy debiutował w ekstraklasie, pierwszy strzelił w niej gola i pierwszy wystąpił w reprezentacji.

Warszawską Legię czeka ciężki początek rundy wiosennej. W pierwszych meczach nie zagrają dwaj środkowi obrońcy - Dickson Choto i Herbert Dick. Działacze z Łazienkowskiej chcieli zakupić Pawła Magdonia z Wisły Płock, ale oferta Legii nie zachwyciła płocczan. W związku z tym Legia musi poszukać innych rozwiązań. Mówi się, że w Warszawie mile widziany byłby grający w Krylii Samara Krzysztof Łągiewka. "Legia to mój ulubiony klub, w którym zawsze chciałem grać. Fajnie, jakby wyszedł ten transfer. Trenerzy kadry mogliby na bieżąco śledzić moją formę, a ja miałbym tylko 100 km do rodzinnego Zambrowa" - twierdzi piłkarz.

Kontrowersyjny muzyk wziął się za ocenę polskiego futbolu. Według Kazika jest źle, ale może być lepiej. "Prezesem PZPN powinien zostać ktoś bezkompromisowy i spoza układów, jak Wojciech Kowalczyk" - mówi w rozmowie z Dziennikiem Kazik. Czytaj wywiad

Kazik, przyglądasz się naszej piłce ze sceny i co widzisz? - Poprawę. Niedługo przekonamy się, czy zwycięstwo nad Portugalią było jednorazowym wyskokiem, czy też wrócimy do punktu wyjścia. Trzeba wierzyć, bo co innego nam pozostało. Wierzyć, ale w kogo? W Leo Beenhakkera? Bronić Holendra, kiedy wszyscy go atakowali po kompromitacji z Finlandią? - Dotychczas Beenhakker kojarzył mi się z gościem, któremu zawsze brakuje farta. Tak się złożyło, że tego meczu z Portugalią nie oglądałem w całości. Założyłem, że to będzie badziewie. Więc skakałem pilotem po kanałach, a na mecz zerkałem tak co 10 minut. Ale patrzę - 1:0, później - 2:0... No i się zaczęło. Tak grającej Polski nie widziałem dobrych parę lat! I co dalej? Okazuje się, że Beenhakker to drugie najlepsze wyjście, jakie mogło się nam trafić. Pierwsze to Guus Hiddink oraz kilku Włochów. Przy całej partaninie polskiej tzw. kadry szkoleniowej ten pan gwarantuje nam - w bardzo dużym stopniu - awans do finałów mistrzostw Europy. To zasługa Beenhakkera? - Coś w nim jest. Ten człowiek wiele przeżył. Pamiętam mecz Belgii z Holandią. Było takie zbliżenie Beenhakkera, selekcjonera Holandii, jak odchodzi załamany do szatni. To był facet przegrany. Niemniej jest profesjonalistą w każdym calu i całe lata świetlne dzielą go od naszej tzw. kadry trenerskiej. Wyjątkiem są Smuda i Wdowczyk oraz naturalnie Kasperczak, ale on jest taki trochę niepolski. W stu procentach przekonuje cię Beenhakker? - Ten gość przewyższa całe towarzystwo w Polsce. Oni kiszą się we własnym sosie, tymczasem Beenhakker wnosi nową jakość. A polskie bagienko? Nawet nie potrafili mu załatwić pozwolenia na pracę w naszym kraju. Niedawno dostał. - O, to dobrze. Deportowany selekcjoner. To byłby wstyd. Teraz może przeciągnąć piłkarzy na jasną stronę księżyca. - W naszym kraju potrzeba posiadania idola jest tak wielka, że Małysz w przenudnym sporcie, skokach, wywołał wielki szał. Teraz trwa Kubicomania. Ponoć to już jest sukces, że wystartował w Formule 1 i jeździ w kółko. A co by się działo, gdyby nasi piłkarze coś zdobyli. Totalne wariactwo, które zresztą już się zaczyna. Dlaczego tak wysoko cenisz Hiddinka? - Gdyby on był trenerem naszej reprezentacji, byłbym pewien, że nie tylko awansujemy, ale i zdobędziemy mistrzostwo Europy. To jest wielki trener. Czasem dopisuje mu szczęście, jak z Australią w tegorocznym mundialu, czasem pomagają sędziowie, jak cztery lata temu z Koreą. Hiddink ma farta. Wszystko układa się po jego myśli. Wprawdzie na razie nie idzie mu z reprezentacją Rosji, która jednak pozostaje faworytem mistrzostw Europy. Właśnie z uwagi na trenera. Nie miałbym nic przeciwko, żeby w finale Beenhakker spotkał się z Hiddinkiem. Najpierw musimy awansować do finałów. - Jeśli dalej będzie taki postęp, to nie widzę przeszkód - podobnie jak ślepy dżokej na Wielkiej Pardubickiej. Trafiliśmy do mocnej grupy, gdzie każdy może zdobyć punkty z każdym. Jedna jaskółka wiosny nie czyni. Ale druga już trochę tak. Tyle że po meczu z Belgią jest ta nieszczęsna przerwa zimowa. Gdy na zachodzie piłkarze normalnie grają, to u nas przez cztery miesiące się op.....ają. Wiosną nasze kluby i reprezentacja to już zupełnie inna jakość. Gorsza. Wiosną naszych klubów w ogóle nie będzie w europejskich rozgrywkach, bo Wisła, odpadła z Pucharu UEFA. - Jaka jest ligowa piłka, każdy widzi. Na szczęście w Legii już zaczyna się prostować. Będzie lepiej, bo w zimie z zespołu wyleci kilku Brazylijczyków. Wdowczyk jest jednym z ciekawszych, jak na polskie warunki, trenerów. Choć miał też kilka nieciekawych zagrań, jak w czasie konfliktu między piłkarzami a kibicami. A co do Wisły to niestety cała prawda o polskiej ligówie wylazła na wierzch. Poziom ligi jednak się wyrównuje. Już nie ma dominacji jednej czy dwóch drużyn. Wystarczy spojrzeć na tabelę - w czołówce są Korona Kielce, GKS Bełchatów i Zagłębie Lubin. - Nie żartujcie. Z całym szacunkiem dla Bełchatowa czy ŁKS-u, choć gra tam mój serdeczny kumpel, to są efemeryczne firmy. Raz wygrają, a potem dwa razy przegrają. Legia i Wisła wciąż pozostają poza zasięgiem. Ale mistrzem Polski będzie moja Legia. Ta twoja Legia zamiast stawiać na Polaków, ściąga przeciętnych obcokrajowców. - Kiedyś w Chelsea żaden Anglik nie zmieścił się w podstawowym składzie. Ale to fakt, że praca z młodymi to u nas jakaś kompletna nędza. W takiej wiosce jak Teneryfa w każdej wsi jest oświetlone boisko, gdzie małolaty kopią od wieczora do rana. Do upadłego. A u nas? Parkingi się robi na boiskach, a na podwórkach wiesza tabliczki "Zakaz gry w piłkę". Ale tam obcokrajowcy to wzmocnienie, a nie uzupełnienie zespołu. - W Polsce kupowanie cudzoziemców jest odwróceniem uwagi od tragicznego stanu szkolenia młodzieży. Łatwiej jest kupić kogoś z Ameryki Południowej, kto choć trochę wywija piłką, niż wyszkolić młodego. Co więc robić? - Polska liczy sobie 40 milionów mieszkańców. A tacy Czesi, których jest cztery razy mniej, grają cztery razy lepiej w piłkę i ze czterdzieści razy lepiej w hokeja. U nas trenerzy młodzieży to fanatycy. Słyszałem, że zarabiają po 600 złotych. No to sorry, ale jeść trzeba. A co robić? Może na pierwszy rzut, na parę lat, zwolnić kluby z płacenia podatku dochodowego? Na mistrzostwach świata wypadliśmy podobnie jak Czesi. Jedno zwycięstwo, dwie porażki. - W Niemczech to był autosabotaż Janasa. Cztery lata temu, jak Engel zapowiedział przed Koreą, że jedzie po mistrzostwo, to wierzyłem mu. No, może trochę. Wtedy po dwóch meczach byliśmy najgorszą drużyną na mundialu. Teraz w te bzdety Janasa nie wierzyłem. To jakiś psychol, a odsunięcie Dudka i Frankowskiego to jakaś groza. To co można powiedzieć po imprezie w Niemczech? - Po meczu z gospodarzami wszyscy chwalili naszych za wolę walki. Ale jakbyśmy dostali siódemkę, to nic by się złego nie stało. To Niemcy, a nie Polska, strzelają gola w 94. minucie. Tak było, jest i będzie. Mecz z Kostaryką oglądałem jednym okiem. Nie interesują mnie sparingi. Martwi to, że drużyna w eliminacjach wygląda dobrze, potem przychodzi długa przerwa i wstyd na mundialu. Powrót do kraju, gdzie wszystko jest rozjeb... w drzazgi. Znów trzeba budować od nowa. I tak w koło Macieju. To jest smutna konstatacja, że nawet małpa się uczy, że jak nie sięgnie banana ręką, to spróbuje kijem. A my nie potrafimy uczyć się na błędach. Tak jak kolega z pracy na budowie w Londynie. Zawsze w poniedziałki przychodził skacowany po zaprawce w weekend. Mocno zmęczony mamrotał: "No i od nowa Polska Ludowa". Podobnie jest w naszej piłce. Jak to się nie uczymy? Nie ma już Janasa. - Zagraniczny trener to symptom poprawy. Z drugiej strony dobre wyniki reprezentacji to będzie doskonałe alibi dla Listkiewicza i tej całej hałastry, która dokonuje destrukcji piłki od kilku lat. Czyli Listkiewicz musi odejść? - Pamiętam, jak szedł do wyborów kilka lat temu. Czarnym charakterem był wtedy Marian Dziurowicz. Listkiewicz obiecywał, że będzie inaczej. A jest podobnie gangsterem, a ja kretynem, że się ligą jeszcze interesuję. Toż to już wszystko na początku właściwie było wiadomo. Przynajmniej w ogólnych zarysach. PZPN trzeba zaorać czy próbować reformować? - Opcja zerowa jest najbardziej słuszna. Wykosić ludzi pochodzących z poprzedniej epoki, odciętych od rzeczywistości. Przydałby się taki Rehhagel, który w Grecji uniezależnił reprezentację od całej watahy działaczy, którzy wlekli się za kadrą. Kto prezesem PZPN? - Może Wojtek Kowalczyk albo Bogusław Wyparło? Poważnie? - Jak najbardziej. Potrzebni są ludzie niepokorni, z własnym zdaniem. Spoza układu. Kowalczyk, Roman Kosecki czy Maciej Szczęsny. To samodzielnie myślący goście. Teraz PZPN kierują sędziowie. - Oni niech się schowają. To kompletnie niezrozumiałe. Weźmy takie pomyłki. Dlaczego nie dopuścimy zapisu wideo? Takie pier...nie, że błędy w sędziowaniu są wkalkulowane w piłkę. To jest taka sama prawda jak ta, że błędy sędziów należą do istoty rozprawy. Tylko co skazanemu na śmierć po takiej filozofii? Na boisku tyra jedenastu gości. A jeden błąd, świadomy bądź nie, wszystko niweczy. Nieprzypadkowo w czasie azjatyckich mistrzostw świata Włosi byli tak kręceni przez sędziów, bo ich rodak stał na czele rebelii przeciwko Seppowi Blatterowi. Może w Polsce wszystko zmieni Euro 2012? - Najpierw niech zmienią drogi. Miałem już pewną wizję, gdy mówiło się o olimpiadzie w Zakopanem. Wyobraźcie sobie reprezentację kanadyjskich hokeistów, jak stoi w korku w drodze na Nowy Targ, bo jakiś baca zablokował Zakopiankę. Infrastruktura! Tu jesteśmy, wraz z Albanią, na szarym końcu Europy. To drogi. Ale powstałyby cztery nowoczesne stadiony. - Kiedy? Od wielu lat słyszę o stadionie Legii. Podobno teraz rozstrzygnęli jakiś przetarg. Fajnie. Za pół wieku powinien być stadion. Kazik, to jaki dla polskiej piłki będzie 2007 rok? - Na krajowym podwórku dominacja Legii i Wisły, która się jednak przebudzi, o ile pan Cupiał nie dokona już destrukcji wszystkiego, co zbudował. Zakończy się to jeszcze raz triumfem Legii, bo za wcześnie jeszcze w tym sezonie mówić o wyrównaniu poziomu. Bełchatów pewno dostanie zadyszki w końcu, co spowoduje rozsypkę drużyny po zakończeniu ligi, a trzeci będzie ŁKS. Co do reprezentacji, to jestem optymistą. Beenhakker to zawodowiec pełną gębą i wprowadzi nas w końcu do mistrzostw Europy, gdzie też powalczymy. No i powoła do kadry Wyparłę (bo Kowalewski nie ma pewnego zmiennika, a Boruc jest dość chimeryczny) i Saganowskiego (to naprawdę klasowy napastnik). A w Hiszpanii czekam na awans do pierwszej ligi CD Tenerife, Las Palmas bądź Vecindario. Ale to raczej marzenie łba ściętego, bo na razie bliżej im wszystkim do trzeciej. Tak więc raczej w 2007 roku Barcelona czy Real na Kanarach nie zagoszczą. Rozmawiali Łukasz Olkowicz, Piotr Kucza

