AKTUALNOŚCI

Właściciel piłkarskiej drużyny ŁKS, Daniel Goszczyński, czynił starania, by wypożyczyć z Legii Warszawa czterech piłkarzy, którzy nie mieszczą się w podstawowym składzie stołecznego zespołu. Chodzi o Marcina Burkhardta, Macieja Korzyma, Marcina Smolińskiego i Piotra Bronowickiego. Większość spraw dotyczących ich przejścia do ŁKS była ustalona, ale zdanie zmienił szkoleniowiec Legii. Jan Urban zdecydował, że zabierze wymienionych piłkarzy na zgrupowanie do hiszpańskiej Estepony (15-26 stycznia). Trener dopiero po zakończeniu zgrupowania zdecyduje, czy puścić ich do ŁKS, czy też nie.

Na początku stycznia w Warszawie wyląduje trzech piłkarzy z RPA i jeden z Ghany. A kilka dni później dolecieć mają dwaj gracze z Zimbabwe i jeden z Ugandy. Do tego działacze Legii szukają napastnika w Hiszpanii. Jak tak dalej pójdzie, to polski będzie w legijnej szatni językiem mniejszości. Niedawno w wywiadzie dla "Super Expressu" Mirosław Trzeciak, dyrektor Legii, mówił, że szuka piłkarzy według klucza: najpierw warszawiak, później Polak, a dopiero w ostateczności cudzoziemiec. Niestety, wysokie ceny i nieurodzaj napastników na rodzimym gruncie zmusiły warszawski klub do poszukiwań daleko. Bardzo daleko.

Zbliża się koniec roku. Tradycyjnie zapraszamy do wzięcia udziału w Plebiscycie eLki. Tym razem typować można w 15 kategoriach. W poprzedniej edycji Plebiscytu oddaliście ponad 10 tysięcy głosów, a najważniejsze wyróżnienia przypadły Dicksonowi Choto ("Postać roku"), Grzegorzowi Bronowickiemu ("Odkrycie roku"). Pełne wyniki poprzedniej edycji znajdziecie tutaj. Jak będzie tym razem? Zapraszamy do głosowania - Przyznaj eLki 2007

Atmosfera – na Łazienkowskiej zwykle panowała świetna atmosfera podczas piłkarskich spotkań. Wielokrotnie rywale przed wyjściem na murawę mieli nogi jak z waty, słysząc ogłuszające śpiewy, widząc piekielne oprawy, czuli na sobie atmosferę Estadio WP. W 2007 roku było inaczej. O ile wiosną byliśmy świadkami dopingu i opraw, o tyle jesienią na Łazienkowskiej panowała grobowa cisza. Cisza z przerywnikami na śpiewy przyjezdnych, festyn, skandowanie haseł i krótkich zrywów dopingu. Kiedy na stadion Legii powróci słynna sprzed laty atmosfera?

Znane przysłowie mówi, że mowa jest srebrem a milczenie złotem. Choć piłkarze Legii często robią co w ich mocy, żeby uniknąć udzielania wypowiedzi przed i po meczach, to wielokrotnie srebro mowy przekładają nad złoto milczenia. Wśród sztampowych formułek opisujących mecz trafiają się prawdziwe oratorskie perełki. Dziś prezentujemy Wam najlepsze spośród tych, które osoby związane z naszym klubem powiedziały w ostatnim roku.

Runda jesienna sezonu 2007/2008 to inauguracja rozgrywek Młodej Ekstraklasy. Tuż za półmetkiem kierowana przez Jacka Mazurka młodzieżowa drużyna Legii zajmuje w nich 7. lokatę z dorobkiem 25 punktów (i bilansem bramek 28-21), co oznacza stratę zaledwie 4 "oczek" do liderującej Korony. Gracz Legii Adrian Paluchowski jest z kolei wiceliderem klasyfikacji strzelców ME. Zapraszamy do przeczytania statystycznego i opisowego podsumowania tej rundy w wykonaniu całej drużyny, jak i poszczególnych zawodników.

"My, kibice, podobnie jak działacze, chcemy dla tego klubu jak najlepiej. W innych klubach to co u nas panowie działacze nazywają chęcią rządzenia, nazywa się po prostu współpracą. Chodzi o różne propozycje - na przykład takie, jakie składaliśmy klubowi przy okazji organizowania imprez na 90-lecie klubu. Wiadomo, że to rocznica, którą trzeba godnie uczcić, a nie zorganizować sparing na bocznym boisku dla dziennikarzy. Klub dostał od nas całą masę pomysłów. Wrzucili je do szuflady. Teraz współpracy nie ma, trzeba się pokazać, i jak widać można sięgnąć do szuflady, by skorzystać z pomysłów, jakie w czasie naszych "niby-rządów" im przekazywaliśmy." - mówią w drugiej części wywiadu Nieznani Sprawcy. Zapraszamy do lektury - czytaj wywiad

