#RELACJA Z WYJAZDU

W niedzielę w komplecie wspieraliśmy Legię w Białymstoku i choć nasz zespół nie był faworytem tego spotkania, piłkarze sprawili nam bardzo miłą niespodziankę. Nasz doping stał na bardzo dobrym poziomie - przez cały mecz bawiliśmy się doskonale, w II połowie uatrakcyjniając wyjazd pokazem pirotechnicznym. To co zapadnie nam w pamięci to także okolicznościowe przyśpiewki pod adresem Jagiellonii (w nawiązaniu do ich oprawy), a także trenera Siemieńca.

Za nami ostatni wyjazd w sezonie 2025/26. Chociaż kończące się rozgrywki są jednym z najgorszych w naszej historii, zainteresowanie meczami, czy wyjazdami nie ma nic wspólnego z postawą piłkarzy. Podobnie było w przypadku zainteresowania wyjazdem do Gdańska - chętnych było znacznie więcej aniżeli wynosiła pula przyznanych biletów. Lechia, mając spory sektor gości, wpuszcza przyjezdnych tylko na dolną kondygnację klatki, liczącą 1800 miejsc.

Po czterech latach przerwy znów zawitaliśmy do wioski w Małopolsce w gminie Żabno - Niecieczy. Legia nigdy dotąd nie wybrała w wyjazdowych meczach z Termaliką w lidze. Jedyne nasze zwycięstwo na stadionie "Słoni" miało miejsce właśnie w sierpniu 2022 roku, kiedy po dogrywce zwyciężyliśmy w rozgrywkach Pucharu Polski. Skromna, jak na nasze potrzeby, pojemność sektora gości sprawia, że zawsze chętnych na wyjazd jest więcej. Robimy więc wszystko, by wykupić jak najwięcej wejściówek na sektory przyległe do klatki.

W tym sezonie najdalszy ligowy wyjazd wypadł nam w poniedziałek Wielkanocny. Świętowanie z rodziną trzeba więc było nieco skrócić, bo tego dnia potrzebowała nas Legia. Legijna brać ruszyła na Pomorze Zachodnie w 711 osób. W trakcie spotkania oczywiście nie brakowało licznych bluzgów z obu stron - o przyjaźni obu ekip już chyba nikt nie pamięta. Nas najbardziej cieszy, że piłkarze w końcu wygrali, dając nadzieję na utrzymanie. Choć droga do tego cały czas jest długa i kręta.

W piątkowy wieczór byliśmy świadkami pierwszego w historii meczu Radomiaka z Legią na nowym stadionie przy Struga z otwartymi czterema trybunami. Zainteresowanie meczem było bardzo duże - wszystkie bilety wyprzedane zostały sporo wcześniej. W młynie Radomiaka zasiadło 1000 fanów z Łazienkowskiej, ale mniej więcej drugie tyle zajęło miejsca na wszystkich pozostałych trybunach.

W niedzielę o dość wczesnej porze graliśmy ligowe spotkanie w Białymstoku. Na szczęście czasy, kiedy trzeba było jechać na Podlasie 7-8 godzin przed meczem, a i tak wejście było niemożliwe, są już minione. Dziś białostocki stadion jest najlepszym przykładem, jak należy wpuszczać przyjezdnych. Szybko i sprawnie, bez szukania problemów. 

W Katowicach nie byliśmy od blisko 22 lat. Ostatni raz gościliśmy na starym stadionie GieKSy w listopadzie 2004 roku. "Spadnie GKS na sezonów sześć" - śpiewają legioniści od lat, choć przed laty wydawało się to jedynie pobożnym życzeniem, bowiem ekipa z Katowic, nad którą czuwał Marian Dziurowicz, zamiast spadać z ligi, to grała w europejskich pucharach, a także walczyła o trofea na krajowym podwórku.  Jednakże przepowiednia legionistów ziściła się z solidną nawiązką.