Jacek Magiera dosyć wcześnie zdecydował się zakończyć karierę piłkarską. Były piłkarz Legii Warszawa nie miał jednak dużo czasu na odpoczynek. Po nieudanej przygodzie w Cracovii Magiera postanowił rozpocząć karierę trenerską.

W Wigilię uruchomiliśmy radio, które będzie grało dla Was 24 godziny 7 dni w tygodniu. Już w pierwszych godzinach istnienia zanotowaliśmy spore zainteresowanie z Waszej strony. Bardzo nas to cieszy :-) Tym bardziej... serdecznie zapraszamy na dzisiejszą wieczorną audycję LIVE!, w której będziecie mogli pozdrawiać znajomych przez sms i na antenie oraz czatować. Być może pojawi się również konkurs - początek o 21. Zapraszamy na Legia.FM. Niech ta fala...

Wczoraj zaprezentowaliśmy Alfabet Legii odnoszący się do mijającego roku. Teraz spojrzeliśmy na warszawską drużynę przez pryzmat liczb. Ile bramek strzelili legioniści? Ile punktów zdobyli? Ile kibiców było na trybunach? Ile złotych miesięcznie trafia do kieszeni piłkarzy, szkoleniowców Legii? Zapraszamy do lektury! Legia w liczbach

0 - tyle spotkań w Pucharze Polski wygrali piłkarze Legii w minionym roku. Wiosną zebraliśmy baty na grzęzawisku w Kielcach, a we wrześniu byliśmy świadkami kompromitacji w Sanoku. 1 - miejsce Legii w tabeli po ostatnim meczu w rundzie wiosennej. Dzięki temu mogliśmy świętować kolejny tytuł mistrzowski. 2 - zaledwie tylu piłkarzy miało zaszczyt wystąpić w 2006 roku w reprezentacji Polski. Wiosną między słupkami sprawdzany był przez kilkanaście minut Łukasz Fabiański, który pojechał na Mundial. Natomiast w potyczce z Kazachstanem po raz pierwszy w koszulce z orłem na piersi wystąpił Grzegorz Bronowicki. 3 - trzech rywali Legii odjeżdżało z Łazienkowskiej z pięcioma straconymi bramkami. W pierwszej połowie roku 0-5 przegrała Cracovia. Natomiast jesienią ekipa „Wdowca” tak celnie strzelała przeciw Wiśle Płock oraz Górnikowi Łęczna. Również trzykrotnie świeciły pustkami trybuny pod zegarem w tym roku. Do stolicy nie zawitali fani Wisły Kraków (zakaz), FH Hafnarfjoerdur (el. LM) oraz GKS Bełchatów (PESA). 4 - czwarty raz na Łazienkowską powrócił Cezary Kucharski. Doświadczony napastnik pomagał ekipie w pierwszym półroczu. Po zdobyciu mistrza, zawiesił buty na kołku. Obecnie regularnie pisze felietony, planuje zostać menedżerem piłkarskim. Również tyle razy mierzyliśmy się w minionych 12 miesiącach z Wisłą Płock. 5 - do pięciu w pewnym momencie powiększyła się kolonia Brazylijczyków w Legii. Edson i Roger byli od początku roku. Natomiast trzech kolejnych „Canarinhos” ściągnięto latem do Warszawy. Efekt? Hugo Alcantara pałęta się po rezerwach, Junior bezskutecznie próbuje przekonać do siebie kibiców, a Eltona już dawno wyrzucono za niesportowy tryb życia. 6 - tyle meczów w mijającym roku powinni nie zobaczyć fani z Warszawy. PZPN i Ekstraklasa SA wydawała zakazy wyjazdowe dla legionistów za niepoprawne zachowanie w Płocku i Gdyni. Tym samym nie powinno być nas oficjalnie w Grodzisku, Łodzi (ŁKS i Widzew), Gdyni, Kielcach, Szczecinie i Lubinie. Z tej długiej listy ostatecznie nie zawitaliśmy tylko na stadiony Korony oraz Widzewa. 8 - tyle spośród 15 spotkań wygrali jesienią Łukasz Surma i spółka. Dorzucając do tego trzy remisy daje łącznie 27 punktów i czwarte miejsce w tabeli na półmetku rozgrywek. 9 – dziewiąty tytuł mistrzowski trafił w tym roku na Łazienkowską. Sukcesu nie byłoby bez serii dziewięciu z rzędu wygranych. Dopiero w dziesiątej potyczce w Kielcach padł remis. 10 - liczba bramek zdobytych przez Piotra Włodarczyka na koniec zeszłego sezonu. Najważniejszą oczywiście była ta zdobyta w Zabrzu. 11 - to najlepsza zdobycz bramkowa naszych hokeistów w minionym roku. Tyle bramek podopieczni Mariana Pysza strzelili Orlikowi Opole (dwukrotnie) w listopadzie. 16 - szesnaście drużyn miało wystąpić w III Międzynarodowym Turnieju Kibiców. Ostatecznie na rozgrywki organizowane przez SKLW nie dotarły dwie drużyny. 20 - tyle złotych muszą wydać kibice posiadający specjalną kartę, żeby móc obejrzeć ligowe spotkanie z Żylety. 27 – spotkań z rzędu ze strzeloną bramką zaliczyli od początku roku legioniści. Jak zaczęli z GKS Bełchatów, tak skończyli dopiero późną jesienią w Lubinie, gdzie przegrali 0-1. To również liczba punktów Legii po rundzie jesiennej. 47 - liczba setów wygranych przez siatkarzy Wojciecha Szuczckiego w ciągu 12 miesięcy, kiedy to rozegrali 24 spotkania. Średnio wygrywali więc 1,95 seta na mecz. 53 - kibice tylu drużyn w całej Polsce postanowili zaprotestować przeciw zakazowi używania rac na stadionach. 66 - punktów było potrzebnych do pełni szczęścia. Do szczęścia jakim było zdobycie mistrzowskiego tytułu. 80 - koszt jednej wejściówki na miejsce w sektorze C i D na trybunie krytej. 81 - tyle medali zdobyły wszystkie sekcje CWKS. W tym m.in. Marta Dziadura podczas Mistrzostw Świata w Gwatemali. 90 - od tylu lat istnieje Legia Warszawa. Choć zaplanowano zaledwie kilka atrakcji dla kibiców, to największym prezentem był kolejny prymat na krajowym podwórku. 95 - razy do bramek rywali trafiali hokeiści Legii w 2006 roku. Nie uwzględniono 10 goli, które zapisano na naszym koncie za dwa walkowery z drużyną z Torunia. 102 - tyle punktów, dwukrotnie udało się koszykarzom prowadzonym przez Roberta Chabelskiego rzucić ekipom – Polonii Leszno oraz OSSM PZKosz Sopot. 165 - tyle flag pojawiło się na meczach wyjazdowych Legii w 2006 roku 730 - najliczniejsza grupa kibiców gości, która zawitała na Lazienkowską. Tyle fanów Lecha Poznań stawiło się w minionym roku w Warszawie. 1000 - najniższa miesięczna pensja pracownika administracji na Łazienkowskiej (w złotówkach). 1200 - fanów Legii pojechało na mecz z Górnikiem w Zabrzu, po którym mogliśmy upajać się szampanem. 1200 złotych musiał wydać kibic nie posiadający karnetu z minionego sezonu na abonament „Premium” na trybuny C i D na Krytej. 1916 - „Stowarzyszenie Grupa 1916” wspierało w minionym roku sekcje siatkówki i koszykówki. 1962 - liczba punktów zdobytych przez koszykarzy Legii w 25 rozegranych meczach w minionych 12 miesiącach. Daje to średnią 78 pkt./mecz. 3500 - najmniejszym zainteresowaniem kibiców Legii cieszył się mecz Pucharu Ekstraklasy z GKS Bełchatów. Obejrzało go zaledwie 3500 widzów. 4000 - kolejna wizyta w Wiedniu. Kolejny raz najazd. Kolejny raz stawiliśmy się licznie na obiekcie Ernesta Happela. Tym razem zasiadło nas dobre 4000 osób. 8000 - niespełna tyle kilometrów musieli przemierzyć w obie strony warszawscy kibice, którzy zdecydowali się dopingować zespół Dariusza Wdowczyka w Islandii. 10000 - w 2006 roku kibice Legii przemierzyli około 10 000 kilometrów w jedną stronę, podążając na mecze za swoim klubem. Również 10 000 złotych zarabia kierownik drużyny. 11890 - tyle osób oglądało wszystkie wyjazdowe spotkania Legii w roku 2006. Nie wzięliśmy pod uwagę kibiców, którzy obserwowali potyczki w Kielcach i na Widzewie incognito. 12000 - zarabia wiceprezes Leszek Miklas. Takie same apanaże pobiera miesięcznie reprezentant Polski juniorów, który znajduje się w kadrze Legii. 13000 - na tyle złotych mogą liczyć miesięcznie asystenci Dariusza Wdowczyka. 14000 - największa frekwencja na naszym stadionie miała miejsce na meczu z Wisłą Kraków, po którym świętowaliśmy zdobycie mistrzostwa. 40000 - miesięcznie pobiera opiekun zespołu mistrza Polski. Identyczną kwotę przynajmniej do połowy mijającego roku otrzymywał Dickson Choto. 41600 - kosztuje miesięczne utrzymanie strzelca bramki, która dała w Zabrzu upragniony tytuł mistrzowski. 44800 - tyle miał otrzymywać Bartłomiej Grzelak w Zagłębiu Lubin. Ostatecznie napastnik Widzewa wybrał przeprowadzkę do Warszawy. 45800 - jest przelewane każdego miesiąca na konto Marcina Burkhardta. 46600 - gaża drugiego z ofensywnych środkowych pomocników Legii rodem z Serbii. 50000 - kosztuje ochrona stadionu przy Łazienkowskiej podczas każdego ligowego spotkania. 54400 - na tyle mogli liczyć od początku mijającego roku dwaj Brazylijczycy. 204217 - tylu widzów obejrzało 21 oficjalnych meczów Legii w 2006 roku. Daje to średnią 9725 os./mecz. 340000 - roczny zarobek w Legii Tomasza Sokołowskiego II, który obecnie kopie piłkę w Arce Gdynia. 1000000 - okrągłą bańkę zażądał rocznie Radosław Matusiak od działaczy warszawskiej Legii. 2600000 - w przeliczeniu na złotówki (650 tys. euro), taka kwota zasiliła budżet Amiki Wronki, z której został wykupiony Marcin Burkhardt. To najwyższa kwota wydana przez Legię na polskiego zawodnika w mijających 12 miesiącach. 3000000 - wydano na instalację ogrzewania na trybunie krytej. Cała inwestycja została pokryta przez Urząd Miasta. 3200000 - złotych kosztował Miroslav Radović, który latem został zakupiony z Partizana Belgrad. To najwyższa cena transferu na Łazienkowską w 2006 roku. 180000000 - właśnie taką sumę uchwaliła Rada m.st. Warszawy na modernizację stadionu przy ulicy Łazienkowskiej. Okres rozbudowy obiektu zaplanowano na najbliższe trzy lata. Uwaga! Liczby dotyczące zarobków pracowników, działaczy, trenerów oraz samych piłkarzy na Łazienkowskiej podano za artykułem zamieszczonym w tygodniku „Piłka Nożna”.

"Pierwszy dzień świąt spędzam z nabliższymi w rodzinnym Poznaniu. W drugi dzień jadę do Szczecina do swojej dziewczyny. Odwiedzę też swoich dziadków i chrzestnych w Elblągu" - opowiada Marcin Burkhardt. I dodaje, że w ciągu roku nie ma czasu żeby nacieszyć się rodziną.