PIERWSZA CZĘŚĆ WYWIADU Czyli co, wy - ultrasi, jesteście nierozumiani i działacze uważają, że bez was byłoby po prostu łatwiej? "Yusta": Łatwiej, ale czy lepiej? Wystarczy porównać trybuny w klubach, gdzie współpraca na linii klub-ultrasi jakoś się układa i trybuny stadionu Legii. Widać różnicę? Ja w ogóle nie rozumiem niekiedy toku myślenia naszych działaczy. Pan Walter zachwyca się atmosferą na meczu Wisła - Legia, gdzie były odpalane race, a 1/4 dopingu to bluzgi na Legię. Zachwyca się, a jednocześnie walczy z racami u nas. To ja pytam - o co mu tak naprawdę chodzi? Myślę, że wbrew pozorom nie chodzi przede wszystkim o walkę z chuligaństwem czy racami. To jest tak: był sobie bogaty pan, kupił sobie klub, całe życie wszyscy wokół niego skakali i robili wszystko gdy tylko kiwnął palcem, a tu nagle jacyś kibice mają czelność mieć własne poglądy na różne tematy. O to w tym wszystkim chodzi. "Adiq": Mało kto pamięta, że ITI wykupiło udziały w Legii tylko dlatego, że w ostatniej chwili nie doszli do porozumienia z Widzewem. Idę o zakład, że ich kibiców prędzej czy później spotkałoby to samo co nas. Konflikt na Legii opiera się więc na urażonej dumie właściciela? - Y: Być może nie od początku tak było, ale moim zdaniem z czasem tak właśnie się stało. ITI, wchodząc do Legii, już rejestrowało śmieszny znaczek, który ich zdaniem miał być herbem. To pokazuje, że oni nie mieli pojęcia co kupują i z czym to się wiąże. Potem przyszło wielkie zdziwienie - jak to? Przecież wszyscy powinni bić nam pokłony na kolanach, a tak nie jest. - A: Panowie z ITI już chyba zrozumieli, że kluby piłkarskie to specyficzny biznes, ale ponieważ we wszystkich innych dziedzinach odnosili sukces, to ciężko im się przystosować do panujących już w tej branży przyzwyczajeń. Przecież kinomani nie mieli nic przeciwko zmianie logo Multikina, nie narzekają na ceny biletów. Gdyby usunięto z niego stałych bywalców, to również nie zrobiłoby to na nich wrażenia. Jakby jednak im to przeszkadzało, to zmieniliby po prostu kino i po problemie. Różnica jest taka, że kibice nie zmienią Legii na inny klub. Po wydarzeniach takich jak w Wilnie właściciel może czuć się nie tylko urażony, ale wręcz wściekły. To nie było coś normalnego. Działacze mają argument usprawiedliwiający ich ruchy. - Y: OK, mają argument. I niestety bardzo ich cieszy, że ten argument mają. - A: Niestety te wydarzenia tylko przyspieszyły ich planowane działania. Waszym zdaniem klub czekał na potknięcie kibiców? - Y: Tak, takie jest moje zdanie. My, jako ultrasi, nie spotykaliśmy się bezpośrednio z zarządem - decyzje w sprawie rac czy opraw przekazywali nam ludzie z SKLW, którzy uczestniczyli w takich spotkaniach. Kiedy do klubu przyszedł Miklas, nie znalazł czasu, by spotkać się z kibicami - nie chciał tych spotkań, więc o jakiej współpracy mówimy? Jeśli Miklas - a co za tym idzie klub - chciałby współpracować i nagle wydarzyłoby się Wilno, które zmusiłoby klub do restrykcyjnych działań, może myślałabym inaczej. Ale powiedzmy sobie szczerze - źle było od dawna i nie popsuło się to wszystko z dnia na dzień, w chwili gdy ludzie wbiegli na murawę w Wilnie. Klub nie chciał rozmawiać z kibicami, bo ci według działaczy "chcieli rządzić". - Y: Tu nie chodzi o żadne rządzenie. My, kibice, podobnie jak działacze, chcemy dla tego klubu jak najlepiej. To tak jak konflikt babci i mamy - obie chcą dla wnuczki poniekąd tego samego, ale nie potrafią się porozumieć. Wiadomo, że my też chcemy dla Legii jak najlepiej i siłą rzeczy interesujemy się wszystkim, co dzieje się w klubie. To nie jest chęć rządzenia, ale chęć pomocy. Problemem jest jedynie nazewnictwo. Jeśli ktoś chce dodać dramatyzmu w swoim wywiadzie, to powie, że to chęć rządzenia. W innych klubach to co u nas panowie działacze nazywają chęcią rządzenia, nazywa się po prostu współpracą. Chodzi o różne propozycje - na przykład takie, jakie składaliśmy klubowi przy okazji organizowania imprez na 90-lecie klubu. Wiadomo, że to rocznica, którą trzeba godnie uczcić, a nie zorganizować sparing na bocznym boisku dla dziennikarzy. Klub dostał od nas całą masę pomysłów. Wrzucili je do szuflady. Wtedy - przynajmniej teoretycznie - współpracowali z SKLW i nie mieli potrzeby pokazywania się na zewnątrz z dobrej strony. Teraz współpracy nie ma, trzeba się pokazać, i jak widać można sięgnąć do szuflady, by skorzystać z pomysłów, jakie w czasie naszych "niby-rządów" im przekazywaliśmy. - A: My naprawdę nie wymagamy wiele. Jak wszyscy kibice mamy swoje wartości, które chcielibyśmy, aby były szanowane. Tylko tyle, a jak pokazuje rzeczywistość – aż tyle. Czyli kibice nie chcą decydować za działaczy? - Y: A o czym mielibyśmy decydować? O transferach, finansach? Nie, nie chcieliśmy tego robić. Nawet w kontrowersyjnej sprawie Kaczorowskiego kibice o niczym nie decydowali - mogliśmy jedynie wyrazić swój sprzeciw i to uczyniliśmy. Jeśli ktoś obraża coś co kochasz, a potem przychodzi i chce zajmować miejsce w tym co kochasz, to nie jest to normalne. Mówi się, że piłkarz to zawód - OK, niech więc piłkarze zachowują się jak piłkarze. Jeśli piłkarz zachowuje się jak kibic, to jak kibic jest traktowany. - A: Ja naprawdę uważam, że poza aspektem kibiców i marketingu, czyli tego co jest nam kibicom najbliższe, klub jest prowadzony rozsądnie. Może chodzi o to, że biznesmen nigdy nie zrozumie, że można kochać coś, co nie jest do końca zmaterializowane? - Y: Zrozumieć może - przecież pan Walter niedawno głosił, że kocha Wisłę Kraków, więc jeśli on kocha Wisłę, to powinien rozumieć, że my kochamy Legię. - A: A to jednak nie kocha w końcu tego Widzewa? (śmiech) Właściciele chcą, by kibice płacili za bilet, oglądali mecz i szli do domu. Nie widzą w kibicowaniu nic wyższego. - Y: No właśnie. A przecież dla nas to dużo więcej połączonych ze sobą rzeczy, które pozostają raczej w sferze uczuć, i o których nie da się tak po prostu opowiedzieć. Ktoś kto był na pierwszym wyjeździe do Wiednia, może to zrozumieć, poczuć. Tam w pewnym momencie było "to coś", ten trans, to poczucie więzi z klubem. Być może właściciele Legii nigdy tego nie poczują. Pan Walter nie był kibicem Legii, który ma pieniądze i postanowił jej pomóc. On sobie założył, że jest kibicem piłki nożnej i kupi sobie jakiś klub. Najpierw miał być to Widzew, potem ukochana Wisła, ostatecznie kupił Legię. I mimo że on mówi inaczej, to raczej nie kierował się żadnym sentymentem. - A: Myślę, że niewiele osób, o ile ktokolwiek, poza ultrasami nie poświęca dla klubu tyle wolnego czasu. Dlatego tegoroczne działania bolą nas najbardziej, bo z dnia na dzień nasze życie diametralnie się zmieniło. Klub dużo mówi o tradycji. Działacze zmienili herb na pierwszą, czarną tarczę. - Y: O tradycji? Chyba o tym, że ich ona nie interesuje. O tradycję w tym klubie dbali i dbają kibice. Muzeum klubowe to zasługa tylko i wyłącznie determinacji Wiktora Bołby. Zresztą o jakiej dbałości o tradycję mówimy, skoro pracownicy klubowi nie widzą różnicy między barwami Legii a barwami Śląska Wrocław? Czarną tarczę wprowadzili tylko i wyłącznie dlatego, że był to ruch zamykający usta przeciwnikom zmiany herbu. Wiadomo było, że nikt nie będzie protestował przeciw historycznemu herbowi. Co nie znaczy, że kibice jak jeden mąż zaakceptowali go jako ten właściwy i jedyny. Wprost przeciwnie. Tu dochodzimy właśnie do "urażonej dumy Waltera", bo według mnie właśnie dlatego nie porozumiano się z CWKS-em. Były rozmowy, Walter się obraził i kolejnych nie było, a przecież sytuacja finansowa CWKS-u non stop się pogarsza i nie sądzę, by dogadanie się było niemożliwe dla tak wielkiego koncernu. - A: Pamiętam komentarze pracowników Legii skierowane do nas dzień po zmianie herbu. "No i co, teraz też będzie protestować?" Wszystkie one były w identycznym tonie, co tylko dowodzi, że jedynie o to chodziło. Nie zawsze rozwiązania nawiązujące do historii są odpowiednie. Na obecnym herbie nie ma nawet barw Legii. Legendarna "czarna eLka" także przestaje być aktualna. Podobnie jak wiele osób, uważam, że zdecydowanie lepiej i łatwiej byłoby się po prostu dogadać z upadającym CWKS-em. Dla wielu ludzi herb jest tylko jeden, dlatego uważam, że sklepik, który otworzył klub, nie odniesie sukcesu. Czy pamiętacie równie zły rok jeśli chodzi o kibiców Legii? - Y: Zdecydowanie nie. Ten jest najgorszy. - A: I mam nadzieję, że już gorzej nie będzie. Czy można w ogóle liczyć na to, że coś się wyjaśni? Na razie wygląda to na wojnę totalną. - Y: Jeśli ze strony klubu nie ma chęci do podjęcia jakichkolwiek rozmów, to siłą rzeczy nie może dojść do kompromisu. Klub mówi: będziemy rozmawiać, jeśli kibice spełnią nasze 6 warunków... - Y: Specjalnie postawione zostały takie warunki, których nie można w całości zaakceptować w formie, w jakiej żąda tego klub. Formułując je, klub doskonale wiedział, że są one nie do zaakceptowania. Nie ma w tym jakiejkolwiek chęci porozumienia - to jest dla nich niby argument, że chcą, choć tak naprawdę wcale nie chcą. Jeśli chcesz się z kimś dogadać, nie stawiasz warunków na początku, lecz wypracowujesz je w trakcie rozmów. Jak więc mogą teraz potoczyć się sprawy? - Y: Ciężko powiedzieć. Wydaje mi się, że zmiany polityki klubu nie będzie. Działacze myślą, że do czasu powstania nowego stadionu sprawa się rozmyje, a na nowy stadion łatwiej będzie zaprosić nowych kibiców, których już pewnie sobie na swoim biznesplanie pousadzali na krzesełkach [śmiech]. Na nowym stadionie znajdzie się miejsce dla was, ultrasów? - Y: Kto wie? Wcześniej wyglądało na to, że tak - byliśmy pytani, czy chcemy mieć krzesełka, czy mają być wysuwane, jakie pomieszczenie chcielibyśmy mieć dla siebie. - A: Cóż.... Mój bezterminowy zakaz wydany przez klub tego nie zwiastuje... Teraz jednak klub chce wcześniej zburzyć Żyletę. - Y: Myślą, że jak zburzą trybunę, to pozbędą się problemu. To jest jednak wielka bzdura. Niektórzy chodzą na Legię kilka, kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt lat i co - w półtora roku się odkochają albo pójdą na Polonię? Nie. Odczekają i wrócą. - A: Zresztą nie wiem dlaczego założyli sobie, że kibice z Żylety nie mogą się przenieść na Krytą. Chyba, że mają plany selekcji wejściówek na trybuny. Czy bez pomocy kibiców klub sam zapełni 30-tysięczny obiekt? - Y: Pasjonatów samej piłki nożnej trochę jest - ich interesuje tylko wynik sportowy. Jeśli drużyna na początku seryjnie będzie zdobywać mistrza, to będą przychodzić, ale jeśli przy tym nie będzie postępów w europejskich pucharach, to ci ludzie się znudzą. Innych z kolei kręci atmosfera na stadionie, a tej nie da się zrobić pstrykając paluszkiem czy zatrudniając orkiestrę, która będzie grała kawałki z wiejskich festynów. Nie da się jej nawet zrobić wynajmując osoby do śpiewania bądź buczenia. Ile osób można w ten sposób zatrudnić - 100, 200, a może ochronę? To nie wypali. Najlepiej by było, gdyby wszystko ze sobą współgrało - wynik, oprawa, atmosfera. Wtedy łatwiej można przyciągnąć ludzi na stadion. W polskich warunkach łatwiej ich przyciągnąć atmosferą, niż spektakularnym wynikiem sportowym. - A: Nie ma szans. Przez ostatnie lata potentat medialny jakim niewątpliwe jest ITI, nie wiedzieć czemu kreuje wizerunek kibica bandyty. Do dzisiaj na TVN24 lecą migawki z Wilna. Po co? Sam Mariusz Walter w wywiadach wymyśla jakieś bajki o dilerach narkotyków i złodziejach samochodów na Żylecie. Przykładów można by wymieniać wiele. W dniu wybudowania nowego stadionu "Fakty TVN" oznajmią, że kibice są już fajni, a przeciętny, szary człowiek po latach tworzenia im czarnego PRu to kupi? Nie sądzę. Można się było spodziewać, że ITI aż tak podzieli kibiców? - Y: Nigdy bym się tego nie spodziewała. Składa się na to kilka czynników. Przede wszystkim indywidualne podejście do kibicowania. Dla jednych najważniejsi są panowie biegający po boisku, dla innych doping, oprawa, a jeszcze dla innych okazja spotkania się ze znajomymi. Podział jest też w dużej mierze spowodowany propagandą medialną koncernu. To nie przypadek, że artykuły uderzające w kibiców jeden po drugim ukazują się w przeróżnych gazetach. Przypadkiem nie jest też fakt, że jednego dnia redaktor sportowego dziennika przeprowadza tendencyjny wywiad z Walterem, a drugiego pracuje w telewizji nSport. Inną sprawą jest brak jasnej i przejrzystej informacji ze strony SKLW - ludzie chcą wiedzieć o co chodzi i SKLW obiecuje, że to się w najbliższym czasie zmieni na plus. Niektórzy myślą, że chodzi o "Starucha", inni, że solidaryzujemy się z bandytami z Wilna... A tak naprawdę o co chodzi? - Y: Prawda jest taka, że teraz walczymy już o przetrwanie jakiegokolwiek ruchu kibicowskiego na Legii. Bo jeśli odpuścimy, szybko może dojść do momentu, kiedy wszyscy będziemy siedzieć na trybunach z hot-dogami w rękach. Wiecie jak to jest - jeśli jesteś w kościele, gdzie większość ludzi siedzi w skupieniu, a tobie chce się potańczyć, to musisz poczekać aż skończy się msza i opuścisz kościół - dostosowujesz się do większości. Widzicie siebie z takimi hot-dogami? - Y: Myślę, że odpuszczę sobie i będę wolała obejrzeć mecz w domu, z takim cateringiem, jaki będę chciała. - A: Ja generalnie lubię hot-dogi. Tyle tylko, że nie w czasie meczu piłkarskiego. Mówicie, że klub nie zmieni polityki. A kibice? - Y: Kibice na pewno nie odpuszczą. Dopóki będzie jakikolwiek cień szansy i jakakolwiek osoba popierająca ruch kibicowski na Legii, będziemy walczyć o jego zachowanie. Tu już nie chodzi tylko o nas - Euro 2012 powoduje, że różnym ludziom przychodzą do głowy różne dziwne pomysły. Niedługo nasze problemy staną się znane innym kibicom - zakazy, nakazy, totalna inwigilacja. Widzicie w ogóle jakieś światełko w tunelu? Coś optymistycznego na święta... - Y: Optymistyczne jest to, że nadal trzymamy się razem i nie zostawiamy kolegów samym sobie. Nie ma tak, że jak ktoś dostał zakaz, mówimy mu "to cześć" i bawimy się dalej. I niech tak pozostanie. - A: Chcielibyśmy życzyć wszystkim kibicom Legii spokoju i chwili odetchnienia od tych wszystkich problemów przy świątecznym stole. Pracownikom klubu chcielibyśmy życzyć więcej zrozumienia dla tych pierwszych. Natomiast wszystkim na Nowy Rok życzymy silnej i wielkiej Legii. We wszystkich dziedzinach. Rozmawiała turi

