#RELACJA Z TRYBUN

Prawie miesiąc bez wyjazdu to fatalny czas dla fanatyków. Tyle właśnie minęło od naszego meczu w Kielcach, na którym byliśmy obecni na legalu. W między czasie nie doszedł do skutku nasz wyjazd do Białegostoku, z powodu rzekomego remontu okolic sektora gości, a do Dortmundu mieliśmy zakaz i na stadionie BVB stawiła się znacznie mniejsza liczba fanów spod znaku czarnej eLki, niż byłoby to w przypadku normalnego wpuszczenia nas na trybuny.

Wyjazd do Dortmundu od momentu losowania fazy grupowej Ligi Mistrzów cieszył się niemal takim samym zainteresowaniem jak ten do Madrytu. Kibicowsko był to na pewno numer jeden, ponieważ kibice z Westfalenstadion słyną z dobrego dopingu i ciekawych opraw. Atrakcyjne były też formy dojazdu, bo do Niemiec - bez problemu można było wybrać samochód, samolot lub pociąg. Niestety po wydarzeniach w Madrycie UEFA nałożyła zakaz wyjazdowy dla zorganizowanej grupy kibiców stołecznego klubu.

Na meczu z Realem nie było nam dane wspieranie Legii z trybun. Świetny wynik osiągnięty przez nasz zespół nagrodzony został już podczas piątkowego treningu. Na Żylecie pojawiła się grupa legionistów z racami i podziękowała piłkarzom za walkę na całego. Mecz z Cracovią był kolejną okazją by każdy z fanatyków Legii mógł swoim dopingiem podziękować raz jeszcze za piękne chwile, które przeżyliśmy w ostatnią środę.

Na stadionie w Kielcach gościliśmy po raz ostatni tuż przed Bożym Narodzeniem. Wówczas Legia ścigała w ligowej tabeli gliwickiego Piasta, a dzięki gładkiemu zwycięstwu 3-1 podopiecznym Staśka Czerczesowa udało się zrobić kibicom prezent gwiazdkowy. Niespełna rok później „Wojskowi” są w zupełnie innej rzeczywistości: z mistrzostwem, występami w elitarnej Lidze Mistrzów i, delikatnie mówiąc, dość przeciętną pozycją w lidze.

Mecze Legii z Lechem ostatnimi laty rozgrywane są wyjątkowo często, przez co nieco straciły swój prestiż. Mimo to w naszej lidze, trudno o lepszą rywalizację, szczególnie kibicowską. W sobotni wieczór przy Ł3 było prawie wszystko - dramaturgia na boisku, pełny sektor gości i fantastyczny doping legionistów. W myśl hasła "Legia walcząca do końca", zwycięskiego gola nasi piłkarze strzelili w doliczonym czasie gry.

Wyjazd do Madrytu od momentu losowania cieszył się sporym zainteresowaniem kibiców, ze względu na wiele możliwości w miarę niedrogiego dotarcia do celu, jak również sporą pojemność sektora gości na 80-tysięcznym Estadio Santiago Bernabeu. Hiszpański klub i miejscowa policja obawiali się przyjazdu legionistów i jak się później okazało, odpowiednie zabezpieczenie przemarszu na zaledwie 1-kilometrowym odcinku, było ponad ich możliwości.

Na meczu z Lechią nadal nie było widać takich tłumów, jakie jeszcze niedawno zgromadziły się na meczu Ligi Mistrzów z Borussią. Z ponad 24 tysięcy osób uprawionych do wejścia na mecz, na stadionie stawiło się niecałe 19 tysięcy. Fanatycy nie zamulają - bez względu na to, czy gramy z Niecieczą, Realem, czy Lechią. Przychodzimy dopingować nasz klub. Sobotni wieczór był naprawdę jednym z lepszych, jakie w ostatnich miesiącach przyszło nam spędzić w naszej świątyni.