- Gdy odbierałem statuetkę na 90-lecie istnienia Legii czułem ogromną dumę i zaszczyt, że znalazłem się wśród piłkarzy, o których czytałem kiedyś w książkach o historii Legii. Wśród piłkarzy, których grę obserwowałem z trybun i z którymi mogłem w końcu wspólnie zagrać w barwach Legii. Dla mnie przypomina to historię człowieka, który z pucybuta stał się milionerem - mówi w świątecznej rozmowie Cezary Kucharski. Zapraszamy do lektury wywiadu z byłym napastnikiem Wojskowych. Czytaj wywiad

Jesienią miał pan przystąpić do egzaminu FIFA, pozwalającego pracować jako menadżer. Jak wynik egzaminu? Cezary Kucharski: Jestem już po egzaminie, ale chyba niedostatecznie dobrze się do niego przygotowałem. Zabrakło mi dwóch punktów, żeby zdać. W marcu spróbuję poprawić się. Tylko tym razem dobrze się przygotuję. Nie porzuca pan pomysłu stworzenia agencji menadżerskiej? - Samego pomysłu oczywiście nie przekreślam, ale chyba nie będę tego robił na taką skalę jak pierwotnie chciałem. Okazało się, że mój pomysł jest bardzo rozbudowany i pracochłonny. Tworzenie i praca w takiej agencji zajmowałaby zbyt dużo czasu. Mam rodzinę, małe dzieci i kończąc karierę chciałem jak najwięcej czasu poświęcać właśnie im. Będę starał się to robić ale nie kosztem rodziny. Podczas naszej ostatniej rozmowy mówił pan, że jeżeli pomysł z agencją nie wypali to może zajmie się pan dziennikarstwem. Zaczął pan pisać do prasy, kupił jeden z legijnych portali, jest ekspertem w telewizji - czy to początek nowej medialnej kariery? - Nie przesadzajmy z tą karierą. Moją aktywność w mediach traktuję jako coś, co lubię. Cieszę się, że jestem właścicielem serwisu o Legii. Zawsze miałem dużo do powiedzenia i występy w mediach są dla mnie pewną formą realizowania się. Każdy lubi się wymądrzać i jeżeli ktoś chce mnie słuchać, to dlaczego mam tego nie robić? Nie boję się wygłaszać swoich opinii. Czasami na tym traciłem, bo zgodnie z przysłowiem to milczenie jest złotem, a mowa tylko srebrem. Zaangażował się pan też w politykę. W wyborach samorządowych poparł pan kandydatkę PO na prezydenta Warszawy, Hannę Gronkiewicz-Waltz. - Zacznijmy od tego, że na razie nie mam ambicji by mocno wchodzić w politykę. Nie wiadomo jednak czy w przyszłości nie ulegnie to zmianie. Poparłem PO, bo jestem sympatykiem tej partii. Uważam, że są to mądrzy ludzie. Na pewno bliżej mi do nich, niż do wszelakich radykałów. Byłem na dwóch konferencjach PO, bo sprawy sportu są dla mnie ważne. Wziąłem udział w spotkaniu z kibicami, na którym rozmawialiśmy o budowie nowego stadionu. Mieszkam w Warszawie i mam nadzieję, że po wygranej PO zostanie zrobione to, czego nie dokonali poprzednicy, czyli budowa nowego stadionu Legii. Że nie będzie już gry pod publiczkę, a solidna realizacja planów. Polityka, dziennikarstwo, agencja menadżerska - tym zajmuje się pan od kilku miesięcy. Ale jeszcze wiosną zdobywał pan z Legią mistrzostwo Polski. Czy wygranie ligi na zakończenie kariery, było jej ukoronowaniem? - Są dwie możliwości zakończenia przygody z piłką. Grać jak najdłużej w coraz słabszych klubach lub odejść, gdy jest się na szczycie. Tak szczęśliwie wszystko się ułożyło, że zrealizowałem ten drugi scenariusz. Zdobyłem mistrzostwo i odszedłem w blasku fleszy. Fajnie, że moje występy w Legii spięła swoista klamra. Do CV mogłem dopisać kolejny tytuł Mistrza Polski. Tym razem mój udział w jego wywalczeniu był skromniejszy, ale chyba i tak coś dla drużyny zrobiłem. Może satysfakcja i radość nie były tak wielkie jak w 2002 r., gdy wznosiłem mistrzowską paterę jako kapitan Legii, ale wiem, że dołożyłem małą cegiełkę, by tytuł powrócił na Łazienkowską. Lepszy moment na zawieszenie butów na kołku, chyba już by się nie trafił. Podczas konferencji prasowej, na której ogłosił pan zakończenie kariery, trener Wdowczyk nie mógł się pana nachwalić. Jednak już pod koniec sierpnia pańskie stosunki z trenerem Legii, delikatnie mówiąc, były oschłe. Wdowczyk zarzucał panu, że chce pan sobie przypisać stworzenie dobrej atmosfery w szatni. Pan krytykował go za błędy taktyczne w ustawieniu drużyny. - Nigdy nie mówiłem, że to ja nakręcałem atmosferę w szatni Legii, nie uzurpowałem sobie prawa do tego, co wypracowała cała drużyna. Jeżeli trener Wdowczyk mówi co innego, to się myli. Sam nigdy tak nie mówiłem. Miłe jest dla mnie natomiast, gdy obserwatorzy, kibice, ludzie z zewnątrz uważają, że potrafiłem zmobilizować drużynę i poderwać ją do walki, że pozytywnie wpływałem na drużynę. Ich słowa są dla mnie komplementami, a komplementy się przyjmuje a nie dyskutuje z nimi. Pomiędzy mną a trenerem Wdowczykiem pojawiły się pewne różnice zdań. Nie wiedzę w tym nic wyjątkowego. Każdy ma swoją filozofię piłki i nie wszystkim musi się ona podobać. Filozofia Kucharskiego nie musi podobać się Wdowczykowi, a Wdowczyka Kucharskiemu. Obydwaj jesteśmy w wyrażaniu swoich opinii odważni i nie zawsze musimy się zgadzać. Powtarzam jednak jeszcze raz, że trener Wdowczyk źle mnie ocenia, bo nigdy nie powiedziałem tego, co mi zarzuca. Podejrzewam, że musiał go boleć fakt, że kibice i dziennikarze odbierali mu cząstkę sukcesu. Takie opinie zawsze bolą. Tylko, że to nie była sprawa do mnie, a do tych, którzy je głosili. Powtórzę - nigdy nie wypowiadałem się o sobie, że miałem wpływ na atmosferę w szatni. Zresztą to kwestia na tyle niewymierna, że nie da się tego jednoznacznie ocenić. Byłem w szatni i wiem jaka panowała w niej atmosfera. Nic złego się nie działo, a coś popsuło się jesienią. Nie ma co ukrywać, że popsuła się atmosfera w szatni a filozofia futbolu trenera Wdowczyka okazała się mieć błędy. Legia już nie kroczyła od zwycięstwa do zwycięstwa jak wiosną. - Rzeczywiście brak odpowiedniej atmosfery w szatni był bardzo widoczny. Forma sportowa też była daleka od ideału. Nie widziałem, żeby piłkarze Legii górowali nad przeciwnikami szybkością a i taktyka była nie najlepsza i dawała wiele do myślenia. W rewanżowym meczu z Szachtarem, gdy trzeba było odrobić jednobramkową stratę, Legia zagrała praktycznie czterema napastnikami. Ze słabą Austrią Wiedeń z przodu był