Dziś Wigilia Świąt Bożego Narodzenia. Z tej okazji składamy Wam najserdeczniejsze życzenia Wesołych Świąt! W tym miejscu możecie zamieścić i przekazać życzenia swoim najbliższym, koleżankom, kolegom, innym kibicom, a także posłuchać życzeń od trzech piłkarzy i kibica.

W niedzielę przed południem z wizytą do domów dziecka wyruszyła grupa Ultra CWKS. W wyniku zbiórek darów na sekcjach hokeja, siatkówki i koszykówki ultrasi otrzymali od kibiców Legii mnóstwo słodyczy, maskotek, puzzli, gier planszowych i komputerowych, ubrań i wiele innych rzeczy. "Po problemach z zapakowaniem się do samochodu - niedomykające się drzwi i bagażnik z powodu dużej ilości rzeczy - wyruszyliśmy" - opowiada Mariusz "Shat", jeden z organizatorów akcji.

Hokeiści Legii w miniony weekend dwukrotnie mierzyli się na wyjeździe z UKS Zagłębiem Sosnowiec. W sobotniej potyczce górą byli gospodarze, którzy zwyciężyli 4-1. W niedzielę po zaciętym meczu wygrała Legia 3-2. Legioniści nadal zajmują przedostatnie miejsce w tabeli, wyprzedzając jedynie Zagłębie. Za 2 tygodnie do Warszawy przyjecie wicelider rozgrywek, GKS Katowice.

W Hiszpanii prezenty rozdaje Węglarz. W Serbii na stole nie może zabraknąć śliwowicy. W Brazylii święta spędza się na plaży. W Zimbabwe objadają się kurczakami. W Nigerii Święty Mikołaj nie jest biały. Na Słowacji Wigilia rozpoczyna się od jedzenia czosnku. Oto, jak święta spędzają zagraniczni piłkarze Legii.

