#FELIETON

Miniony tydzień wyraźnie pokazał, jak wielki problem z Legią mają kibice innych klubów w Polsce. Ba, nie tylko kibice, ale i niektórzy dziennikarze. Fani z Poznania, ze Śląska, Gdańska, czy Krakowa z całych sił ściskali kciuki za zespół, o którym nigdy wcześniej nie słyszeli. To zaś doprowadziło do reakcji oburzonych takim podejściem i szermowania argumentami o dobru polskiej piłki.

Z Ekstraklasą jest jak z alkoholem – najpierw obiecujemy sobie, że to ostatni raz, robi nam się niedobrze od samego patrzenia, ale z czasem i tak dochodzimy do wniosku, że jedna mała kolejka jeszcze nigdy nikomu nie zaszkodziła. Zapraszamy zatem na podsumowanie 5. kolejki, która mimo wszystko zaszkodziła nam wszystkim.

Za chwilę mecze o Ligę Mistrzów. Jak wszyscy wiemy, do Legii dolosowano półamatorskie Dundalk FC. Mimo tego, wśród kibiców „Wojskowych” i komentatorów przeważa niepewność. Mistrzowie Polski na razie zawodzą w lidze, a do tego odpadli z Pucharu Polski. Po meczu w Zabrzu pojawiło się wiele krytycznych głosów wobec Legii, które spotęgowała kompromitacja w Lublinie.

Nawet jeśli się skompromitujemy z Irlandczykami, to tego wspaniałego tygodnia nikt nam nie odbierze. Euforia po wylosowaniu Dundalk FC była podobna do tej sprzed 5 laty, gdy wyeliminowaliśmy Spartaka Moskwa. W sumie trudno się dziwić. Mamy przecież Ligę Mistrzów na wyciągnięcie ręki więc lepiej cieszyć się na zaś. Tak w razie czego. Inna kwestia, że na drodze do realizacji marzeń los postawił nam ogórki, a z nimi wiadomo co się robi.

Myślimy, że każdy z nas oglądając Ekstraklasę zadaje sobie pytanie: „gdzie rodzice popełnili błąd?” Na to jednak nie może być prostej odpowiedzi, bo liga nad którą się pochylamy, jest przecież niezwykle złożona. Zapraszamy zatem na podsumowanie 4. kolejki najbardziej skomplikowanych rozgrywek na świecie w cyklu "Kopała Ekstraklasa".

Los okazał się być łaskawy dla Legii. Jako zespół rozstawiony mogła liczyć na to, że w czwartej, decydującej o awansie do Ligi Mistrzów, rundzie wylosowany zostanie jej rywal potencjalnie słabszy. Trudno jednak mówić, by takimi były Dinamo Zagrzeb, Łudogorec Razgrad, czy FC Kopenhaga. Zwłaszcza w nie najwyższej w formie „Wojskowych”. Tymczasem zagramy przeciwko Dundalk FC, zespołowi, o którym 99% z nas nigdy wcześniej nie słyszało, półamatorskiemu mistrzowi Irlandii. Nic lepszego nie mogło nas w tym losowaniu spotkać.

Koniec lipca wreszcie przyniósł lekką ulgę Legii i jej kibicom. Zespół wygrał arcyważne spotkanie na Słowacji, dołożył do tego wspaniałą „remontadę” w Płocku, a do tego został poważnie wzmocniony. Do drużyny dołączył już skrzydłowy Langil, niedługo przyjdzie czołowy stoper ligi Dąbrowski, a to nie koniec. Co równie istotne, nie odszedł ani Pazdan, ani Nikolić. Nic tylko przejść Trenczyn, w IV rundzie wpaść na Celtic i awansować do Ligi Mistrzów!

Czy to się komuś podoba czy nie (a z obserwacji środowiska piłkarskiego można wywnioskować, że raczej nikomu) Ekstraklasa ruszyła pełną parą. Jakaś tam Premier League czy La Liga zaczynają pod koniec sierpnia, a nasi krajowi wirtuozi już cieszą oczy publiczności swoją porywającą grą. No cóż, przynajmniej w kwestii rozpoczynania rozgrywek możemy być pierwsi. Zapraszamy zatem na podsumowanie 3. kolejki zmagań najszybszej ligi świata.