tylko osamotniony Szałachowski. Wiadomo jaka jest siła Szachtara a jaka Austrii. W przygotowaniu taktycznym Legia nie mogła niczym zaimponować. Widać było, że drużyna nie stanowi kolektywu, że jeden nie pracuje na drugiego. W drużynie zbyt dużo osób uznało siebie za gwiazdy. Tak to już jest, że po sukcesie niektórym ludziom odbija. Wtedy dużo zależy do trenera, żeby od takich gwiazd wyegzekwować wysiłek na boisku. Trudno jednak to osiągnąć, gdy nie szanuje się pracy, z czym mieliśmy do czynienia w Legii. Nie mogę zrozumieć jak to możliwe, że zawodnik, który przyjeżdża z Ukrainy czy z Afryki, po kilku dniach treningu jest już w pierwszym składzie. Tak było np. z Juniorem, który nie zdążył nawet spocić się na treningu a już miał status gwiazdy i był podstawowym zawodnikiem. Jak mogą wtedy czuć się inni piłkarze, którzy trenowali dwa miesiące by dostać swoją szansę? Jak wyzwolić motywację do pracy skoro okazuje się, że wysiłek na treningu niewiele znaczy? Jeżeli na treningu nie można wywalczyć sobie miejsca w składzie? Taka sytuacja nie może wpływać dobrze na atmosferę w szatni. Doszła do tego jeszcze sprawa wyrzucenia z drużyny Wlodarczyka i Gottwalda. To też wpłynęło negatywnie na drużynę. Nagle okazuje się, że zatrzymuje się w drużynie piłkarza, który jedzie po pijanemu i popełnia przestępstwo. Zostaje ukarany, ale wyrzuceni zostają ci, którzy marnują okazje strzeleckie i Legia przegrywa mecz. Za porażkę zawsze odpowiada cała drużyna i stosowanie odpowiedzialności indywidualnej jest nieporozumieniem. Można wymienić jeszcze wiele czynników, które źle wpłynęły na jesienną formę Legii. Co zrobić by tych błędów nie powtórzyć wiosną? - Przede wszystkim trzeba poprawić atmosferę w szatni i ciężko pracować, bo drużyna ma duży potencjał. Jeżeli nadal będą takie relacje, jak były, to o odniesieniu sukcesu nie może być mowy. Szczęściem Legii jest to, że inne drużyny także nie prezentowały się jesienią najlepiej. Dzięki temu strata do lidera jest wciąż do odrobienia. Po słabej rundzie chyba już wszyscy przestali upajać się mistrzostwem. Pocieszające jest to, że tak jak często po sukcesie przychodzi kryzys, tak po kryzysie przychodzi dobry okres. Na tym opieram mój optymizm, że Legia znów może zostać Mistrzem Polski. Chłopaki będą teraz podwójnie umotywowani, żeby pokazać jak mylne są obecne opinie o nich. Z własnego pobytu przy Łazienkowskiej pamiętam, że przeważnie jest tak, że jeżeli Legię się chwali i podziwia to gra ona słabo, bez walki i zaangażowania. Gdy pojawia się krytyka, robi się wszystko, by udowodnić swoją prawdziwą wartość. Dlatego teraz, gdy nie jestem już piłkarzem, specjalnie zbytnio nie chwalę legionistów. Tak to już jest, gdy się kogoś zbytnio chwali to może on pomyśleć, że żyje w innym świecie i wszystko przychodzi mu łatwo. Stąd już tylko krok do braku koncentracji i mobilizacji a co za tym idzie porażek. Paradoksalnie może się okazać, że jesienna krytyka drużyny może być zaczątkiem sukcesu. Czy możliwa jest więc powtórka z jesieni 1996 r., gdy po wyprzedaniu podstawowych piłkarzy w 12 potrafiliście ograć Panathinaikos i do ostatnich minut walczyć z Widzewem o mistrzostwo? - Historia nie powtórzy się, bo Legia nie gra już w europejskich pucharach. Nie można też snuć takiej analogii, bo wówczas mieliśmy duże problemy finansowe. Czuliśmy się też niedocenieni. Wyszliśmy z drugiego szeregu i spisywano nas na straty. Dziewięciu zawodników z podstawowego składu odeszło z Legii. Jednak potrafiliśmy się zmobilizować i w każdym meczu walczyliśmy do końca. Teraz doszukiwałbym się podobieństwa do rundy wiosennej ubiegłego sezonu. Jesienią 2005 r. Legia zawodziła. Wiosną stanowiliśmy już kolektyw. Może nie graliśmy bardzo efektownie, ale za to efektywnie. Dzięki temu w Zabrzu zapewniliśmy sobie tytuł Mistrza Polski. Osobiście bardziej liczę na powtórkę z wiosny 2006, a nie z sezonu 1996/97. Wspomniał pan o poczuciu niedocenienia. Pod koniec listopada został pan jednak doceniony statuetką na 90-lecie klubu. Co czuje człowiek w takim momencie? Ogromna duma i zaszczyt, że znalazłem się wśród piłkarzy, o których czytałem kiedyś w książkach o historii Legii. Wśród piłkarzy, których grę obserwowałem z trybun i z którymi mogłem w końcu wspólnie zagrać w barwach Legii. Dla mnie przypomina to historię człowieka, który z pucybuta stał się milionerem. Nie spodziewałem się, że będzie mi dane przeżyć taką chwilę. Było to dla mnie miłe tym bardziej, że wyróżnienie otrzymałem od kapituły, w której byli wiarygodni ludzie. Znają historię Legii i ich opinia jest dla mnie bardzo ważna. O piłce można by rozmawiać godzinami, ale czasem potrzebna jest chwila oddechu jak w święta Bożego Narodzenia. Gdzie pan je spędza? - Jak zwykle z rodziną i najbliższymi w Łukowie. Planujemy też odwiedzić rodzinę w Tarnobrzegu. Nie jest już pan czynnym zawodnikiem, więc można sobie pozwolić na większą porcję świątecznych przysmaków. - (śmiech) To prawda, ale nie wyobrażam sobie życia bez ruchu i unikam dodatkowych kilogramów. Choć nie gram już w piłkę to i tak uważam na wagę. Cały czas się ruszam i źle się czuję, gdy przybędzie mi parę kilogramów. Wpływa to negatywnie na moje samopoczucie. Spróbuję wszystkiego, ale uważać i tak będę. Prezenty dla najbliższych pewnie już dawno kupione? - Mam to szczęście, że tymi sprawami zajmuje się żona i wszystko sprawnie załatwiła. Nie muszę więc biegać po zatłoczonych sklepach. Święta to czas życzeń. Czego można życzyć kibicom Legii? - Żeby mieli dużo powodów do radości. Przyda się im też cierpliwość i wytrwałość w stosunku do drużyny i piłkarzy. Życzę też, żeby gra Legii dawała im wiele satysfakcji. Wiem, że gdy Legia wygrywa i jest na pierwszym miejscu w tabeli łatwiej jest im funkcjonować i mają lepsze humory. Tradycyjnie życzę też zdrowia, no i obrony mistrzowskiego tytułu. Wszyscy na to czekają i liczy się tylko pierwsze miejsce. A czego można życzyć panu? Może zdania egzaminu FIFA? - Zdanie egzaminu jest ważne, ale najważniejsze jest dla mnie zdrowie moich najbliższych i satysfakcja z tego co robię. Rozmawiał Tomek Janus