Już dawno nie mieliśmy okazji pojechać na mecz do Gdyni, bowiem Arka przez kilka ostatnich lat grała na zapleczu Ekstraklasy. Po raz ostatni gościliśmy na stadionie Arki 7 lat temu - w listopadzie 2019 roku, kiedy wypełniliśmy sektor gości w 742 osoby. Na wyjazd do Trójmiasta chętnych było zdecydowanie więcej niż miejsc dostępnych w gdyńskiej klatce. 

Po raz drugi w tym roku na wyjazd do Lublina przyszło nam jechać w poniedziałek. Po raz drugi (na trzy spotkania) zagraliśmy w Lublinie dokładnie 1 grudnia. Po raz pierwszy pojechaliśmy na ten bliski dla nas wyjazd transportem kołowym, nie zaś pociągiem specjalnym. 

Za nami pierwszy wyjazdowy mecz w Słowenii - Legia wcześniej nigdy w swojej historii nie miała okazji rozgrywać oficjalnego spotkania w tym kraju. Na początku listopada mieliśmy okazję podróżować do ok. 30-tysięcznego Celje, by przekonać się na własne oczy, ze nawet w takim miejscu, grając przeciwko klubowi z kilkukrotnie mniejszym budżetem, nasi piłkarze są w stanie dokonać rzeczy niemożliwych.

Losowanie fazy ligowej Ligi Konferencji nie było dla nas łaskawe - jeden z wyjazdów zagranicznych wypadł nam bowiem do Krakowa, gdzie spotkania zmuszony jest rozgrywać Szachtar. Klub nie gra już w Doniecku od ponad dekady i ze względu na sytuację w Donbasie, nie zanosi się, by miał szanse na powrót w rodzinne strony. Był sezon, kiedy Szachtar korzystał ze stadionu Legii w europucharach, obecnie zaś "górnicy" korzystają z uprzejmości Wisły Kraków. 

Koszykarze Legii rywalizację w europejskich pucharach rozpoczęli w ostatni wtorek, wyjazdowym meczem Ligi Mistrzów z Rytasem Wilno. Rywal i data znane były ze sporym wyprzedzeniem. Na szczęście termin nie kolidował z meczami piłkarskiej Legii, więc nie szukając wymówek, ponad 70 fanów Legii udało się do litewskiej stolicy, by wspierać nasz zespół głośnym dopingiem.

Trzy dni po domowym meczu z Samsunsporem udaliśmy się do Zabrza na mecz z Górnikiem. To pierwsza nasza wizyta na tym stadionie po blisko czteroletniej przerwie - ostatnio byliśmy tutaj 21 listopada 2021 roku. Później rozpoczęto budowę czwartej trybuny i na ten czas zamknięto sektor gości. 

W słoneczną sobotę ruszyliśmy wspierać Legię w Częstochowie. Wyjazdy do "świętego miasta" z reguły nie różnią się znacznie. Ze względu na bardzo mocno ograniczoną liczbę wejściówek na sektor gości, w podróż może jechać mocno wyselekcjonowana grupa. Choć klatka znajduje się bardzo blisko linii końcowej boiska i tak niewiele z niej widać, a i prowadzenie dopingu nie należy do rzeczy łatwych, ze względu na bardzo niską i rozciągniętą trybunę.

Jak dotąd nie mieliśmy zbyt wielu okazji do tego, aby w ramach europejskich pucharów podróżować za Legią do Czech. Poprzednia i zarazem jedyna taka sytuacja miała miejsce w 2021 roku, gdy w ramach czwartej rundy eliminacyjnej Ligi Europy rywalizowaliśmy ze Slavią Praga. Wówczas na praskim stadionie (w innej, „covidowej” rzeczywistości i po niezłych kombinacjach) zameldowaliśmy się w kilkadziesiąt osób, choć przed samym obiektem było nas znacznie więcej.

Pierwotnie wyjazdowy mecz z Widzewem miał być rozgrywany 4 maja, ale ze względu na występ Legii w finale Pucharu Polski, spotkanie przełożono na czwartek, 15 maja. Dzisiaj te spotkania piłkarsko nie mają takiego ciężaru jak przed laty, ale dla fanów obu ekip są bardzo ważne. Obustronna nienawiść jest chyba nawet większa aniżeli w przypadku lokalnych, derbowych rywali.

