Plusy i minusy po meczu z Radomiakiem

Bartosz Kapustka  - Kapitan Legii po raz pierwszy w tym sezonie w pełni wywiązał się z roli lidera. Zagrał tak, jak od głównodowodzącego akcjami zespołu można byłoby oczekiwać. Jego występ był pełen polotu, z agresją, odwagą i przede wszystkim zaangażowaniem. Kapustki było dużo na całej szerokości i długości boiska, wspomagał zespół w każdym elemencie gry - zarówno w kwestiach defensywnych, asekuracji, rozgrywaniu piłki, jak i pod bramką rywali. Bez piłki był walczakiem, naciskał na rywali, asekurował środkową tercję boiska, dzięki czemu zanotował 5 udanych odbiorów oraz 2 skuteczne wślizgi. Jeden z jego doskoków i przechwytów przy polu karnym gości był kluczowy przy trzecim trafieniu legionistów w tym meczu. Cechowała go śmiałość, na którą czekali kibice Legii. Nie uciekał się do najprostszych rozwiązań, szukał partnerów ustawionych w defensywie i przy każdej sposobności starał się napędzać ataki zespołu, co potwierdzają m.in. 3 kluczowe podania wykonane przez pomocnika. Czuł się w tym meczu po prostu dobrze, a objawiało się to również w licznych wejściach w pojedynki z rywalami - miał ich w tym spotkaniu łącznie 14, z czego ponad połowa była udana - a także w próbach dryblingu, które dwukrotnie były skuteczne. Wspomniane zdecydowanie, chęć wpłynięcia na wynik i po prostu dobra, szybka decyzyjność poskutkowały licznymi strzałami z dystansu, które w dwóch przypadkach wpadły do siatki Radomiaka. Zarówno w 44., jak i 51. minucie Kapustka skorzystał z wolnej przestrzeni, nie potrzebował dużo czasu, by oddać strzał. Co ciekawe, pomocnik jednego gola zdobył lewą, a drugiego prawą nogą, czym też udowodnił swoją wszechstronność. Przede wszystkim to właśnie odwaga oraz odpowiednie wykorzystanie umiejętności piłkarskich cechowały jego występ i pozwoliły Legii zdominować rywali oraz w dużym stopniu przyczyniły się do wysokiego zwycięstwa.

Rafał Augustyniak  - Przemiana stopera na początku tego sezonu jest naprawdę niesamowita. Stał się trzonem zespołu, ostoją defensywy i przede wszystkim oazą spokoju. Udało mu się ustabilizować formę na naprawdę wysokim poziomie, a z meczu na mecz wręcz podnosi poprzeczkę coraz wyżej. Jego występ przeciwko Radomiakowi był praktycznie bezbłędny. W defensywie Augustyniak był nie do przejścia. Z łatwością odczytywał zamiary przeciwników w kontratakach, a z jeszcze większą prostotą neutralizował je i nie pozwalał graczom Radomiaka przedrzeć się pod bramkę. Udało mu się przez to zanotować 5 skutecznych odbiorów i przechwytów, dwukrotnie dobrze reagował wślizgami, a także wygrał 8 ze wszystkich 15 pojedynków z przeciwnikami. Po prostu radził sobie z graczami Radomiaka jak chciał, rozstawiał ich po kątach. Największy progres poczynił jednak przy wyprowadzeniu piłki. Jego podania miały 90-procentową skuteczność. Potrafił również odnaleźć się w polu karnym przeciwników. W 10. minucie przy dośrodkowaniu z rzutu wolnego okleił się od krycia i jako pierwszy dopadł do piłki odbitej przez golkipera po strzale Łukasza Zjawińskiego, wbijając ją pewnie do siatki. Dzięki temu, choć z opóźnieniem i po wideoweryfikacji, mógł się cieszyć ze swojego pierwszego trafienia w tym sezonie. Kolejną bramkę mógł dołożyć w 47. minucie, gdy ponownie uciekł rywalowi, niepilnowany doskoczył do dośrodkowania z rzutu rożnego na bliższym słupku, jednak głową skierował piłkę tylko w boczną siatkę. Dla Augustyniaka był to 100. ligowy występ w barwach Legii i być może jeden z najlepszych.