Jak co roku przygotowujemy dla Was Alfabet Legii odnoszący się do minionych 12 miesięcy. Tym razem nie zabrakło liter, które odnoszą się do poszczególnych piłkarzy, kibiców oraz wydarzeń, których byliśmy świadkami w ostatnim czasie. Zapraszamy do lektury artykułu - Alfabet Legii 2006

Alkohol – strumieniami lał się w maju, kiedy świętowaliśmy mistrza Polski. Brak opamiętania spowodował, że nieco "zmęczeni" piłkarze przegrali na koniec sezonu z Wisłą Kraków przy Łazienkowskiej. Alkohol był początkiem końca Eltona Brandao w Legii. Po pierwszym incydencie dano Brazylijczykowi jeszcze jedną szansę. Jednak gdy jazda "na gazie" się powtórzyła, wówczas postanowiono w trybie natychmiastowym rozwiązać kontrakt z młodym napastnikiem. Alkomatem sprawdził Dariusz Wdowczyk dwóch piłkarzy przed jednym z treningów. Powodem były doniesienia o zbyt długiej nocnej zabawie obu graczy. Brazylijczycy – Roger i Edson wiosną fenomenalni. Zachwytów nad ich grą nie było końca. Pierwszy kręcił rywalami i podaniami otwierał kolegom drogę do bramki. Drugi jak mało kto potrafił uderzyć z rzutu wolnego. Wydawało się, że "Canarinhos" to klucz do sukcesu. Ściągnięto Eltona, Hugo, Juniora, ale żaden z nich nie zbliżył się do poziomu, jaki prezentowała wcześniej wymieniona dwójka. Na domiar złego Roger i Edson jesienią byli cieniami samych siebie. Nie dość, że w minionej rundzie nie układało się legionistom na murawie, to i w szatni nie działo się najlepiej. Co chwila dochodziły z prasy wieści o konflikcie między Polakami a Brazylijczykami. CWKS – Klub z wielkimi tradycjami, który w momencie swego jubileuszu stoi na krawędzi bankructwa i niewiele go dzieli, żeby przestał istnieć. Mimo trudnej sytuacji materialnej, słabo rozwiniętej infrastruktury, potrafi szkolić sportowców, którzy co roku przywożą złote medale z najważniejszych imprez na całym świecie. Niestety, fatalna kondycja finansowa powoduje, iż najlepsi zawodnicy szukają sobie nowych klubów, które pozwolą na rozwój sportowy. Dariusz Wdowczyk – rok temu zaczął budować zespół, który nie tylko dogonił krakowską Wisłę w tabeli, ale nawet przegonił zespół spod Wawelu i zdobył tytuł mistrza Polski. Trener, który poprowadził Legię do mistrzostwa Polski, już tej jesieni nie mógł zapanować nad ekipą, poukładać zespołu, który gładko odpadł z pucharów, zarówno europejskich, jak i krajowych. Mimo tego, że warszawski zespół zajmuje 4. miejsce w obecnym sezonie, nie traci nadziei i wciąż mierzy w 1. miejsce na koniec rozgrywek. Euro – choć Polska nie weszła do strefy euro, to działacze z Łazienkowskiej od miesięcy używają tylko tej waluty przy okazji transferów. W ostatnim roku na zakupy wydano lekką ręką ponad 2,5 mln euro! Wymieńmy zaledwie cztery zakupy. Wiosną 650 tysięcy poszło na Marcina Burkhardta. Tuż przed zamknięciem okna transferowego pół miliona euro przelano za Juniora. Partizan Belgrad zadowolił się sumą 800 tysięcy, oddając nam w zamian Miroslava Radovicia, a ostatnio niespełna 600 tysięcy euro wydano na Bartłomieja Grzelaka. A przecież to nie były jedyne przeprowadzki do Warszawy. Fabiański Łukasz – wiosną niemalże bezbłędny między słupkami. Jesienią miał średnią niespełna 1 gola puszczonego na mecz. Mimo to, nadal znajduje się w czołówce najlepszych krajowych bramkarzy. Tygodnik "Piłka Nożna" sklasyfikował legionistę na 3. miejscu wśród polskich golkiperów. Jako trzeci bramkarz "Fabian" pojechał na Mistrzostwa Świata w Niemczech, kosztem m.in. Jerzego Dudka. Giełda – po przyjęciu Legii przez koncern medialny ITI mówiło się o wejściu warszawskiego klubu na giełdę. Z ostatnich informacji wynika, że akcje drużyny z Łazienkowskiej będzie można nabywać najwcześniej w 2010 roku. Tym samym Legia dołączyłaby do grona zespołów z zachodniej Europy, które od lat istnieją na rynkach giełdowych. Wystarczy wymienić m.in. Juventus Turyn czy Borussię Dortmund. Herb – ponownie, aczkolwiek niespodziewanie, na światło dzienne wyszła sprawa herbu Legii. Działacze z Łazienkowskiej zarejestrowali znak towarowy, który znacznie odbiega od historycznego emblematu. Co gorsza, uczynili to bez uzgodnienia z kibicami. Oczywiście wywołało to oburzenie wśród fanów. Ze strony klubu mogliśmy usłyszeć pokrętne i niejasne tłumaczenie. Kiedy doczekamy się końca sporu o tradycję? Islandia – ponad 3500 kilometrów samolotem w jedną stronę. Ogromne koszta organizacyjne dla klubu. Spory wydatek dla kibiców, którzy chcą wszędzie oglądać Legię. Jednak jak mus, to mus. W drodze do III rundy el. LM, zespół Dariusza Wdowczyka musiał pokonać FH Hafnarfjoerdur. Na wyspie gejzerów było 1-0 dla Legii, a na Łazienkowskiej 2-0 dało nam awans do kolejnej fazy. Jubileusz – w tym roku mija 90-lecie istnienia Legii. Spodziewać można się było wielu atrakcji dla kibiców. Niestety było inaczej. Nie zmieni tego fakt, że w celu uczczenia rocznicy zmierzyliśmy się z Celticiem Glasgow. Późną jesienią zawitało do nas 100-letnie Zagłębie Sosnowiec. Ponadto klub nie wydał żadnej okolicznościowej publikacji, czy też pamiątek. A powrót do historycznego herbu bardziej wynikał z przymusu, niż z chęci działaczy z Łazienkowskiej. 