Tak złego roku chyba jeszcze w historii ruchu kibicowskiego na Legii nie było. Od lipca na trybunach mamy ciszę jak makiem zasiał. Po awanturze w Wilnie klub uderzył nie tylko w chuliganów, lecz także w osoby, które od kilku lat tworzyły barwne oprawy na trybunach przy Łazienkowskiej. Zakazy nałożone na ultrasów sprawiły, że o kolorowych kartonach, flagach na kijach, sektorówkach, serpentynach, konfetti czy... racach, mało kto już pamięta. Co robią "Nieznani Sprawcy" w tych ciężkich dla nich czasach? Czy ich grupa nadal istnieje? Kiedy wrócą na trybuny stadionu Wojska Polskiego? Dlaczego Stefan Dziewulski jest osobą, której kibice nie mogą ufać? O tym wszystkim przeczytacie w rozmowie z "Yustą" i "Adiqiem" - przedstawicielami "Nieznanych Sprawców". Dziś prezentujemy Wam pierwszą część obszernego wywiadu. "NS" - tylko w Legia LIVE! Czytaj wywiad

Tak złego roku chyba jeszcze w historii ruchu kibicowskiego na Legii nie było. Od lipca na trybunach mamy ciszę jak makiem zasiał. Po awanturze w Wilnie klub uderzył nie tylko w chuliganów, lecz także w osoby, które od kilku lat tworzyły barwne oprawy na trybunach przy Łazienkowskiej. Zakazy nałożone na ultrasów sprawiły, że o kolorowych kartonach, flagach na kijach, sektorówkach, serpentynach, konfetti czy... racach, mało kto już pamięta. Co robią "Nieznani Sprawcy" w tych ciężkich dla nich czasach? Czy ich grupa nadal istnieje? Kiedy wrócą na trybuny stadionu Wojska Polskiego? Dlaczego Stefan Dziewulski jest osobą, której kibice nie mogą ufać? O tym wszystkim przeczytacie w rozmowie z "Yustą" i "Adiqiem" - przedstawicielami "Nieznanych Sprawców". Dziś prezentujemy Wam pierwszą część obszernego wywiadu. "NS" - tylko w Legia LIVE! Mijający rok można podzielić na dwie równe części - sprzed Wilna i po Wilnie. Co "Nieznani Sprawcy" robili od lipca, bo jak wiadomo z różnych przyczyn nie ultrasowaliście? Yusta: Odpoczywaliśmy, niektórzy zajęli się szkołą, inni pracą [śmiech]. Mówiąc już poważnie robiliśmy to, co mogliśmy. Oprawę tak naprawdę mogliśmy zrobić na jednym meczu - w Łodzi. Wszystko przez niepewność towarzyszącą wyjazdom na zakazie - niemal do końca nie wiedzieliśmy, czy uda się pojechać na wyjazd, ile osób wejdzie, gdzie będziemy siedzieć - a to są istotne czynniki gdy planuje się choreografię. Adiq: Przy takiej specyfice wyjazdów oprawy schodzą na dalszy plan. Do tego dochodzi jeszcze jeden bardzo istotny czynnik - uniemożliwione zostały nam zbiórki pieniędzy na meczach u siebie. Zawsze był to główny element naszego budżetu. W tym miejscu chciałbym również poinformować, że nawet gdybyśmy chcieli robić oprawy na meczach u siebie, to jest to zupełnie niemożliwe. Jak wydarzenia w Wilnie wpłynęły na waszą grupę? Istniejecie, macie się dobrze? - A: "Nieznani Sprawcy" to nie tylko znajomi ze stadionu. Utrzymujemy ze sobą kontakt na co dzień, wspólnie oglądamy mecze Legii w pubach, chodzimy razem na imprezy. Na szczęście tego nikt nie ma prawa nam odebrać. - Y: Skład się nie zmienił. Czekamy. Na co? - Y: Po pierwsze na zakończenie procesów naszych dwóch kolegów. Nadal działają również zakazy klubowe nałożone na osoby z naszej grupy – zdjęto lub zawieszono tylko kilka z nich. Wiadomo, że dopóki nie zakończą się sprawy w sądzie, klub nie podejmie żadnych kroków zmierzających do ewentualnego odwieszenia "Starucha" czy "Jurasa". Nie chodzi tylko o nich - chodzi o każdą jedną osobę z naszej grupy, która dostała zakaz od klubu, a według nas jest on niesłuszny. Dopóki taka sytuacja będzie miała miejsce, nie będziemy robić nic na naszym stadionie. Uważacie, że zakazy klubowe są nałożone niesłusznie? - Y: Tak, są niesłuszne. - A: Wszystko wskazuje na to, że do z góry ustalonych osób zostały jedynie dobrane zakazy i ich powody. A jeśli "Staruch" i "Juras" dostaną zakazy sądowe? - Y: Zakazy sądowe trzeba respektować. Ufamy, że wyrok sądu będzie bezstronny i sprawiedliwy. Spodziewaliście się, że po Wilnie zostaniecie największymi poszkodowanymi, że kary spadną na was? - Y: Nie spodziewaliśmy się, dlatego że nie mieliśmy nic wspólnego z tym, co się w Wilnie stało. Poza tym na konferencji prasowej po wydarzeniach wileńskich prezes Miklas zapewniał, że koniec z odpowiedzialnością zbiorową i wyłapywani będą ci, którzy faktycznie coś w Wilnie robili. Stało się inaczej - ukarano nas. Nagle, pod pretekstem walki z chuliganami, wyciągnięto sprawy sprzed roku wobec "Starucha" i "Jurasa". Sprawy, które dotyczą odpalenia przez nich po jednej racy. Moim zdaniem po prostu wykorzystano nadarzającą się okazję, by ich wyeliminować ze stadionu. Co takiego robicie, że działacze chcą się Was pozbyć. Za co was nie lubią? - Y: Co robimy? Staramy się być niezależni od działaczy na tyle, na ile się da. - A: Kreujemy model kibica oddanego, fanatycznego i dopingującego z całych sił. Widocznie takich ludzi nie potrzeba na tym stadionie. Czy ta chęć niezależności powodowała, że wasza współpraca z klubem była zła, niespójna? - Y: Współpraca nie układała się źle. Odkąd podpisaliśmy porozumienie i my, i klub, generalnie trzymaliśmy się ustaleń zawartych w piśmie i warunki, jakie nakładał na nas ten dokument nie były wcale straszne. Nie musieliśmy - i nie zgodzilibyśmy się na to - mówić co będzie zawierać dana prezentacja. Musieliśmy jedynie określać szczegóły techniczne - gdzie co zostanie powieszone i kiedy. Reszta pozostawała tajemnicą i klub to uwzględniał. - A: Z tego co wiemy druga strona również nie narzekała na współpracę z nami. Skoro nieźle wam się współpracowało, to skąd te zakazy? - Y: Wojna pana Dziewulskiego ze "Staruchem" ma podłoże prywatne i toczy się od dawna. Zakazy dla jego brata i dziewczyny to jakby rykoszety od staruchowego zakazu. Dziewulski nigdy nie krył się z tym, że nie lubi Piotrka, chociaż w sądzie powiedział, że jak nie ma meczów, to go nawet lubi [śmiech]. "Staruch" nie podpadł mu tym, co robił na stadionie, tylko szczerością w rozmowach pomiędzy nimi. Nigdy Dziewulskiemu nie cukrował, nie udawał, że go lubi. Jasno wyrażał swoje zdanie na wszystkie tematy, był bardzo szczery i to się na nim zemściło. - A: Tak samo jak szczery był "Staruch", szczery był w tej kwestii także Dziewulski. Jeszcze w poprzedniej rundzie mówił nam otwarcie, że jest w trakcie pisania opinii na temat Piotrka i ma zamiar to wszędzie rozesłać razem z odpowiednimi materiałami. Był przekonany, że za to nasz gniazdowy otrzyma zakaz sądowy na kilka lat. Trzeba więc podkreślić – gdyby nie wydarzyło się to wszystko na stadionie Vetry, "Staruch" najpewniej i tak otrzymałby zakaz wydany przez klub, co zapewne również doprowadziłoby do braku dopingu na meczach. Wilno to tylko pretekst, którym można mydlić oczy niezorientowanym w temacie. Wyobrażacie sobie, że w przyszłości będziecie jeszcze współpracować z dyrektorem? - Y: To osoba, do której już nigdy w życiu nie będę mieć za grosz zaufania. Nie wyobrażam sobie, że gdyby miało dojść do rozwiązania obecnego konfliktu, ten pan nadal byłby osobą, z którą ściśle współpracowalibyśmy jeśli chodzi o oprawy. Czym was tak do siebie zraził? - A: Dobrze pamiętam słowa pana Dziewulskiego w momencie, kiedy poinformowaliśmy go o planowanym odpaleniu rac w ramach ultraprotestu na meczu z Odrą Wodzisław. "Nawet gdyby mnie krzyżowali to nie przyznam, że wam to powiedziałem, ale skoro już odpalacie race, to stańcie przy samym płocie i nie odwracajcie głów. Wtedy kamery was nie uchwycą" - powiedział. Nie mieliśmy nic do stracenia, więc właśnie tak zrobiliśmy. Nie wiem czy kamery nas uchwyciły, ale Dziewulski wiedział kto odpalał race i okazało się, że... po Wilnie osoby od nas z grupy dostały zakaz za ten mecz! Hipokryzja to najdelikatniejsze słowo, które przychodzi mi do głowy. To jeden z wielu powodów. - Y: Zraził nas tym, że obecnie po prostu kłamie. W sądzie na przykład zeznał, że robiliśmy flagi ze swastykami. Rozumiem, że nie robiliście? - Y: A czy równocześnie robilibyśmy oprawę dla powstańców? Zresztą nie tylko o to chodzi. Jednego dnia pan Stefan instruuje nas, jak mamy stać na trybunie z racami, by nie mieć problemów w sądzie grodzkim czy z policją, a potem wymierza kary za to, do czego sam się "przyklepuje", bo nagle przestaje kogoś lubić. Bo ktoś nie kryje się z tym, co o panu Stefanie myśli. Czy to oznacza, że dyrektor jest mściwy? - Y: Nie wiem. Jestem natomiast pewna, że myśli, iż ma do wykonania jakąś misję, której cel zna tylko on sam. W rundzie wiosennej na kilku meczach zdarzyły się incydenty typu stroboskop na murawie. W rozmowach z nami pan Stefan wyrażał przekonanie, że te incydenty to świadome działania wymierzane w niego. Może cierpi na