Paweł Wszołek  - Po wręcz fatalnym występie w Kielcach, przeciwko Radomiakowi prawy wahadłowy odkupił swoje winy z nawiązką. Wykazywał się dużą aktywnością, chętnie podłączał się do ofensywy i właściwie w każdej akcji dawał opcję do rozegrania na prawej stronie boiska. Choć miał lekkie problemy z wykorzystaniem swoich atutów - przegrał większość pojedynków z przeciwnikami, a także nie udało mu się zanotować ani jednego celnego dośrodkowania - nadrabiał te elementy innymi cechami. Przede wszystkim mowa tu o waleczności, aktywności w pressingu i nacisku na przeciwników. To zaowocowało przy trafieniu otwierającym wynik - Wszołek dobrze przesuwał się w pressingu, doskoczył do źle wybitej futbolówki jako pierwszy i zagraniem z pierwszej piłki uruchomił Michala Ševčíka, który zdobył bramkę strzałem z dystansu. W 51. minucie po przejęciu świetnie pociągnął akcję na lewej flance, podaniem po ziemi wyłożył piłkę do niepilnowanego na skraju pola karnego Bartosza Kapustki, notując swoją drugą asystę w tym meczu i już czwarte ostatnie podanie w tym sezonie. Nie odstawał również w grze obronnej. Wszołek dojechał na ten mecz z formą wraz z całym zespołem i pokazał zalążek swojej dobrej dyspozycji, z której go pamiętamy. Został zmieniony w 82. minucie.

Ruben Vinagre  - Lewy wahadłowy również miał w tym meczu znacznie więcej swobody i wolnych przestrzeni niż przeciwko Koronie i skrzętnie to wykorzystywał. Z piłką przy nodze potrafił zrobić różnicę, radził sobie z defensorami Radomiaka wręcz z dziecinną prostotą. Widać było, że bawi i cieszy się grą. Dzięki temu prezentował dużo polotu i błyskotliwości. Przede wszystkim jednak był bardzo efektywny. Aż 80% ze wszystkich jego 5 prób dryblingów było udanych, wygrał również 7 z 12 pojedynków naziemnych z przeciwnikami. Ostatecznie 4 z jego 7 centr okazało się skutecznych, ale aż połowa z nich poskutkowała zdobyczą bramkową. Portugalczyk w 10. minucie świetnie dośrodkował z rzutu wolnego na bliższy słupek na głowę Łukasza Zjawińskiego, z którego strzałem poradził sobie bramkarz, jednak z dobitką Rafała Augustyniaka już nie. Siedem minut później Vinagre już zanotował pełnoprawną asystę - po odbiorze otrzymał piłkę na lewej stronie, tuż przy polu karnym, z miejsca przyspieszył atak, pokonując Zie Ouattarę, a miękkim dośrodkowaniem z linii końcowej dograł futbolówkę idealnie na głowę niepilnowanego Rafała Adamskiego. Vinagre po raz pierwszy od dawna pokazał, że potrafi być skuteczny także w defensywie. Wielokrotnie udanie wracał na własną połowę, przerywał ataki gości, notując łącznie aż 9 odbiorów i przechwytów, a szczególnie dwa ofiarne wślizgi w drugiej połowie były oklaskiwane przez kibiców przy Łazienkowskiej. 