500 numerów tygodnika "Nasza Legia" ukazało się w kioskach na terenie całego kraju. Kontrakty – w ostatnim czasie Legia przedłużyła kontrakty m.in. z Dicksonem Choto oraz Rogerem Guerreiro. Miejmy nadzieję, że nie na takich zasadach jak z Mirko Poledicą, który był najlepiej opłacanym III-ligowcem. Moussa Ouattara zdezerterował do Niemiec, a Piotr Włodarczyk przez kilka tygodni zwodził Legię, zastanawiał się, czy wycofać swój pozew o rozwiązanie umowy z winy klubu. W efekcie klub m.in. bojąc się, że poniesie finansowe straty, zdecydował się przywrócić "Włodara" do składu. Liga Mistrzów – przed rewanżowym meczem z Szachtarem fanatycy z Łazienkowskiej mieli sen. Sen o Lidze Mistrzów. Sen, który prysł niczym bańka mydlana. W Doniecku przegraliśmy 0-1. W Warszawie 2-3. Tym samym zmagania w Champions League mogliśmy śledzić głównie w telewizji. Co gorsza, na Ł3 nie robiono z tego tragedii tłumacząc, że w zasadzie nic się nie stało, a awans do elitarnych rozgrywek przyjdzie za rok. Nawet jeśli przyjedzie do nas potentat z ligi angielskiej, włoskiej czy hiszpańskiej? Łódź – do I ligi powróciły Widzew i ŁKS. Oznacza to kolejne klasyki, kolejne mecze, które będzie śledzić cała piłkarska Polska. Jesienią mierzyliśmy się z ŁKS, który mimo nałożonego na nas zakazu wyjazdowego postanowił nas ugościć. Na boisku 2-1 dla gospodarzy. Widzewiacy tak życzliwi nie byli. Na trybunach zasiadła grupa legionistów kryjąc się ze swymi przywiązaniami klubowymi. Na murawie lepsi warszawiacy, którzy zwyciężyli 1-0. Mistrzostwo – dziewiąty raz trofeum dla najlepszej drużyny w kraju przypadło warszawskiej Legii. Gol Piotra Włodarczyka i fenomenalne parady w wykonaniu Łukasza Fabiańskiego w Zabrzu dały upragniony puchar. Sukces smakuje tym lepiej, że na 2006 rok przypada jubileusz 90-lecia istnienia naszego klubu. Najazd – los chciał, że ponownie trafiliśmy w europejskich pucharach na Austrię Wiedeń. Efekt? 4000 kibiców z Polski zasiadło na obiekcie Ernesta Happela. Ponadto nie brakowało naszych przyjaciół z Hagi, Turynu i innych zakątków Europy. Szkoda, że do formy kibiców na trybunach, którzy zaprezentowali się z jak najlepszej strony, nie dostosowali się piłkarze. Legia przegrała 0-1 żegnając się z Pucharem UEFA. Oprawy – po Cyberf@nach, Nieznani Sprawcy dokonują wszelkich starań, żeby na Łazienkowskiej nie brakowało spektakli również na trybunach. W ostatnim czasie zadanie jest nieco utrudnione, ze względu na zakaz używania rac. Jednak kibicowskie życie toczy się swoimi prawami. Tym samym na trybunach mogliśmy oglądać oprawę z orłem, były nawiązania do historii, były też elementy pirotechniki, sektorówki, flagi, folie i masa innych rzeczy. Rzeczy, których z pewnością by nie było, gdyby nie zbiórki i hojność kibiców odwiedzających Ł3. Puchary – nie tylko europejskie, ale krajowe rozgrywki z pucharem w nazwie nie były dla Legii udane. Wiosną porażka 0-3 w Kielcach, jesienią blamaż w Sanoku i o PP możemy pomarzyć przez kolejne miesiące. Do tego dochodzi mecz o Superpuchar przegrany przed własną publicznością. Nasz podbój Europy nim się rozpoczął na dobre, to już się zakończył. Porażki z Szachtarem Donieck i Austrią Wiedeń sprawiły, że pozostały nam jedynie emocje związane z ligą oraz... Pucharem, ale Ekstralasy. Rundy – obie rundy minionego roku były jak niebo i ziemia. Wiosna mistrzowska. Zwycięstwo za zwycięstwem, seria meczów bez porażki, zwieńczona sukcesem, zdobyciem krajowego prymatu! Jesień to kompletne przeciwieństwo. Zespół nie mógł się pozbierać, złapać rytmu i w efekcie kibice przecierali oczy ze zdumienia, kiedy z Warszawy punkty wywoził GKS Bełchatów. Zbieraliśmy lanie w europejskich pucharach. Do tego doszła klęska w krajowym pucharze, a i w ekstraklasie nie szło tak dobrze, jak sobie tego życzyliśmy. Ostatecznie wylądowaliśmy na koniec roku na 4. miejscu, ale przecież jest jeszcze wiosna. A wiosną... Stadion – innej opcji nie było. Pod literą S nie mogło zabraknąć Stadionu. Stadionu, który decyzją Rady Warszawy ma zostać zmodernizowany w najbliższych trzech latach kosztem 180 milionów złotych. Stadion, który został wydzierżawiony dla Legii na kolejne 23 lata. Spory w tym wszystkim udział działaczy, kibiców, mediów, a także SKLW. Transfery – po rundzie wiosennej sądzono, że sprowadzenie na Łazienkowskiej zaciągu z Brazylii zbawi Legię. Tak nie było. Hugo niewypał. Elton pijak. Junior bez formy. Ponadto do klubu ściągnięto Herberta Dicka i Mamadou Balde, którzy mieli zastąpić dezertera Ouattarę. Cóż, póki co obaj defensorzy nie prezentują choćby takiej formy jak Veselin Djoković, któremu pozwolono odejść do Kielc. Teraz przyszedł czas na ustabilizowanie kadry. Zapowiedziano dwóch, trzech nowych graczy. Jest Bartłomiej Grzelak, kto będzie następny? Ultraprotest – ponad 50 kibicowskich ekip z całej Polski sprzeciwiło się działaczom z Ekstraklasy S.A. i PZPN, którzy zabraniają używania rac na stadionach. Solidarni, zjednoczeni fani co tydzień na ligowych meczach pokazywali razem, że race są bezpieczne. To oni nadawali kolorytu trybunom, szarej, polskiej piłce. Protest trwa nadal, a więcej na jego temat można znaleźć na stronie ultaprotest.pl Włodarczyk Piotr – barwna postać w Warszawie. Na wiosnę zapowiadał imponującą formę strzelecką i wyjazd na mundial. Skończyło się na tym, że fani zapamiętają go jako tego, który dał gola na wagę mistrzostwa. Jesienią było jeszcze ciekawiej. Wobec fatalnej postawy całego zespołu, został usunięty od drużyny. Nie mógł trenować z zespołem, ale z czasem... Kiedy skierował pozew do PZPN o rozwiązanie kontraktu, przywrócono go do drużyny rezerw, a następnie dano mu pograć w ekipie Dariusza Wdowczyka. Zakazy wyjazdowe - to specjalność fanów Legii minionej rundy. Ostatecznie nie było nas oficjalnie w Kielcach i w Łodzi na Widzewie. Na pozostałych stadionach kibice pojawiali się jako niezorganizowana grupa ;). Czy wiosną będzie podobnie? Trzeba zapytać działaczy, którzy zawsze znajdą powód, aby dać zakaz. Żyleta – legendarna trybuna, która w ostatnim czasie traci swój blask. Na odkrytej zasiada coraz więcej osób, które nie przykładają się do dopingu, równego, głośnego śpiewania przez całe spotkanie. Winą obarcza się brak nagłośnienia, bębnów, które nadawałyby rytm. Jednak chyba problem tkwi w nas samych. Jeżeli my nie będziemy wkładać całego serca w mecz, nadal będziemy przekrzykiwani przez Lecha Poznań, a wiosną przekrzyczą nas także ŁKS, Arka Gdynia, Korona Kielce czy Widzew Łódź...