manię prześladowczą? - A: Z nieoficjalnych źródeł wiemy, że pan Dziewulski uważa, iż to właśnie nasza grupa przygotowała wydarzenia w Wilnie... Czyli Dziewulski myślał, że chcecie doprowadzić do jego odejścia z Legii? - Y: Był taki moment, że kończyła mu się umowa o pracę i być może miał takie myśli, że chcemy go zwolnić i robimy takie rzeczy. Tylko, że to jest wielka bzdura, bo w rozmowach wewnątrz grupy wielokrotnie dochodziliśmy do wniosku, że lepiej by było, gdyby nic się nie zmieniało. Widzieliśmy, że współpraca jako tako się układa, a nie widzieliśmy przecież kto miałby przyjść na to miejsce i jakie miałby plany. - A: W tym samym czasie dyrektor dał nam jasno do zrozumienia, że jeśli on zostanie zwolniony, to my wylecimy razem z nim, ponieważ na każdego z nas ma "kwity". - Y: Na współpracę naprawdę nie mogliśmy narzekać. Gdy był ultraprotest, nie chowaliśmy rac po majtkach, tylko normalnie poszliśmy do Dziewulskiego i porozmawialiśmy z nim jak z człowiekiem. Powiedzieliśmy, że my - niejako inicjatorzy tej akcji - nie możemy teraz odpuścić, skoro race będą odpalone na wszystkich stadionach. Skoro już udało nam się dotrzeć do tematu stricte ultrasowskiego, to zatrzymajmy się przy nim. Jak ocenicie rundę wiosenną, kiedy to jeszcze mogliście normalnie "oprawiać" mecze przy Łazienkowskiej? - Y: Według mnie runda ta w naszym wykonaniu nie była nawet dobra - była co najwyżej średnia. Problemem był głównie brak miejsca pod dachem - wszystko co robiliśmy, robiliśmy na dworze. Przez to zresztą parę rzeczy nam się popsuło - na przykład na Widzewie zaprezentowaliśmy może 1/3 tego, co chcieliśmy i planowaliśmy. Wszystko przez to, że w dniu meczu, a także w tygodniu poprzedzającym spotkanie, mocno padało. - A: Jestem za to w pełni usatysfakcjonowany jeśli chodzi o nasze wyjazdowe oprawy, jakie zaprezentowaliśmy w Krakowie i Poznaniu. W naszym portalu trwa wybór oprawy roku w Plebiscycie "eLki 2007". Kibice nominowali na przykład kartoniadę "Varsovia". Prostota górą? - Y: Bierze się to z tego, że była to jedna z najbardziej czytelnych opraw, choć może nie efektowna. Wiadomo jednak, że my będziemy stawiać sobie coraz większe cele i dla nas zrobienie zwykłej kartoniady nie jest satysfakcjonujące. - A: Na zakończenie rundy pełnej eksperymentów postawiliśmy na coś prostego i maksymalnie wyrazistego. Wiadomo, że to zawsze się ludziom podobało. My jednak często próbujemy wznieść się ponad ten poziom, stąd czasem niepowodzenia. Da się jeszcze coś na scenie ultras nowego pokazać? Wydaje się, że było już wszystko. - A: Da się. Mi na przykład cały czas po głowie chodzi kilka nowatorskich pomysłów. Szkoda tylko, że nie mamy możliwości ich zaprezentowania... - Y: W Polsce wszystko stanęło w pewnym momencie w miejscu. Masa ekip coś powiela, nie jest kreatywna. Na pewno czynnikiem, który by nas pobudził do pracy, byłby nowy stadion - wysokie trybuny dają nowe możliwości. Na Żylecie wszystkie patenty, jakie się dało zrobić, już przetestowaliśmy. Stelaże przed płotem do podwyższania transparentów, spuszczanie na linkach opraw z bannerów - trochę tego było. Nie zrobiliśmy jeszcze jednej rzeczy, może kiedyś nam się to uda. Stworzyłoby to możliwość zrobienia oprawy w miejscu, gdzie niczego być nie powinno [śmiech]. - A: W minionym roku polscy ultrasi postawili na doszlifowanie dobrze już wszystkim znanych schematów. Brakuje kogoś, kto zrobi krok do przodu. Trudno nie zauważyć, że od zawsze my wyznaczaliśmy trendy na polskiej scenie ultras. Byliście na przykład jednymi z inicjatorów ultraprotestu. Wywalczyliście coś? Jak na razie sprawy za race ma jeden z kibiców-liderów, Lech rzuca ognie na Wiśle, Legia trafia racą reportera... - Y: Jeśli już mamy być skrupulatni, to oba incydenty miały miejsce wiosną, po zakończeniu ultraprotestu w tej formie, w jakiej przebiegał on jesienią na wszystkich stadionach (race, transparenty). Pod koniec ubiegłego roku przystąpiliśmy przecież do rozmów z Ekstraklasą i protest został zawieszony. Okazuje się jednak, że rozmowy z działaczami nic nie wniosły do sprawy i warto byłoby kontynuować w jakiś sposób tę akcję. My w tym momencie nie mamy jednak żadnych możliwości. Czy ultraprotestem strzelaliśmy sobie w pięty? Incydent był tak naprawdę jeden - na Wiśle zapaliła się od racy sektorówka i to też tylko dlatego, że raca została odpalona "z przyczajki", spod sektorówki. Gdyby można było jej użyć legalnie, to problemu by nie było, bo ten ktoś stanąłby z boku i ją odpalił. Może gra nie jest warta świeczki? Na Zachodzie również używa się coraz mniej rac. - Y: Ale się używa. Powiem tak - nigdy nie dojdzie do sytuacji, w której siądziemy i po prostu powiemy: "OK, nie odpalajmy, niech będzie". Do końca będziemy się starali dotrzeć do ludzi, którzy wydają takie decyzje, i próbować je zmieniać legalnymi metodami. Gdy SKLW współpracowało jeszcze z klubem staraliśmy się - idąc za przykładem Lecha - zalegalizować race. Mieliśmy być przeszkoleni, ale ostatecznie do przeszkolenia nie doszło. Pan Dziewulski mówił, że rozbiło się to o sprawy związane ze stewardingiem, ale nie wiem co to ma wspólnego z tym szkoleniem. - A: Zdaję sobie sprawę, że cofnięcie się o 5-10 lat, kiedy w Polsce podczas meczu piłkarskiego panowała pirotechniczna "wolna amerykanka", jest niemożliwe. My po prostu chcemy, aby race na stadionach wciąż były akceptowane. Jesteśmy skłonni do wielu "papierkowych" ustępstw, takich jak np. wyselekcjonowanie odpowiednich osób do odpalania, ustalenie minuty użycia rac, atesty na pirotechnikę czy wszelkie przeszkolenia. Oczywiście wszystko to można zbić łatwym argumentem, że pirotechnika w Polsce na imprezach masowych jest nielegalna, ale wszyscy dobrze wiemy, że tak naprawdę zależy to jedynie od dobrych chęci organizatora. Tej chęci nie brakuje nie tylko w większości polskich klubów, ale także w wielu zachodnich. Niestety, u nas zawsze jest ze wszystkim pod górkę... Nie zazdrościcie innym ekipom, że mogą tworzyć, robić to co lubią, a wy stoicie w miejscu? - Y: Ja nie czuję żadnej zazdrości - bardziej koncentruję się na tym co dzieje się u nas. Jeśli mam być szczera, to nawet nie umiałabym wymienić kilku choreografii robionych przez inne kluby. Przypominam sobie jedynie oprawę Lecha na meczu z nami. Nie mówię oczywiście, że to w naszej grupie reguła - taki Adiq na pewno jest ze wszystkim na bieżąco, ogląda i komentuje [śmiech]. - A: Bardziej zazdroszczę innym kibicom... właścicieli ich klubów. Tego, że traktują kibiców, ultrasów jak partnerów i doceniają ich wkład w rozwój klubu. Co prawda pamiętam, że Pan Walter w momencie przejmowania Legii przez ITI zapewniał, że przyciągnęła ich tutaj atmosfera wytwarzana przez fanów i jest to dla niego jeden z trzech najważniejszych elementów w rozwoju klubu, ale jednak rzeczywistość dość szybko zweryfikowała te słowa. Nie boicie się, że zostaniecie w tyle, a reszta wam ucieknie? - Y: Nie widzę, żeby cokolwiek na polskiej scenie ultras jakoś się posuwało do przodu. - A: Myślę, że na razie taki problem nie istnieje. To może wy nadawaliście ton i do was równała reszta? - Y: Powiedzmy, że ton nadawało kilka ekip, ale nie da się ukryć, że to my potrafiliśmy nie raz i nie dwa czymś zaskoczyć całą Polskę. Macie kontakt z innymi ultrasami. Jak odbierają oni konflikt na Legii? - Y: Nie ma ekipy, która by się cieszyła z tego, co my przeżywamy i to pomimo tego, że większość ekip nie darzy Legii - mówiąc delikatnie - sympatią. Wszyscy się z nami solidaryzują. Zdają sobie sprawę, że jeśli my przegramy, to w najbliższym czasie ich czeka dokładnie to samo. - A: Powiem więcej. Odnoszę wrażenie, że wszyscy przyzwyczaili się do naszej ciężkiej sytuacji do tego stopnia, że zauważam coraz mniejsze "ciśnienie na Legię", kiedyś tak charakterystyczne. Układy na linii działacze-kibice są w innych polskich klubach dużo lepsze. Kto jest pozytywnym przykładem? - Y: Ciężko podać modelowy przykład współpracy. Może na Jagiellonii jako tako to wygląda. Nie wiem dokładnie na jakich zasadach działają dane ekipy. Wiem jedynie jak działają ultrasi Lecha i taki układ - o czym wspominałam m.in. w Naszej Legii - mi nie pasuje: robienie z ultraski fabryki, castingi na "murzynów" do pracy... Dużo lepiej pracuje się ultrasom w tych klubach, w których działacze mają jakiekolwiek pojęcie o kibicowaniu. U nas pojęcie o kibicach ma w tej chwili jedynie pani, która sprząta w klubie. - A: W podobnej sytuacji do naszej byli ostatnio kibice Cracovii. Nawet tam jednak udało się porozumieć jeszcze przed przerwą zimową, a u nas końca nie widać... Rozmawiała Małgorzata Chłopaś "turi" DRUGA CZĘŚĆ WYWIADU

