#PUNKTY PO MECZU

Sprawa jest oczywista: zespół, który przegrywa 8 razy w sezonie to dupa, a nie mistrz. W XXI w. dwukrotnie zdarzyło się, by drużyna notująca 8 porażek była mistrzem. W 2011 r. była to słabiutka Wisła, a rok później jeszcze gorszy Śląsk. Legia miała równać w górę, rozwijać się, a tymczasem zespół się rozłazi, czemu nie zaprzeczają nawet sami zawodnicy. W Gdańsku, podobnie, jak 3 lata temu, oglądaliśmy apogeum rozpadu. Na szczęście teraz jest jeszcze czas na wariant naprawczy last minute.

Legioniści przegrali mecz, którego prawa przegrać nie mieli. Lech okazał się być słabą drużyną, nie wartą szczególnej uwagi, a już na pewno nie taką, która może napędzić nam stracha w człapance po tytuł. Jedynym rywalem Legii jest ona sama i mecz w Poznaniu był na to najlepszym dowodem. Robienie sobie samym krzywdy jest tym, co naszym zawodnikom wychodzi wiosną najlepiej.

Legia ponownie zawiodła oczekiwania kibiców. Wprawdzie w niedzielny wieczór mieliśmy wspaniałą atmosferę na stadionie, sporo pięknych zagrań i walki, dramatyczny przebieg meczu i jeszcze bardziej emocjonującą końcówkę, ale zabrakło wygranej mistrzów Polski. Za taki stan rzeczy odpowiedzialność ponoszą oczywiście dobrze grający wiślacy i warto docenić ich występ. Trzeba też jednak przyznać, że legioniści niezbyt im przeszkadzali.

Mistrzowie Polski pokazali rywalom miejsce w szeregu. Legia może grać słabiej, może mieć problemy, ale wciąż jej siła jest ogromna. Trzeba przy tym pamiętać, że Śląsk ma fatalną wiosnę, a przy tym bardzo wąską kadrę. „Wojskowi” wykorzystali słabości gospodarzy i po mądrej grze pewnie wygrali 3-1.

Legia awansowała do półfinału Pucharu Polski, ale po spotkaniu rozegranym w fatalnym stylu. Drażni to tym bardziej, że mierzyła się ze Śląskiem, który wiosną spisuje się bardzo słabo i jeszcze nie wygrał. Twierdzenie prezesa Leśnodorskiego o tym, że wrocławianie to klasowa drużyna, jest zwykłym mydleniem oczu. Przede wszystkim patrzmy na siebie, a u nas sprawy nie mają się najlepiej, czego dowodem był czwartkowy rewanż.

Gdy mistrz Polski nie jest w stanie wygrać 6 spotkań, to zazwyczaj jest to katastrofa. W przypadku Legii nie ma o niej mowy. Raz, że okoliczności niejako usprawiedliwiały taką sytuację, a dwa, że „Wojskowi” wciąż byli liderem Ekstraklasy. Byli i są, bo gdy w końcu przyszła pora wygrywać, to zaczęli to robić, a czołówka udowodniła, że ich mistrzowskie aspiracje opierają się o podział punktów i związaną z tym nadzieję, że uda się jakimś cudem przegonić Legię.

Skończyła się piękna, legijna przygoda z europejskimi pucharami. Ostatnie spotkanie było spektakularnym zejściem z chmur i grzmotnięciem o beton. Mistrzowie Polski przegrali 0-3 w rewanżu z Ajaxem i wynikiem dwumeczu jest wstydliwe 0-4. Szkoda, bo rywal, choć to zespół o półkę wyżej w europejskiej hierarchii, nie był w najwyższej formie i można było nawiązać z nim walkę o awans. Zapraszamy do lektury pomeczowych spostrzeżeń i wniosków.

Mam szacunek do piłkarzy z Kielc, bo mimo niewysokich umiejętności, swą walecznością są w stanie zawsze zapewnić sobie ligowy byt. Problem w tym, że Legia zniżyła się do ich sportowego poziomu, w efekcie czego obejrzeliśmy nudną kopaninę. I naszego zespołu nie tłumaczy, że wystąpił w rezerwowym zestawieniu. Po to bowiem mamy wielu zmienników, by byli w stanie wygrywać ze słabszymi rywalami w lidze. Na co warto zwrócić uwagę po spotkaniu w Kielcach?