Pamiętam, jak Lech w 2008 r., chyba jako pierwszy polski zespół, awansował do fazy grupowej Ligi Europy. Legia miała wówczas za sobą blamaż w starciu z FK Moskwa, a problemy kadrowe i protest na trybunach trwał w najlepsze. Załamywaliśmy wówczas ręce: nie dość, że poznaniacy już nam odjechali, to odjadą jeszcze bardziej. Zarówno finansowo, jak i sportowo. A przede wszystkim zyskają coś, czego nie miał wówczas żaden polski zespół: międzynarodowe ogranie.

Tabela po drugiej kolejce Ekstraklasy wygląda tak, jakby wróciła właśnie z grubo zakrapianej alkoholem imprezy. To jednak dopiero początek zmagań ligowych, bo przed nami jeszcze 9 miesięcy ligowych wzlotów i upadków (no głównie upadków). Zapraszamy zatem na podsumowanie 2. kolejki najbardziej nieprzewidywalnej ligi we Wszechświecie i okolicach.

Dawno, dawno temu był sobie zespół Legii, który zdominował rozgrywki ligowe w Polsce. Przez pięć sezonów po trzy razy zdobywali mistrzostwo (w tym jedno bezprawnie odebrane przez PZPN) i puchar, a dołożyli do tego dwa tytuły wicemistrzowskie. Swój sportowy szczyt osiągnęli zaś awansując do ćwierćfinału Ligi Mistrzów. I nagle piękna bajka przegrała w starciu z brudną i brutalną rzeczywistością tzw. kapitalizmu czasów przełomu.

Początek sezonu w pełni. Za nami już 3 mecze i jak na razie zero wygranych, ale nie pękamy. Nasz czas jeszcze nadejdzie. Zwłaszcza, że z meczu na mecz gra mistrzów Polski wygląda odrobinkę lepiej. Szczyt formy dopiero nadejdzie na kluczowe spotkania w eliminacjach Ligi Mistrzów. No chyba, że nie zdąży, bo przegonią go Wstyd, Żenada, Kompromitacja i ich szwagier, pan NieWracajcieDoDomu.

Miniony tydzień był niezwykle udany dla Besnika Hasiego. Został bowiem prawdopodobnie pierwszym szkoleniowcem w historii Legii, który w swym debiucie zdobył medal. Wprawdzie porażka aż 1-4 z Lechem u siebie chluby nie przynosi, to jednak fakty są niezaprzeczalne. Gratulacje. Poza tym nie działo się zbyt wiele, jeśli nie liczyć pomeczowej histerii wśród niektórych kibiców i słów Nikolicia, który jest już gotowy na sportową emeryturę u szejków lub Chińczyków.

Porażka z Lechem 1-4 doprowadziła do stanu wrzenia umysły wielu kibiców Legii. Wstyd, żenada, kompromitacja, hańba! Itd., itp. Oczywiście porażka w takich rozmiarach wygląda słabo i szkoda, że nie mamy trypletu zamiast dubletu, ale w zasadzie nic ponadto. Nie wydarzyło się bowiem coś, czego nie mogliśmy się przed tym spotkaniem spodziewać. Może poza rozmiarami porażki.

Rok. Najmniej rok – jak to powiadali w „Misiu” twórczy strażnicy prawa. Mniej więcej tyle czasu minęło od ostatniego „KO”. Świat poszedł do przodu. Zwłaszcza ten legijny. Gdy powstało poprzednie „KO”, trenerem był Berg, cała Polska przeżywała „piłkarski Smoleńsk” po starciu Legii przeciwko Jagiellonii, a pan Probierz musiał sobie pier… whisky. Dziś mamy trenera z Albanii i samo to jest dość niecodzienne. W każdym razie – witajcie ponownie, miło być przez Was czytanym!