Wysoka wygrana Den Haag na własnym stadionie z pewnością uradowała skromną publiczność Den Haag. Nasi holenderscy przyjaciele pokonali TOP Oss. W niedzielę Juventus Turyn pokonał u siebie Sienę. Zatem mijający weekend należy uznać za udany dla zaprzyjaźnionych ekip.

Grudzień to tradycyjnie czas plebiscytów, podsumowań, zestawień i wszelkiego rodzaju rankingów. Tygodnik „Piłka Nożna” sklasyfikował polskich piłkarzy w corocznym Top 77. Niestety obecni podopieczni Jana Urbana nie odgrywają w nim znaczącej roli. Inaczej ma się rzecz z zawodnikami, którzy niegdyś przywdziewali koszulkę z eLką na piersi.

Okres przedświąteczny to znakomita okazja do wszelkiego rodzaju turniejów halowych z udziałem znanych piłkarzy. Podobnie było i tym razem. W piątek drużyna Jacka Magiery i jego przyjaciół wzięła udział w rozgrywkach w Częstochowie. Była to świetna okazja dla kibiców, żeby podziękować „Magikowi” za lata gry w Rakowie. W ekipie asystenta Jana Urbana zagrało kilku obecnych i byłych legionistów – Jakub Rzeźniczak, Maciej Korzym, Tomasz Kiełbowicz, Wojciech Szala, Piotr Ściebura, Cezary Kucharski, Bartosz Karwan oraz obaj Tomaszowie Sokołowscy. Wszyscy grali z numerem... 18 na koszulkach.

Fantastyczna atmosfera na meczu koszykarzy i niespodziewane zwycięstwo mocno odmłodzonej drużyny Legii nad czołową drużyną ligi. Legioniści wystawili tego dnia 400-osobowy młyn i non-stop prowadzili fenomenalny, wgniatający w parkiet doping. Była również oprawa - zimne ognie i flagi na kijach. Po odpaleniu w końcówce stroboskopów, sędziowie przerwali na parę minut zawody. Relacja z meczu, fotoreportaż oraz filmiki w dziale Koszykówka

Jeszcze niedawno na myśl o nadchodzących świętach w oczach Oli Moskwy pojawiały się łzy. Jej koleżanki i koledzy licytowali się, co znajdą pod choinką, a dla niej wigilijny prezent był tylko marzeniem. I oto za sprawą Kamila Grosickiego spełniły się najskrytsze marzenia dziecka! Po publikacji "Faktu" piłkarz warszawskiej Legii odwiedził dziewczynkę z workiem prezentów.

W piątek wieczorem nowy design strony oficjalnej legia.com, przygotowany przez firmę Hive Sports & Media, zaprezentował KP Legia. W tej chwili jeszcze nie wszystkie opcje są dostępne, a pełna wersja strony (wraz z możliwością dodawania komentarzy) ma być gotowa w styczniu. Z kolei dzień wcześniej uruchomiona została Legia.TV - pierwsza legijna telewizja.