Redakcja serwisu Legia LIVE! życzy wszystkim zdrowych, radosnych, rodzinnych Świąt Bożego Narodzenia. Na naszych stronach możecie zamieścić i przekazać życzenia swoim najbliższym, koleżankom, kolegom, innym kibicom. Zachęcamy również do wysyłania legijnych kartek świątecznych i słuchania kolęd w naszym radiu Legia.FM.

- Gdy byłem małym chłopcem miałem dwa marzenia - grać w piłkę i zdobyć mistrzostwo Polski. 10 maja oba się spełniły i po meczu emocje mi puściły. Do kamery wykrzyczałem "Mamo! Tato! Jestem mistrzem!" - mówi w świątecznej rozmowie z naszym serwisem kapitan Wojskowych, Łukasz Surma. - Życzenia dla kibiców mogą być tylko jedne. Mistrzostwo Polski i gra w europejskich pucharach na wysokim poziomie. - dodaje "Surmik". Zapraszamy do lektury wywiadu. Czytaj wywiad

Podobno interesuje się pan tenisem. Łukasz Surma: Bardziej lubię grać niż się interesuję. Wie pan kto jest na czele rankingu ATP? - Oczywiście Roger Ferderer. Na jakim korcie woli pan grać - ziemnym czy trawiastym? - Trawiastego to chyba w Polsce nie ma. Czyli na trawie tylko piłka nożna. Chcąc nie chcąc nawet w święta doszliśmy do tego tematu. Jak pan ocenia miniony rok w wykonaniu Legii? - Wydaje mi się, że był to dobry rok dla Legii. Musimy pamiętać, że przecież zdobyliśmy w tym roku mistrzostwo Polski. Obecnie jesteśmy na półmetku sezonu 2006/2007 i mamy trzy punkty straty do lidera. Wiemy, że nie jest to szczyt naszych marzeń, ale ciągle mamy realną szansę na obronę mistrzowskiej korony. Nie można jednak powiedzieć, że było to bardzo dobre 12 miesięcy. Stać nas na zdobycie mistrzostwa i wstępy w europejskich pucharach. Z pucharów odpadliśmy, więc pewien niedosyt pozostał. Wiosną drużyna była sprawnie działającą i walczącą maszyną. Po wygranym meczu z Zagłębiem Lubin padł pan na murawę i leżał bez sił przez dłuższą chwilę. Jesienią tej gry do upadłego nie było widać. - Nie można mówić, że zaczęliśmy przegrywać, bo nie walczyliśmy. Odpadliśmy w meczach z Szachtarem, bo po prostu byliśmy słabsi. Nie chodzi o to, że komuś się nie chciało czy też ktoś nie dał z siebie wszystkiego. Przegraliśmy ten mecz, pogubiliśmy punkty w lidze i w naszą grę wkradła się nerwowość i pojawiła się słabsza gra. Błędem jest szukanie przyczyn takiego obrotu sprawy w tym, że ktoś wyszedł na boisko i nie chciało mu się grać. Przy słabszych wynikach także i atmosfera nie była najlepsza. Jesteśmy jednak profesjonalistami i naszym obowiązkiem jest robić to czego się od nas wymaga i za co płaci nam klub. Osobiście zawsze daje z siebie wszystko i nawet mi do głowy nie przyszło, że koledzy czy ktoś inny może myśleć inaczej. Ale przed rewanżem z Szachtarem prezes Zygo udzielił wywiadu, w którym powiedział, że klub nastawia się na Ligę Mistrzów dopiero w przyszłym roku. - Klub mówił też, że liczy na mistrzostwo Polski w 2007 roku a nie 2006. Tymczasem to zawodnicy najlepiej wiedzą czego chcą. Mam prawie 30 lat, podobnie jak niektórzy koledzy z drużyny i to najlepszy wiek dla piłkarza by coś osiągnąć. Prawdę mówiąc to nie za bardzo mnie interesuje, że prezes mówi, że nie chce w tym sezonie grać w Champions League. Ja bardzo tego chciałem i tak do tego podchodzę. Mistrzostwo zdobyliśmy rok wcześniej niż zakładano w klubie, ale jakoś nikt nie miał do nas o to pretensji. A`propos mistrzostwa - co czuje rodowity krakowianin, gdy zostaje mistrzem w barwach Legii? - Gdy byłem małym chłopcem miałem dwa marzenia - grać w piłkę i zdobyć mistrzostwo Polski. 10 maja oba się spełniły i po meczu emocje mi puściły. Do kamery wykrzyczałem "Mamo! Tato! Jestem mistrzem!". W przeszłości miałem pewne przejścia w Wiśle Kraków. Potem przez Ruch Chorzów trafiłem do Warszawy. Jestem zadowolony z tego, że tak się wszystko ułożyło. Legia to klub, który wraz z Wisłą walczy o tytuł i doskonale zdawałem sobie z tego sprawę. Mistrzostwo było zaspokojeniem moich marzeń. Nie udało mi się z Wisłą, ale wygrana w barwach Legii była równie radosna. Mistrzostwo to maksimum na co było wówczas stać Legię? Mam jeszcze trzecie marzenie, wciąż aktualne - zagrać w Lidze Mistrzów. W tym sezonie się nie udało. Dlatego oceniając mijający rok na plus oceniam wygranie w lidze, a na minus odpadnięcie w meczach z Szachtarem. Potem było jeszcze gorzej. Jak oceni pan przegraną rywalizację z Austrią Wiedeń? - To była jedna wielka kompromitacja. Ciężko mi nawet do tego wracać. Austria była drużyną dużo słabszą od nas. U siebie dominowaliśmy przez cały mecz a bramkę straciliśmy po głupim błędzie. Pojechaliśmy do Wiednia żądni rewanżu i praktycznie nie stworzyliśmy żadnej okazji do strzelenia gola. Skompromitowaliśmy się i w efekcie nie gramy dalej w pucharach. Trzeba tu dużo poprawić, bo puchary zupełnie nam nie wyszły. W innych rozgrywkach też nie było za dobrze. Co się stało, że po znakomitej wiośnie przyszedł jesienny kryzys, którego apogeum była porażka ze Stalą Sanok? - Zauważmy, że po odpadnięciu z wszystkich pucharów zaczęliśmy grać lepiej. Wygraliśmy pięć meczów z rzędu i nagle okazało się, że jesteśmy liderem ekstraklasy. Początkowo liczba meczów była dla nas zbyt duża. Mecze w środy i w soboty, rywalizacja o superpuchar, Ligę Mistrzów, ligę, puchar Polski. W pewnym momencie nie wytrzymaliśmy tego. Okazało się, że nie jesteśmy odpowiednio przygotowani na tak częstą grę o dużą stawkę. Wiosną szybko odpadliśmy z rywalizacji o Puchar Polski i skupiliśmy się na lidze. Co z tego wynikło wszyscy widzieli. Widać nie jesteśmy jeszcze wystarczająco mocni by grać superważne mecze co środę i ważne co sobotę. Gdzie można upatrywać tego przyczyn? Zawiodła kondycja, psychika czy też słabsze wyniki przełożyły się na słabą atmosferę w drużynie? - Trudno, żeby się atmosfera w Legii nie psuła skoro jest to klub na którym ciąży ogromna presja. Tu liczy się tylko zwycięstwo, a