W tym sezonie Ekstraklasa była dla nas jak żona. Z początku układało się nam gładko, wkrótce przyszły problemy, potem nastąpiło załamanie oraz zwątpienie, ale na sam koniec wszystko się wyprostowało i dała nam ona najpiękniejszy z prezentów, bo zostaliśmy szczęśliwymi rodzicami przepięknego rodzeństwa – Pucharu oraz Mistrzostwa Polski. Zapraszamy na ostatnie w tym sezonie podsumowanie tej mistrzowskiej kolejki.

Liga zmierza ku końcowi i bardzo zresztą dobrze, bo nerwy kibiców także są już na wykończeniu. Miniona kolejka popsuła humory nam wszystkim, ponieważ Stanisław Czerczesow i jego podopieczni w Gdańsku przekroczyli więcej granic niż Syryjczycy. Na szczęście Ekstraklasa pokazuje nam, że w dawaniu ciała absolutnie nie jesteśmy odosobnieni, mało tego – to właśnie jest nasza narodowa duma. Zapraszamy zatem na kolejne podsumowanie najdumniejszej ligi świata.

Ostatnie ligowe kolejki przypominają promocje w Lidlu – wszyscy gotowi są pochlastać się za jakąkolwiek zdobycz, a towary w postaci punktów kluby wyrywają sobie z rąk do rąk. My na szczęście mamy możliwość obserwacji tej supermarketowej rzeźni z pewnego dystansu, choć do zdobycia najdroższego dobra jeszcze trochę nam brakuje. Zaoszczędźmy więc nerwy na najcenniejszy zakup i zobaczmy co też wydarzyło się w ligowym markecie.

Masową chorobą kibiców Legii jest niewątpliwie syndrom żony alkoholika, bo ciągłe wracanie i przebaczanie mimo nieustannego bicia, wszyscy mamy chyba we krwi. Przez weekend majowy można byłoby odpocząć od piłki z wątpliwą renomą, ale zapomnieć o rodzimych rozgrywkach nie pozwala nam finał Pucharu Polski. Zapraszamy zatem na podsumowanie 34. kolejki ligi, która wbija się w pamięć już na zawsze.

Liga grając co 3 dni pędzi przed siebie jak ekspres. Ekspres z pięcioma przesiadkami, siedmiogodzinnym opóźnieniem i wagonami pamiętającymi Edwarda Gierka, ale co najważniejsze wciąż jadący. Wy jednak zwolnijcie i usiądźcie wygodnie, bo skład konduktorski legionisci.com zaprasza na kolejne podsumowanie nieprzewidywalnych jak polska kolej rozgrywek.

Ostatnio Ekstraklasa nie daje o sobie zapomnieć i puka do naszych drzwi częściej niż świadkowie Jehowy. Natężenie meczów sprawiło, że co poniektórzy boją się otworzyć lodówkę, w obawie przed wyjściem z niej rodzimych rozgrywek. Życie jednak toczy w coraz szybszym tempie, a nasza liga również pędzi jak szalona. Na szczęście czasem wszyscy możemy zwolnić i na spokojnie to wszystko pokontemplować – zapraszamy do lektury kolejnego podsumowania najbardziej filozoficznej ligi na świecie.

Hucznie zapowiadane w zeszłym miesiącu odchamianie się niespecjalnie wyszło drużynie Lecha, a że przed wojną Warszawę określano Paryżem Północy, to poznaniacy czym prędzej postanowili odwiedzić stolicę. My na szczęście nie musimy nigdzie jeździć by zaznać wyższej kultury, mało tego, czasem wystarczy po prostu spędzić chwilę przy ekranie telefonu lub komputera. W odpowiedzi na poszukiwanie sztuki w życiu codziennym, zapraszamy Was na najbardziej kulturalne podsumowanie kolejki na świecie.