Przed czterema laty do Lizbony pojechało 2500 kibiców Legii na spotkanie 1/16 finału Ligi Europy. Teraz na mecz fazy grupowej Ligi Mistrzów wybrało się prawie 8-krotnie mniej osób z Warszawy. Wiele osób zrezygnowało z powodu sporych kosztów lub faktu, że już w Lizbonie była, tym bardziej, że w perspektywie są dwa kolejne wyjazdy europejskie. Najważniejsze, że ci, którzy do Lizbony wybrali się po raz drugi dali z siebie maksimum.

Jeszcze kilka lat temu mecze Legii z Wisłą decydowały o mistrzostwie Polski. Początek sezonu dla obu ekip nie jest udany, więc niektórzy zastanawiali się czy ta wizyta na stadionie przy Reymonta, nie była ostatnią na pewien czas. Na wyjazd do Krakowa pojechało 990 legionistów. Wiślacy, którzy po zmianie "frontu", przeżywają kryzys dotyczący frekwencji w młynie, na spotkanie z Legią zebrali się w najlepszej liczbie w obecnym sezonie.

Po wysokiej porażce z Borussią można było się spodziewać niezbyt dużej frekwencji na meczu ligowym z Zagłębiem. Kilkanaście tysięcy osób w niedzielny wieczór znalazło ciekawsze zajęcie niż wspieranie ukochanego klubu. Zobaczcie o ile łatwiej przychodzi znajdowanie wymówek, gdy drużynie nie idzie i nie gramy najważniejszych spotkań.

Długo wyczekiwany mecz Legii w fazie grupowej Ligi Mistrzów za nami. Po ponad 20 latach przy Łazienkowskiej z pełną mocą zabrzmiała słynna "kaszanka". Na trybunach komplet publiczności i efektowna oprawa "Guess who's back". Boiskowe wydarzenia najlepiej przemilczeć - Borussia pokazała naszym piłkarzom miejsce w szeregu.

Pod koniec minionego tygodnia prawie wszyscy żyli losowaniem fazy grupowej Ligi Mistrzów i ogarnianiem biletów lotniczych do Madrytu i Lizbony, tudzież zapewnieniem sobie miejsca na meczach domowych Champions League. Chyba właśnie zamieszanie europejskimi pucharami sprawiło, że część osób jakby zapomniała o naszym ligowym obowiązku, czyli obecności w Chorzowie, który co prawda nie do końca przypomina Madryt, ale w niedzielny wieczór było tam nie mniej słonecznie.

Od 20 lat polskie kluby nieskutecznie walczyły o awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów, odpadając na ostatniej prostej m.in. z Barceloną, Panathinaikosem, czy innymi klasowymi zespołami. Los sprawił, że Legia by dotrzeć do upragnionej (głównie ze względu na kasę) Champions League, musiała pokonać mało komu znany Dundalk FC, klub z 30-tysięcznej irlandzkiej miejscowości.

Legia, mimo ogromnej szansy na awans do Ligi Mistrzów, w krajowych rozgrywkach radzi sobie tragicznie, a gra naszego zespołu woła o pomstę do nieba. Fanatycy z Łazienkowskiej już dawno tak długo w trakcie spotkania nie okazywali niezadowolenia z zaangażowania naszych graczy. Hasło "Legia grać, k... mać" skandowane było wielokrotnie, ale jakoś nie zmobilizowało piłkarzy do większego wysiłku...

Po losowaniu par 4. rundy eliminacji Ligi Mistrzów, większość fanów była bardzo zadowolona - głównie ze względu na rywala, który jest piłkarsko w naszym zasięgu. Kibicowsko wiadomo było, że nie czeka nas zbyt wiele atrakcji, ale cóż zrobić. Nie zawsze będzie nam dane jeździć do Mostaru, Tirany, czy Kijowa. Wyjazd na mecz do Dublina nie należał też do najtańszych.