Rafał Adamski  - To był występ, jakiego od napastnika o takiej charakterystyce się oczekuje - praca bez piłki i skuteczność w polu karnym przeciwników. Atakujący nie był szczególnie zaangażowany w budowanie akcji, bo po prostu nie musiał. Skupiał się na szukaniu dla siebie miejsca w "szesnastce" Radomiaka i sytuacji bramkowych. Jego zachowanie zaowocowało już w 17. minucie. Adamski zauważył dużo wolnej przestrzeni między defensorami gości, zbiegł do niej z boku pola karnego i idealnym strzałem głową wykorzystał dośrodkowanie Rubena Vinagre, zdobywając swoją drugą bramkę w tym sezonie. Trzeba przyznać, że zarówno jego zachowanie w tej sytuacji, jak i samo wykończenie było po prostu perfekcyjne. Poza tym wykonywał tytaniczną pracę, gdy w posiadaniu piłki byli gracze Radomiaka. Był jednym z najaktywniejszych zawodników w pressingu. Prezentował dużą chęć do gry, waleczność, a także skuteczność w pojedynkach z przeciwnikami. Adamski po prostu zrobił w tym meczu to, co do niego należało. Zszedł z boiska w 56. minucie.

Michal Ševčík  - Dla Czecha, który dzień przed meczem obchodził 24. urodziny, był to debiutancki mecz w barwach stołecznego zespołu. Od pierwszych minut było widać, że chce się pokazać z jak najlepszej strony i udowodnić, że zasługuje na miejsce w pierwszej jedenastce. Biegał za dwóch, aktywnie naciskał na przeciwników i starał się jak najszybciej odzyskiwać futbolówkę, co udało mu się łącznie aż 6 razy. Z piłką przy nodze pokazywał dużą odwagę, spokój, kreatywność i pewność siebie. 7 minut od rozpoczęcia meczu Czech przyjęciem obrócił się w kierunku bramki, przyspieszeniem ograł jednego z defensorów Radomiaka, a to wszystko wykończył dość mocnym, kontrującym strzałem lewą nogą, którym "przełamał" dłonie interweniującego bramkarza. Dla Ševčíka było to tym samym premierowe trafienie dla warszawskiego klubu. Czech pokazał się z pozytywnej strony, był bardzo zaangażowany i pomocny dla zespołu w wielu elementach gry, a zdobyta bramka tylko podwyższa jego ocenę. Zakończył swój występ po pierwszej połowie.

Kamil Piątkowski  - To był po prostu kolejny pewny występ w wykonaniu Piątkowskiego. W zadaniach obronnych nie można przypisać mu żadnego błędu. Gracze Radomiaka na jego stronie nie mogli rozwinąć skrzydeł, byli momentalnie neutralizowani, a defensor w swoich poczynaniach obronnych wykazywał się dużym spokojem, rozwagą i pewnością. Zakończył mecz z 8 udanymi odbiorami i przechwytami, zanotował także stuprocentową skuteczność wślizgów. Reagował również najlepiej przy dograniach gości na pole karne, wykazując się 5 skutecznymi wybiciami piłki. Przeciwnicy mieli naprawdę ciężkie zadanie, by pokonać defensora, któremu ostatecznie udało się zachować 50-procentową skuteczność w starciach z nimi. Trochę rzadziej pokazywał się pod polem karnym przeciwników, co nie znaczy jednak, że nie brał udziału w budowaniu ataków zespołu. Tradycyjnie był aktywny w elemencie rozgrywania, szukał piłki i próbował przyspieszać akcje na prawej flance. Piątkowski od początku sezonu przyzwyczaił do pewnych, aktywnych i skutecznych występów, a przeciwko Radomiakowi nie było inaczej.

Robert Deziel Jr.  - Amerykanin w świetnym stylu dopełnił trio defensywne, jednak wyróżnił się również w innym elemencie gry. W grze obronnej jednak emanował pewnością, skutecznością i opanowaniem. W zasadzie zamknął lewą flankę przed szybkimi atakami i nie pozwalał gościom rozwinąć skrzydeł. Przede wszystkim w dużej mierze udało mu się zneutralizować jednego z najlepszych zawodników Radomiaka w tym sezonie, czyli Jana Grzesika, który przegrywał znaczną część pojedynków. Wyłączenie go z gry dało Legii dużo spokoju w defensywie. Po raz kolejny zaimponował w kwestii wyprowadzenia piłki i pomocy przy rozegraniu akcji. Deziel ochoczo brał udział w budowaniu ataków własnego zespołu i pokazał bardzo dużo opanowania i pewności. Przy ponad 50 wykonanych podaniach Deziel zanotował dokładnie 94-procentową skuteczność, dokładając do tego aż 19 przeniesień i przede wszystkim tracąc posiadanie jedynie 4 razy. Defensor wie kiedy uspokoić, a kiedy przyspieszyć grę.