Trzy dni po sukcesie legionistów w europejskich pucharach, jaki niewątpliwie stanowi awans do ćwierćfinału Ligi Konferencji, w którym „Wojskowym” przyjdzie się zmierzyć z nie byle jaką marką, bo z londyńską Chelsea, wróciliśmy do szarej, ligowej rzeczywistości. Pomyśleć, że jeszcze na początku tygodnia wizytowaliśmy Lubelszczyznę, a w jego ostatnim dniu należało już się udać na południe Polski do Częstochowy, która naszym piłkarzom w ostatnich latach wybitnie nie leży.

Puchar Tysiąca Drużyn, mianem którego czasami określa się Puchar Polski, to takie rozgrywki, dzięki którym – przy odrobinie szczęścia w losowaniu – mamy możliwość wybrania się za Legią w nieco mniej uczęszczane miejsca. W 1/16 finału wprawdzie tego uśmiechu losu trochę nam zabrakło, jednak ostatecznie chyba nie mogliśmy narzekać. Owszem, Legnica to miasto, które mieliśmy już okazję kilka razy odwiedzić (ostatnio nie tak dawno, bo raptem półtora roku temu w Poniedziałek Wielkanocny w ramach ekstraklasowych zmagań), niemniej zawsze stanowi to coś lepszego niż n-ty raz Lech czy Cracovia.

Ostatnim z pięciu meczów wyjazdowych, na których oficjalnie nie mogliśmy się pojawić w związku z zakazem za mecz z Aston Villą w Birmingham, był mecz w serbskiej Baćkiej Topoli. Mimo to legioniści przybyli do tej 15-tysięcznej miejscowości na północy Serbii w ponad 500 osób i głośno dopingowali drużynę w walce o kolejne punkty w fazie ligowej Ligi Konferencji.

W piątek fani Legii po rocznej przerwie pojechali do Gdańska. Kiedy dwa sezony temu mieliśmy "ostatnią szansę by zobaczyć k... z Gdańska", wydawało się, że przerwa od trójmiejskich wyjazdów będzie dłuższa. A, że przyjazd Legii na każdym stadionie jest wielkim świętem, najlepiej świadczy frekwencja. Na piątkowy mecz przyszło ok. 25 tysięcy fanów, zdecydowanie więcej niż na każdy dotychczasowy mecz gdańszczan w obecnych rozgrywkach.

Czasy, w których każdy kolejny wyjazd do stolicy Podlasia nierozerwalnie wiązał się z pytaniem, czy dane nam będzie w ogóle wejść na białostocki obiekt lub czy znowu trzeba będzie przeczekać mecz na przystadionowym placu, to już chyba na szczęście przeszłość. Od kilku sezonów bowiem nikt nie rzuca nam przysłowiowych kłód pod nogi, dzięki czemu bez zbędnych problemów, nader sprawnie i konsekwentnie udaje nam się zasiadać w sektorze gości Jagiellonii.

Sporo czasu minęło, odkąd mogliśmy po raz ostatni wspierać nasz ukochany klub w wyjazdowym meczu europejskich pucharów. W ubiegłym sezonie wszystkie mecze eliminacyjne Legia rozgrywała przy Łazienkowskiej 3, a na dodatek odbyły się one bez udziału publiczności ze względu na decyzję UEFA. Nie inaczej miało być w tym roku. Tym razem europejska federacja uznała, że kibice gości nie są godni tego, by oglądać wyjazdowe mecze swoich drużyn w fazie eliminacjach. Pokazaliśmy jednak, że zakazy UEFA to jedno, a wyjazdy kibiców Legii to drugie.

Fani Legii sporadycznie jeżdżą na mecze koszykarzy. Środowy termin, walka naszego zespołu o awans do finału I ligi, sprawiła, że 30 osób postanowiło tego dnia wziąć wolne w pracy, olać maturę i inne obowiązki, by ruszyć do Ostrowa Wielkopolskiego, wspierać nasz zespół.