Na wyjazd do Zabrza musieliśmy czekać aż osiem lat. Ostatni raz, jeszcze na starym obiekcie przy Roosevelta, zameldowaliśmy się za czasów konfliktu z ITI. „Wojskowi” gładko pojechali wówczas z Górnikiem 3-0. Od tamtej pory nie było nam dane odwiedzić śląskiego miasta: a to klub „Torcidy” spadł z Ekstraklasy, a to nas nie wpuszczano na stadion, a to budowano nowy. Gdy wydawało się, że sportowe drogi drużyn ze stolicy i Śląska raczej szybko się nie skrzyżują (Górnik spadł przecież z najwyższej klasy rozgrywkowej), nieoczekiwanie los wyznaczył im spotkanie w ramach 1/16 Pucharu Polski.

Mecze z Piastem Gliwice z reguły nie należą do tych najbardziej ciekawych pod względem kibicowskim. Nie inaczej byłoby i tym razem, gdyby nie fakt, że na rywalizację ze śląskimi rywalami Legii przybyli Powstańcy Warszawscy. Punktualnie o 17:20 przed pomnikiem Kazimierza Deyny fani naszego klubu wspólnie z ekipą „Paczka dla Bohatera” zorganizowali spotkanie z polskimi Herosami: Powstańcami Warszawskimi, kombatantami Armii Krajowej oraz przedstawicielami Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość.

Ostatni miesiąc przy Łazienkowskiej wyglądał mało optymistycznie pod względem frekwencji. Wiadomo: okres urlopowy, czas odpoczynku, a co za tym idzie – wakacyjne wyjazdy ze stolicy oraz pustki w kibicowskich portfelach. Można się było spodziewać, że do podobnej sytuacji dojdzie w środowy wieczór. Na szczęście rewanżowe spotkanie ze słowackim Trenczynem pozytywnie zaskoczyło, bowiem rywalizacja z zespołem naszych południowych sąsiadów przyciągnęła na Estadio WP ponad dwadzieścia jeden tysięcy osób, co jak na razie stanowi w bieżącym sezonie najlepszy wynik.

Drugi europejski wyjazd w tym sezonie przypadł na pobliską Słowację. W ramach trzeciej rundy kwalifikacyjnej do Ligi Mistrzów naszemu klubowi los przydzielił drużynę AS Trencin. Co ciekawe, Legii nie zdarzyło się jeszcze nigdy zagrać w europejskich pucharach ze słowackim zespołem (nie licząc potyczki sprzed 60 lat z, wówczas czechosłowackim, Slovanem Bratysława). Między innymi z tego względu chętnych do wsparcia legionistów w oddalonej od stolicy o zaledwie około 450 km Żylinie nie brakowało.

Na meczu ze Śląskiem frekwencja była podobna do tej z ostatnich meczów - typowo wakacyjna. Do tego brak kibiców gości, nie licząc skromnej grupki z KKN Śląska... Mimo to fani zaprezentowali się przy Łazienkowskiej z bardzo dobrej strony. Tak dysponowanej trybuny wschodniej (przynajmniej jej części bliższej Żylecie), nie słyszeliśmy już dawno. Dialog, jaki toczył się pomiędzy Żyletą a wschodnią pod koniec pierwszej połowy, to jeden z najlepszych momentów tego wieczora, który zapadnie w naszej pamięci.

Cel wykonany - Legia wywalczyła awans do kolejnej rundy eliminacji do Ligi Mistrzów. Frekwencja po raz trzeci z rzędu nie należała do najlepszych, nie przekroczyła nawet 13 tysięcy. Miejmy nadzieję, że z kolejnymi meczami, wróci również nasza forma z końcówki sezonu i skończą się wymówki związane z obecnością na trybunach. Na Łazienkowską przyjechali kibice z Mostaru i pokazali się z bardzo dobrej strony.

Za nami trzeci w tym sezonie oficjalny mecz naszego klubu. W ostatnich latach spotkania z Jagiellonią cieszyły się większym zainteresowaniem z wiadomego powodu. Tym razem, przy okazji meczu w połowie lipca, trzeba było jednak liczyć się z niższą frekwencją. Na mecz przyszło tyle osób, ile przed rokiem pofatygowało się na pierwszy mecz ligowy z Podbeskidziem.