drugie miejsce odbierane jest jak porażka. Byłoby więc dziwne, gdyby zawodnicy przychodzili do szatni po przegranym meczu i nie mieli sobie nic do powiedzenia. Przyszły słabsze wyniki i od razu wszyscy spekulowali, że w klubie pojawił się konflikt. Większość informacji, które krążyły na ten temat była mocno przesadzone. Nie wyobrażam sobie jednak, żeby w takim klubie, jakim jest Legia, nie mieć do siebie pretensji po porażkach. Presja jest tu ogromna i po przegranych meczach atmosfera zaczęła się psuć. Chyba bardzo psuć. Trener Wdowczyk apelował do kibiców, żeby wzięli sprawy w swoje ręce i ukrócili nocne wypady piłkarzy. - Nie będę tego komentował. Po meczu ze Stalą Sanok z drużyny wyrzucono Włodarczyka i Gottwalda. Jak odebrała to drużyna? Wyniki od tamtej pory zaczęły być lepsze. - Zaczęło się robić lepiej, ale prawda jest taka, że mieliśmy wówczas łatwiejsze mecze. Początek sezonu był dużo trudniejszy. Graliśmy z czołówką tabeli i doszły jeszcze mecze w europejskich pucharach. Piotrka wyrzucono z drużyny w momencie gdy pozostała już tylko liga i wszystko zaczęło iść w lepszą stronę. Osobiście najbardziej bolało mnie, że każdy był tak samo winien porażek jak Piotrek i Michal a tymczasem tylko ich dwóch zabrakło w szatni. Reszta siedziała sobie spokojnie jakby nic się nie stało. Czy to pan, jako przyjaciel Włodarczyka i kapitan drużyny, był pomysłodawcą zwrócenia się do władz Legii z prośbą o przywrócenie go do składu? - Mamy radę drużyny i nie ma tak, że pojedyncze osoby narzucają swoje zdanie. Każdy może się powiedzieć co myśli na dany temat. To dlaczego do drużyny przywrócono tylko Włodarczyka? - Na naszym piśmie poruszyliśmy sprawę naszych dwóch kolegów. Gdy przywrócono Piotrka, pytaliśmy się co z Michalem. Wiedzieliśmy, że jest bliski podpisania kontraktu z innym zespołem. Potwierdziło się to, gdy przeniósł się do Slovana Bratysława. Rok temu jesień kończyliście z punktem straty do Wisły. Teraz strata do lidera z Bełchatowa wynosi trzy punkty. To lepiej czy gorzej niż w ubiegłym roku? - Sytuacja jest porównywalna. Trzypunktowa strata do bełchatowian to jak jeden punkt straty do Wisły. Krakowianie są bardziej doświadczonym i renomowanym rywalem i wiedzą jak wygrywać. Dlatego dobrze, że po rundzie jesiennej mamy nad nimi dwa punkty przewagi. Bełchatów to papierowy tygrys, który nie będzie się liczył wiosną? - Byłem już kiedyś mistrzem jesieni z Ruchem Chorzów i wiem, że nie można wówczas popadać w samozachwyt. To nie jest żaden tytuł. Na razie to tylko półmetek i nic nie jest jeszcze przesądzone. Musieliby pokazać, że są najlepsi, żeby wygrać całą ligę. Mistrzostwo jesieni jeszcze o niczym nie świadczy. Odejdźmy trochę od piłki i porozmawiajmy o świętach Bożego Narodzenia. Gdzie pan je spędza? - Przyjechałem do Krakowa i pozostanę tu do końca świąt. Potem czeka mnie wyjazd w góry. Na nartach nie będę jeździł, bo nie mogę, ale wreszcie spędzę trochę czasu z żoną. Został pan zapędzony do świątecznych przygotowań? - Jestem rozpieszczany przez moich teściów i rodziców. Dają mi odpocząć a sami zajmują się przygotowaniem wszystkiego. Do gotowania świątecznych potraw nikt mnie nie zmusza (śmiech). Może przebiera się pan za św. Mikołaja? - Rzeczywiście myślałem o tym, ale chyba z tego zrezygnuję. Ale kto wie, może w przyszłości? Święta to prezenty. Dostał pan kiedyś prezent, który szczególnie zapadł panu w pamięci? - Ciężko wyróżnić ten jeden wyjątkowy. W domu podtrzymujemy tradycję i prezenty zawsze były. Staram się ją przekazać mojemu 5-letniemu synowi. Mikołaj odwiedził go już 6 grudnia. Na pewno znajdzie też coś pod choinką. Czy mały Łukasz Surma nigdy nie znalazł pod choinką rózgi? Rzeczywiście bywało tak. Moja mama zawsze obok prezentu kładła rózgę. Ale to chyba bardziej dla żartu niż ze względu na problemy, które ze mną miała. Co kapitan Legii może życzyć jej kibicom? - Życzenia mogą być tylko jedne. Mistrzostwo Polski i gra w europejskich pucharach na wysokim poziomie. Jeśli nie Legia ma grać w pucharach to sam już nie wiem kto. A czego można życzyć panu? - Przede wszystkim zdrowia. Mam jeszcze wiele ambicji i planów. Jeżeli nie będzie jednak zdrowia to pewnych rzezy się nie przeskoczy. W czasie świąt na pewno się wyciszę i poproszę o nie Boga. Rozmawiał Tomek Janus

Na nadchodzące Święta Bożego Narodzenia, aby były ciepłe, pełne radości i refleksji, a także niezapomnianych chwil spędzonych w rodzinnym gronie. Na te dni oraz na każde kolejne życzymy wszystkiego co najlepsze, dużo zdrowia, szczęścia i pogody ducha. Nieznani Sprawcy Z okazji nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia całej legijnej społeczności życzy, by nie tylko Wigilijny wieczór, ale także całe Święta Bożego Narodzenia upłynęły w szczęściu i radości, przy staropolskich kolędach, przy spojrzeniach pełnych miłości i przy zapachu świerkowej gałązki.

W Wigilię Świąt Bożego Narodzenia przygotowaliśmy dla Was szczególną niespodziankę. Legia LIVE! cały czas stara się sprostać waszym oczekiwaniom. Na naszych stronach od dłuższego czasu możecie przeczytać nie tylko o występach piłkarzy grających w pierwszej lidze. Odwiedzamy spotkania czwartoligowych rezerw, zajmujemy się także sekcją koszykówki, siatkówki i hokeja. Współtworzymy stronę, która śledzi postępy w budowie nowego stadionu przy Łazienkowskiej. Od dawna istnieje strona poświęcona Kazimierzowi Deynie, stworzyliśmy również oficjalny serwis Artura Boruca, a także przeprowadzamy relacje "na żywo" ze wszystkich spotkań Legii na Legia.TV.

W Polsce piłkarze przygotowują się do świąt Bożego Narodzenia, a u naszych zagranicznych przyjaciół walka o ligowe punkty trwa. Wczoraj Juventus Turyn podejmowało u siebie przedostatnie Arezzo, a dzisiaj Den Haag próbowało wydostać się z dolnych rejonów tabeli. Z jakim skutkiem?