Kiedy świat podnieca się El Clasico, polski kibic dzielnie przywdziewa ukochane barwy i maszeruje na stadion swojej drużyny. Z Ekstraklasą bowiem jest jak z własną kobietą – może i nie jest najpiękniejsza, często denerwuje, ale prawdziwa zawsze jest lepsza od tej na ekranie. Zapraszamy zatem na kolejny odcinek podsumowania ligi prawdziwej do bólu.

Lech gorąco zachęcał swoich kibiców do akcji #odHAMsię i jak się okazało Poznań nie jest raczej stolicą kultury, bo odchamić się postanowiło tam zaledwie 29 osób. Mnie jednak „Kolejorz” przekonał i już dzisiaj zakupiłem bilety do teatru. Zanim jednak wszyscy ruszymy ubogacać swój dorobek kulturalny podczas przerwy świątecznej, stoczmy się jeszcze ten ostatni raz na samo dno. Zapraszamy zatem na podsumowanie 28. kolejki najmniej kulturalnej ligi na świecie.

PSG zostało mistrzem Francji na 8 kolejek przed końcem sezonu, co jest oczywiście nudą i amatorszczyzną – prawdziwe legendy futbolu trzymają bowiem kibiców w napięciu do ostatniej minuty kończącej sezon kolejki. Ekstraklasa od zawsze spowita jest tajemnicą i rzeczy pewne po prostu w niej nie istnieją. Zapraszamy na zatem na kolejne podsumowanie 27. kolejki zmagań najciekawszej ligi na świecie.

Tydzień, w którym trzykrotnie oglądamy popisy naszych zawodników, powinien refundować Narodowy Fundusz Zdrowia. O stan zdrowia kibiców nie dba jednak nikt i na stadion przychodzimy wyłącznie na własną odpowiedzialność. Zrobienie tego trzykrotnie w ciągu 7 dni to już co prawda masochizm, ale mimo wszystko gdzieś w głębi serca odczuwamy z tego przyjemność. Zapraszamy zatem na cowtorkowe sadomaso z Kopała Ekstraklasa.

Rozgrywanie tej ligi w środku tygodnia zdecydowanie nie jest najlepszym pomysłem. Nie chodzi tutaj wyłącznie o kłopot z dotarciem na mecz podczas normalnego dnia pracy, bo – co pokazał wyjazd do Niecieczy – za swoim klubem można podróżować nawet promem rzecznym. Problem stanowi tutaj wyłącznie nasze zdrowie. Jeśli papieros skraca życie o 5 minut, to jedna kolejka Ekstraklasy wysysa nam z niego całe miesiące. Zapraszamy zatem na tradycyjne podsumowanie najbardziej zabójczej ligi na świecie.

Z Ekstraklasą jest tak jak ze związkiem – najpierw każdy uważa swoją połówkę za idealną, z czasem zaczyna dostrzegać wady, które niepokojąco szybko się rozrastają, aż w końcu widzi, że w sumie nie ma to absolutnie żadnej przyszłości, ale za późno by odejść, bo się człowiek zdążył przyzwyczaić. Zapraszamy zatem na podsumowanie 24. kolejki tej trudnej miłości.

Z naszą ligą jest jak z disco polo. Nikt się do tego głośno nie przyznaje, ale kiedy już zagrają, to wtedy każdy zna słowa i kroki. Oczywiście, może i ładniej brzmi hymn Ligi Mistrzów, ale Ekstraklasa to – cytując „Misia” - „jest nasze, przez nas wykonane i to nie jest nasze ostatnie słowo”. Zapraszamy więc na imprezę, na której co prawda nikt nic ambitnego nie zagra, ale każdy bawi się bardzo dobrze.

Nadejście Ekstraklasy było balonikiem, który media pompowały niemal przez 2 miesiące. Plotki transferowe codziennie podgrzewały atmosferę. Rzeczywiste transfery podgrzaną już atmosferę rozpalały do takiej temperatury, jakiej niezdolne były ugasić nawet największe ilości popularnej maści na ból tylnej części ciała. Wreszcie wielkie odliczanie, pielgrzymki na stadion, włączone odbiorniki telewizorów i... wracamy do szarej ligowej rzeczywistości.