Otto Hindrich  - Choć w pierwszej połowie wydawało się, że golkiper w tym meczu nie będzie miał żadnej pracy, to jednak w drugiej części musiał utrzymać czujność. Radomianom udało się oddać dwa celne strzały na jego bramkę, oba z dystansu, przy których Hindrich wykazał się skutecznymi interwencjami. W 55. minucie Luquinhas oddał szybki, sprytny strzał z okolic 30. metra i choć Rumun był na wykroku, udało mu się pewnie go wybronić, a nawet na raty złapać futbolówkę. Zdecydowanie więcej uwagi bramkarz Legii musiał jednak poświecić uderzeniu z rzutu wolnego Rafała Wolskiego z 63. minuty. Pomocnikowi Radomiaka udało się ominąć mur ustawiony przez legionistów, a piłka po jego uderzeniu odkręcała się bliżej słupka, od którego Hindrich był odsunięty, jednak reprezentant Rumunii zdołał postawić krok do boku i odbijając piłkę, uratować zespół przed stratą bramki. Hindrich zachował czyste konto po raz drugi w tym sezonie.

Łukasz Zjawiński - Trzeba powiedzieć, że napastnik ze wszystkich zawodników ofensywnych Legii w tym meczu był najbardziej skryty, miał najmniejszy wpływ na grę zespołu i końcowy wynik. Trochę wyglądało to tak, jakby nie potrafił do końca odnaleźć swojego miejsca na boisku, dostosować się tego dnia do reszty partnerów z zespołu. W 10. minucie zbiegł na bliższy słupek i strzałem głową próbował wykończyć dośrodkowanie z rzutu wolnego Rubena Vinagre, lecz trafił prosto w bramkarza, który jednak odbił piłkę przed siebie i doprowadził do skutecznej dobitki Rafał Augustyniaka. Poza tym jednak Zjawiński nie był w stanie pokazać się do dogodnej sytuacji. Miał problemy w elemencie rozgrywania akcji, wielokrotnie jego nieskuteczne odegrania niweczyły akcje zespołu, a ostatecznie zanotował zaledwie 44% skuteczności podań na połowie Radomiaka. Nie wszystko w jego grze było jednak złe. Bardzo ciężko pracował w pressingu i skutecznie dopełniał nacisk na rywala reszty zespołu. Był bardzo skuteczny w walce o górne piłki - udało mu się wygrać aż 7 z 9 pojedynków powietrznych z przeciwnikami, nad którymi górował w tym elemencie. Zszedł z murawy w 71. minucie. 

Damian Szymański - Pomocnik znowu był w dużej mierze odpowiedzialny za asekurację i destrukcję. Z tych elementów wywiązywał się naprawdę dobrze. Skutecznie ustawiał się przy kontratakach gości i wielokrotnie udawało mu się je przerywać jeszcze w strefie środkowej boiska. Ciężko było przebić się przez niego w drugiej strefie, dzięki czemu zanotował 5 skutecznych odbiorów i wygrał 4 ze wszystkich 7 pojedynków z rywalami. Decydował się również na wyższe podejście w pressingu, doskakiwał do rywali pod ich polem karnym i przyczynił się w tym m.in. przy trzeciej akcji bramkowej legionistów, gdy wspomógł w doskoku Bartosza Kapustkę i wspólnie szybko odzyskali piłkę. W całym obrazie meczu nie było go jednak szczególnie dużo. Z piłką pokazywał się raczej tylko przy linii środkowej, ograniczał się do prostych rozwiązań i nie chciał zbytnio uczestniczyć w budowaniu ataków, szczególnie na części zawodników Radomiaka, gdzie przez cały występ udało mu się oddać tylko 6 celnych podań. Opuścił boisko w 56. minucie. 