Jeszcze dziś ostatnia szansa na przekazanie darów dla Domów Dziecka. Grupa ULTRA CWKS, zajmująca się na co dzień organizacją opraw spotkań CWKSu, będzie zbierała słodycze, zabawki i ubrania. Przedstawiciele grupy będą stali tuż przy wejściu na halę przed meczem koszykówki CWKS Legia - Astoria Bydgoszcz (godzina 15). Otwórzcie swoje legijne serducha! Liczymy na Was!

"W pierwszej połowie roku zarówno w moim życiu, jak i kolegów z drużyny wydarzyło się wiele rzeczy, których nie chciałbym komentować. Grałem słabiej. Miały na to wpływ wydarzenia wewnątrz drużyny. W drużynie powinien być wzajemny szacunek. Brakowało tego. Potem nastąpiły zmiany. Niektórzy odeszli, niektórzy przyszli. Poczułem się lepiej. Jestem szczęśliwy, że zostałem. Lepiej zaczęła grać też drużyna. W nowym roku również tak musi być." - podsumowuje mijający rok Edson Luiz da Silva. Więcej można przeczytać w wywiadzie, który można znaleźć tutaj.

Ten rok był dla pana dziwny. Latem miano dosyć Edsona. Teraz nikt nie wyobraża sobie, aby pana w Legii nie było. Edson da Silva: W pierwszej połowie roku zarówno w moim życiu, jak i kolegów z drużyny wydarzyło się wiele rzeczy, których nie chciałbym komentować. Grałem słabiej. Miały na to wpływ wydarzenia wewnątrz drużyny. W drużynie powinien być wzajemny szacunek. Brakowało tego. Potem nastąpiły zmiany. Niektórzy odeszli, niektórzy przyszli. Poczułem się lepiej. Jestem szczęśliwy, że zostałem. Lepiej zaczęła grać też drużyna. W nowym roku również tak musi być. Były trener i polscy piłkarze Legii przyznają, że był konflikt pomiędzy nimi a obcokrajowcami. - Może i był, ale ten temat uważam za zakończony. Czym trener Urban przekonał pana do pozostania w Legii? - Pojechaliśmy na obóz przygotowawczy do Grodziska Wielkopolskiego. Przed sparingiem z Groclinem odbyłem z trenerem poważną rozmowę. Przedstawił mi swoją filozofię. Powiedział też, że będę grał na innej pozycji niż do tej pory. To znaczy nie na lewej obronie, lecz na lewej pomocy. To mnie przekonało. Pod koniec ubiegłego sezonu odmówił pan wyjazdu na mecz Pucharu Ekstraklasy do Łęcznej. Klub nałożył bardzo wysoką karę - 100 tys. zł. Czy ta kara nie zniechęciła pana do Legii? - Oczywiście, że było to zniechęcające. Z drugiej jednak strony zdawałem sobie sprawę, że działałem pod wpływem emocji. Przyznałem się do błędu. Pod koniec sezonu usiądziemy do rozmów i będziemy negocjować wysokość tej kary. Jestem wdzięczny klubowi za zaufanie. Za to, że mimo wszystko znowu mi zaufano. Negocjować? To znaczy, że tej kary pan nie zapłacił? - Ustaliliśmy, że na razie kara zostanie odłożona. Jeżeli klub uzna, że jednak muszę zapłacić to zapłacę. Nie ma żadnego problemu. W tym sezonie nie zagrał pan w żadnym meczu Pucharu Ekstraklasy. Czy w kontrakcie Edsona jest zapis o zwolnieniu z tych rozgrywek? - Nie ma takiego zapisu. Tak po prostu się składa. Trenerzy wypróbowują w tych rozgrywkach wielu piłkarzy. To ich wybór. Gdyby kazali, tobym występował. Dał pan się poznać z bramek zdobywanych z rzutów wolnych. Dlaczego w tym sezonie tego brakuje? Chociaż i tak zdobył pan trzy gole po uderzeniach z dystansu. - Nie moją rolą jest analizowanie meczów. Nie wiem, dlaczego nie strzelam bramek z rzutów wolnych. Ale może dlatego, że w tej rundzie nie miałem zbyt wielu okazji. Zdobywałem za to bramki z gry. Nie jest więc tak źle pod tym względem. W ostatnim tygodniu przed wyjazdem na urlop paradował pan z opatrunkiem na lewym ręku. Co się stało? - Zrobiłem sobie tatuaż. Kazałem wytatuować imię mojej mamy. Nic mi się nie stało. Co będzie pan robić do momentu powrotu do Polski? - Zamierzam odpocząć, ale nie bezczynnie. 22 grudnia organizuję mecz charytatywny na rzecz mieszkańców mojej rodzinnej wioski położonej niedaleko Recife. Ludzie w tym regionie nie żyją bogato. Taka pomoc im się przyda. Zamierzam zaprosić moich kolegów piłkarzy. Oczywiście ze względów technicznych nikogo z Legii nie będzie. Natomiast Nowy Rok spędzę z rodziną i przyjaciółmi. Zaprosiłem Agatę, która pomaga mi przeżyć w Warszawie i która teraz tłumaczy naszą rozmowę. Będzie też bramkarz Legii Janek Mucha z rodziną. Sezon skończył się w najwłaściwszym dla pana momencie. Zimno. Tyle że po powrocie z urlopu trzeba jeszcze będzie zmierzyć się ze śniegiem. Jak wraca się do zimnej Polski z gorącej Brazylii? - Do śniegu już zdążyłem się przyzwyczaić. Mam tylko nadzieję, że tym razem nie będzie tak niskiej temperatury jak wtedy, kiedy pojechałem na pierwsze zgrupowanie Legii do Mrągowa. Czegoś takiego jeszcze nie przeżyłem. Było więcej niż 20 stopni mrozu. Na szczęście teraz na zgrupowanie polecimy do Hiszpanii. A nawet gdyby trzeba było przez kilka dni potrenować w zimnej Warszawie, to jestem na to przygotowany. Kiedy w dorosłej Legii zobaczymy młodego Edsona? - Faktycznie mój syn trenuje w Młodych Wilkach i dobrze mu idzie. Jednak prędko to nie nastąpi. Nie wiem, czy tak długo będę w Warszawie, bo mam jeszcze roczny kontrakt. Chyba, że go przedłużymy, a to niewykluczone. Chcę także dodać, że nawet kiedy już mnie nie będzie w Legii, to przyjadę w odwiedziny. Mam tutaj znajomych. Polubiłem też miasto i drużynę. Rozmawiał Robert Błoński, Maciej Weber

Do Mistrzostw Europy 2008 pozostaje coraz mniej czasu. Leo Beenhakker poszukuje nie tylko piłkarzy, którzy mogliby wzmocnić reprezentację, ale również asystentów. Do kadry powraca Dariusz Dziekanowski. Jednak holenderski szkoleniowiec nalega na większą liczbę współpracowników. Niewykluczone, że pomagać mu będą trenerzy, którzy gościnnie brali udział w zgrupowaniach kadry, czyli trener Legii Jan Urban i opiekun Zagłębia Lubin Rafał Ulatowski.

Zbliżają się Święta. Z tej okazji, za pośrednictwem naszego Serwisu, trener Legii Warszawa Jan Urban złożył kibicom specjalne życzenia. Zapraszamy do ich obejrzenia poniżej.