Na początek tegorocznej walki o Ligę Mistrzów przyszło nam zmierzyć się z chorwackim klubem z Bośni i Hercegowiny, HSK Zrinjskim Mostar. Całkiem ciekawą ekipę oraz rejon Europy wybrał nam następca łysego z UEFA. Niestety nie wszystkim podróżującym legionistom, udało się dotrzeć do celu, ale nasza liczba była mimo wszystko przyzwoita - wykorzystaliśmy komplet biletów. Miejmy, nadzieję, że w kolejnej rundzie przyjdzie nam rywalizować w równie ciekawym kierunku.

Mecz o Superpuchar w tym roku miał rangę prawie żadną. Tyle, że w klubowym muzeum moglibyśmy poszczycić się jednym pucharem więcej. Tylko tyle i aż tyle. Niestety, drugi raz z rzędu, naszym kosztem, Superpuchar zdobyli lechici. Przed meczem nie brakowało głosów, że w sytuacji, gdy jeden klub zdobywa mistrza i krajowy Puchar, spotkania o SP nie powinny być organizowane.

Niedzielny wieczór nie był udany w wykonaniu piłkarzy młodej Legii. "Wojskowi" przegrali pierwsze spotkanie finałowe CLJ z Pogonią 0-2. Mecz oglądało blisko 2 tysiące kibiców i przez 90 minut prowadzony był głośny doping. Poniżej relacja z trybun od Sekcyjnych Fanatyków.

W minioną środę młodzi piłkarze Legii pokonali ekipę Lecha Poznań w półfinale rozgrywek CLJ. Na boisku widzieliśmy ostrą walkę, a na trybunach fanatyczny doping. Poniżej relacja z trybun od Sekcyjnych Fanatyków. „Jest okazja do dopingu” - pod takim hasłem trwała promocja tego spotkania. Dla prawdziwego fanatyka nieważna jest pora dnia, godzina meczu czy dyscyplina. Ważne, że gra Legia, a to doskonała okazja, żeby się spotkać i wspólnie sławić ukochany klub stolicy.

"Przeżyj to sam... Przeżyj to sam. Dzisiaj Legia mistrza Polski ma, nasza Legia Warszawa" - niosło się z wypełnionych po brzegi trybun stadionu pod koniec meczu z Pogonią Szczecin. Na Żylecie zawisła niewidziana kilkanaście miesięcy flaga "Mistrz Polski". Niedługo później na murawę wbiegło kilkanaście tysięcy osób, a pod Kolumną Zygmunta świętowało kilkadziesiąt tysięcy fanów. Doczekaliśmy się fety z okazji 12. mistrzostwa Polski!

Wyjazd do Gdańska miał być tym, po którym świętować mieliśmy kolejny tytuł Mistrza Polski. Niestety szampany muszą poczekać na otwarcie do niedzieli. W środowy wieczór na stadionie Lechii stawiła się liczna grupa warszawiaków, która głośnym dopingiem wspierała swój zespół. W drodze powrotnej nie było jednak zabawy, na jaką liczyli wszyscy, którzy wzięli urlopy na czwartek.

Czy na początku sezonu ktokolwiek przypuszczał, że Legii przyjdzie się zmierzyć w walce o mistrzostwo z gliwickim Piastem? To oczywiście pytanie retoryczne. Polska Ekstraklasa bywa jednak przewrotna i, jak się okazuje, niczego w niej nie można być pewnym. Na trzy kolejki przed końcem rozgrywek zarówno Legia, jak i Piast zgromadziły na swoim koncie tę samą liczbę punktów.

2 maja na stadionie Narodowym w finale Pucharu Polski, tak jak przed rokiem, zmierzyły się drużyny Legii i Lecha, więc z obu stron można było spodziewać się prezentacji ultras na trybunach. Zainteresowanie biletami było olbrzymie - sprzedaż na sektory neutralne trwała dosłownie moment, później jednak można było zakupić jeszcze wejściówki z drugiego obiegu.