Zmiennicy

Jakub Żewłakow - Młody ofensywny pomocnik dostał swoją szansę już po przerwie. Żewłakow od początku chciał pokazać swoją gotowość do gry i chęć wpłynięcia na wynik. Już przy pierwszej sposobności, w 46. minucie oddał bardzo mocny strzał z dość dużego dystansu, zmuszając bramkarza do interwencji. Jak przyznał w wypowiedzi pomeczowej, gdyby skierował piłkę nieco do boku, a nie w środek bramki, być może mógłby się cieszyć z pierwszego trafienia w tym sezonie. Chciał grać z dużym polotem, szukał nieszablonowych rozwiązań, jednak nie zawsze mu one wychodziły. Choć ciężko było rozczytać jego zamiary, brakowało mu skuteczności i pewności w swoich próbach, przez co notował sporo strat, niekiedy zupełnie niepotrzebnych. Na plus na pewno należy wymienić jego dwa zagrania - odegranie do Jana Kuchty, po którym strzał Czecha został zablokowany i zgranie piętą za obrońców, które uwolniło na prawej stronie Pawła Wszołka. 

Henrique Arreiol - Zmienił na boisku Damiana Szymańskiego i w zasadzie wszedł w jego buty. Skupiał się głównie na asekuracji środka pola, przerywaniu ataków zespołu gości i bezpiecznym przetrzymywaniu piłki w środku pola. Nie angażował się zbytnio w ofensywę, grał zachowawczo, przy czym jednak skutecznie, zarówno w kontekście rozegrania, jak i destrukcji, notując aż 6 udanych przechwytów i odbiorów. Przede wszystkim właśnie nie zanotował żadnej głupiej straty, podania napędzającego rywali, które zdarzały mu się w poprzednich meczach. Dał jakiś sygnał, że może być skutecznym zastępstwem i swobodnie wprowadzić się do gry zespołu.

Jan Kuchta - Czech został wprowadzony na murawę w 56. minucie i zaledwie po czterech dniach pobytu w warszawskim klubie zadebiutował w jego barwach. Widać było, że brakuje mu jeszcze zrozumienia i ogrania z resztą zespołu. Był nieco wyłączony z gry i zagubiony przy rozgrywaniu ataków. Miał jednak pewne przebłyski, jak wspólna akcja z Jakubem Żewłakowem z 86. minuty, gdy pograli na jeden kontakt, a napastnik próbował oddać mocny, techniczny strzał z dystansu, jednak został zablokowany. Jeszcze wcześniej pokazał również, że ma instynkt snajpera. W 62. minucie doskoczył w polu karnym do odbitej piłki przez obrońcę i zdołał uderzyć ją końcówką korka, trafiając jednak wprost w bramkarza. Choć napastnik był w tej sytuacji na pozycji spalonej, dał znak, że szuka futbolówki w polu karnym i potrafi się w nim odnaleźć. Pomagał także aktywnie w pressingu, parokrotnie zmuszając rywali do błędów. 

Mileta Rajović - Wszedł na boisko w 71. minucie. W zasadzie nie miał większego wkładu w grę zespołu. Parę razy pokazał się do podań, zanotował kilka celnych odegrań i dobrą skuteczność w pojedynkach powietrznych. W jego repertuarze pojawiło się jednak również kilka niedokładności i głupich strat. W zasadzie zaliczył wejście, z którego nie da się wyciągnąć żadnych wniosków. 

Erik Mikanowicz - Białorusin pojawił się na boisku w 82. minucie. Dla 18-letniego wahadłowego był to premierowy występ w barwach pierwszego zespołu Legii. Zagrał jednak zbyt krótko, by go ocenić.