Szczęściarz, osoba która pod nieobecność "Starucha", prowadzi doping na Łazienkowskiej, zaprasza na mecz kosza! "W związku z zakończeniem rundy piłkarskiej i niemożliwością pokazania tam swoich wokalnych możliwości, zapraszam wszystkich warszawskich fanatyków, o jak najliczniejsze stawienie się w sobotę o godzinie 15 w hali na Bemowie (ul. Obrońców Tobruku 40)!" - apeluje "Szczęściarz". Jest okazja pokazania wszystkim, że Fanatyków u nas nie brakuje! Zróbmy przez cały mecz taką atmosferę, której cała Polska będzie nam zazdrościć. Jak będzie, zależy tylko od każdego z Was! Cała Legia Zawsze Razem! Jak dojechać na halę, Mapa dojazdu

"Zanosi się, że z naszych kibiców nie będziemy mieli wielkiego pożytku. Jeśli przebudowa stadionu zacznie się od zburzenia trybuny, na której zasiadają najgłośniejsi fani, to nie będzie miało wielkiego znaczenia, czy mecz jest u nas czy na wyjeździe." - mówi w wywiadzie dla Rzeczpospolitej trener Legii Jan Urban. "Prasa pisała o naszym kryzysie w październiku, kiedy po serii siedmiu zwycięstw zaczęliśmy przegrywać. Dużo czasu zajęło mi przekonanie zawodników, że to tylko kryzys wyników, bo nadal gramy dobrze." - dodał trener. Zapraszamy do lektury - czytaj wywiad

Kiedy ostatnio Legia zdobywała mistrzostwo, po rundzie jesiennej miała mniej punktów niż drużyna prowadzona przez pana. Tymczasem tracicie do Wisły Kraków aż 10 punktów. Wrócił pan do Polski w kiepskim momencie? Jan Urban: To prawda. Trafiliśmy na wymagającego rywala, który jesienią był poza naszym zasięgiem. Na szczęście to jeszcze nie koniec walki. Ważne będą pierwsze wiosenne mecze. Kibice Legii dużo obiecują sobie po dobrym kalendarzu – z większością silnych rywali zmierzycie się na własnym boisku. - Dla mnie to też ważne, choć zanosi się, że z naszych kibiców nie będziemy mieli wielkiego pożytku. Jeśli przebudowa stadionu zacznie się od zburzenia trybuny, na której zasiadają najgłośniejsi fani, to nie będzie miało wielkiego znaczenia, czy mecz jest u nas czy na wyjeździe. Również pod tym względem nie miałem szczęścia, bo kiedy podejmowałem pracę w Warszawie, mówiono mi o tym, że jest tutaj najlepszy doping. Tymczasem kibice postanowili protestować, milcząc. Kiedy graliśmy w Kielcach, Poznaniu czy Krakowie, na trybunach była niesamowita atmosfera, a przy Łazienkowskiej – cisza. Czasami kibice wam nawet przeszkadzali. Bartłomiej Grzelak i Piotr Giza byli wygwizdywani na swoim stadionie. - Obaj trochę zawiedli. Po Grzelaku spodziewaliśmy się więcej goli, Giza irytował marnowaniem doskonałych sytuacji, ale ci, którzy znają się na piłce, potrafili docenić ich pracę. Zapewniam, że przy normalnym dopingu tych kilka gwizdów w ogóle nie byłoby słyszalnych. Inna sprawa, że niektórzy piłkarze nie są jeszcze gotowi do gry w Legii. Tutaj są olbrzymie wymagania, presja i oddźwięk medialny po każdym meczu. Prasa pisała o naszym kryzysie w październiku, kiedy po serii siedmiu zwycięstw zaczęliśmy przegrywać. Dużo czasu zajęło mi przekonanie zawodników, że to tylko kryzys wyników, bo nadal gramy dobrze. Zamiast kupować panu nowych zawodników, szefowie klubu myślą, gdzie sprzedać Rogera. Nie ma pan wrażenia, że praca, którą wykonuje w Warszawie, i tak nie ma sensu, bo polskie kluby nie są przygotowane do odnoszenia sukcesów w Europie? - Kluby na całym świecie sprzedają swoje gwiazdy, kiedy ktoś proponuje duże pieniądze. Mądrością jest umiejętne wykorzystanie środków na uzupełnienie drużyny. W Polsce jest wielu zdolnych zawodników, ale nie aż tylu, by starczyło na pięć, sześć drużyn, które liczyłyby się w europejskich pucharach. Gdybyśmy mieli dwa zespoły eksportowe zatrudniające najlepszych, regularnie gralibyśmy w Lidze Mistrzów czy fazie grupowej Pucharu UEFA. Polskie kluby cieszą się, że od 2009 roku będzie łatwiej o awans w pucharach ze względu na nowe przepisy. To chyba przesada, skoro i tak odpadamy ostatnio nie po meczach z Realem Madryt, tylko z klubami z Rumunii albo Ukrainy? - Z każdego ułatwienia trzeba się cieszyć, jednak dopóki polskie kluby walczyć będą w europejskich pucharach od pierwszej rundy wstępnej, dopóty nie będzie lepiej, bo piłkarze mają za krótkie urlopy. Pieniędzmi też się nie da wszystkiego wygrać, czego najlepszy przykład w tym sezonie dał Szachtar Donieck. W Polsce należałoby zwrócić większą uwagę na szkolenie młodzieży, przygotować do tego trenerów. Kiedy wyjeżdżałem z Polski, może nie trenowałem w najlepszych warunkach, ale pod okiem świetnych fachowców. O obecnej infrastrukturze nawet nie będę wspominał, bo jeszcze się pogorszyła. Nie ma boisk do treningu. Czasami piłkarze więcej uwagi muszą poświęcić na opanowanie podskakującej piłki niż myślenie o następnym zagraniu. Zgadza się pan z Leo Beenhakkerem, że gdyby najbardziej utalentowani polscy piłkarze urodzili się za granicą, już byliby prawdziwymi gwiazdami? - Oczywiście, bo za granicą na początku kładzie się nacisk na technikę, później na taktykę, wreszcie na motorykę, wydolność i siłę. W Hiszpanii nie może być takiej sytuacji, że junior trenuje więcej od seniora. Wszystko robi się z głową. Polscy zawodnicy wcale nie biegają mniej od piłkarzy Primera Division. Różnica polega na tym, że oni często biegają bez sensu. Taktycznie ciągle jesteśmy bardzo daleko za Europą. Towarzyszył pan Leo Beenhakkerowi na zgrupowaniu reprezentacji w Turcji. Zaskoczyły pana jego metody pracy? - Beenhakker potrafi wymieszać różne style szkoleniowe. Szybkie gry na wąskim boisku to Hiszpania, zaangażowanie – Niemcy, a pressing – Holandia. Jest spokojny, ale potrafi też podnieść głos. Pod tym względem jesteśmy podobni. Chociaż kibice mają mnie za kogoś bardzo pogodnego, piłkarze wiedzą, że nie pozwolę na brak powagi podczas ćwiczeń. Nikt nie może wykorzystywać dobrej atmosfery na treningach do obijania się. Chciałbym, żeby po moim odejściu z klubu kibice mówili, że Legia Urbana miała styl, a zawodnicy dawali z siebie wszystko. Rozmawiał Maciej Kołodziejczyk

Legia poważnie myśli o wzmocnieniu linii ataku. Niedawno dyrektor sportowy Mirosław Trzeciak przyznał, że polscy napastnicy są zbyt drodzy. Wiele wskazuje jednak na to, że klub z Łazienkowskiej sięgnie po krajana - Michała Zielińskiego. Piłkarz Polonii Bytom w rundzie jesiennej strzelił trzy gole. Szybko stał się rozpoznawalny, bo dwa z nich wpakował wicemistrzom Polski - GKS Bełchatów, i to na ich boisku.

Podczas czwartkowego posiedzenia działacze Wydziału Dyscypliny PZPN postawili zarzuty dwóm kolejnym klubom pierwszoligowym - Zagłębiu Lubin i Widzewowi Łódź. Zarzuty dotyczą sezonów, w których oba kluby występowały w drugiej lidze. W przypadku Zagłębia mowa o sezonie 2003/04, w którym - według materiałów zgromadzonych przez prokuraturę we Wrocławiu - klub jest podejrzany o ustawienie 9 meczów. Lubinianie awansowali wtedy do ekstraklasy. Widzew ma taki sam zarzut, ale z następnego sezonu, w którym miał ustawić 12 meczów. Łodzianie awansowali do baraży o pierwszą ligę, w których przegrali z Odrą Wodzisław.