#RELACJA Z TRYBUN

Po jedenastu latach ponownie pojechaliśmy do Łodzi na mecz z Łódzkim Klubem Sportowym. Tym razem przyszło nam zasiąść w sektorze gości przypominającym trybunkę na jakimś osiedlowym orliku. Głośny doping nie był naszą najmocniejszą stroną tego dnia, ale w drugiej połowie mieliśmy powody do radości, głównie dzięki Jarkowi Niezgodzie. "Jarosław, Legię zbaw!" - skandowaliśmy po końcowym gwizdku sędziego, kiedy piłkarze podbiegli pod nasz sektor.

W ostatnich latach Legii nie udawało się awansować do czwartej rundy eliminacyjnej Ligi Europy, więc tegoroczny wynik można było uznać za sukces. W końcu przy Ł3 rozgrywany był mecz o wyższą stawkę, a i przeciwnik wydawał się nieco bardziej prestiżowy, dzięki czemu bilety schodziły jak świeże bułeczki. Wejściówki na mecz z Rangersami skończyły się dzień przed spotkaniem.

W niedzielę przy Łazienkowskiej frekwencja nie zachwyciła, ale nie pierwszy raz potwierdziło się, że nie zawsze ilość znaczy jakość. Tym razem w mniejszej niż zazwyczaj grupie, stworzyliśmy naprawdę dobre widowisko na trybunach, do którego przyłączyli się piłkarze, odnosząc ligową wygraną. Hitem numer jeden tego wieczora była nowa wersja pieśni "Do boju Legio marsz...".

Tego lata portfele kibiców chcących wspierać Legię Warszawa w europejskich pucharach są mocno nadszarpnięte. Najpierw była daleka podróż do Gibraltaru, następnie wyprawa do drogiej Finlandii, a w trzeciej rundzie naszej drużynie przyszło zmierzyć się z Atromitosem. Legioniści rozpoczęli mobilizację na ten wyjazd już kilkanaście dni wcześniej. Na meczu ze Śląskiem na trybunie Deyny zawisł transparent o treści "Jeśli czujesz się kibolem z Legią bądź pod Akropolem". Wykorzystując szczęśliwe losowanie, część osób postanowiła połączyć wyjazd z krótkim urlopem, więc wcześniej wyruszyła na południe Europy, a część została dłużej po meczu.

W czwartkowy wieczór po raz kolejny spotkaliśmy się na Łazienkowskiej, tym razem powodem był mecz trzeciej rundy eliminacji Ligi Europy z greckim Atromitosem Ateny. Kilka godzin przed rozpoczęciem spotkania w Sportsbarze można było zapisać się na czarter do Grecji, zaś przy wejściu na stadion każdy z kibiców mógł wesprzeć legijny ruch ultras, biorąc udział w zbiórce na oprawę.

Drugim mecz ligowy na Estadio WP odbył się kilka dni po 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. To nad wyraz ważne dla wszystkich Polaków (a w szczególności warszawiaków) wydarzenie zostało adekwatnie uczczone na stołecznym stadionie zarówno przez nas, jak i przez włodarzy Legii. Przedstawiciele klubu umieścili na oknach Skyboxu symbol Polski Walczącej na tle barw narodowych. Zaprosili także na spotkanie z wrocławianami Powstańców, którzy zasiedli w loży centralnej naszego obiektu. Uhonorowaliśmy ich głośnymi okrzykami: „Cześć i chwała Bohaterom!” oraz „Za tę walkę o stolicę dziś dziękują Wam kibice!”.

Jak wszyscy doskonale wiemy, europejskie wyjazdy rządzą się swoimi prawami, gdzie słowo kluczowe stanowi loteria – nieprzewidywalność, z kim przyjdzie się zmierzyć Legii w kolejnych tygodniach czy, daj Boże, miesiącach. Ta swego rodzaju niepewność jest jednak czymś, co nadaje im niepowtarzalnego, dodatkowego smaczku. Można bowiem pojechać za swoją ukochaną drużyną w przeróżne miejsca Starego Kontynentu, wspierając ją w pucharowych zmaganiach i pokazując się miejscowym z jak najlepszej, kibicowskiej strony.

Sezon 2019/20 rozpoczęliśmy od wyjazdu do Gibraltaru, a w niedzielę po raz pierwszy ruszyliśmy na wyjazd ligowy. W Kielcach żar lał się z nieba, ale fanatycy z Łazienkowskiej do samego końca zdzierali gardła wierząc w korzystny wynik. I ostatecznie byliśmy świadkami tego, co jest w piłce i naszym kibicowskich wojażach najpiękniejsze - zwycięskiej bramki w ostatniej akcji meczu.

W ciągu tygodnia piłkarze Legii rozegrali trzecie spotkanie przed własną publicznością. Pomimo niezbyt wygórowanych cen biletów, zainteresowanie kibiców nie było zbyt wielkie. Faktem jednak jest, że w wakacje frekwencja zawsze pozostawiała wiele do życzenia, a do tego gra legionistów daleka jest od ideału. Tyle, że my na mecze nie przychodzimy przecież dla sztuczek Messiego i symulek Neymara, a by wspierać najwspanialszy klub na świecie, o grze w barwach którego dwaj wspomniani grajkowie mogliby jedynie pomarzyć.

Od początku sezonu Legia gra mecze co trzy dni i miejmy nadzieję, że będzie tak jak najdłużej. Frekwencja na niedzielnym meczu z Pogonią była zbliżona do tej ze spotkania z Gibraltarczykami - na trybunach zasiadło ponad 13 tys. widzów. Biorąc pod uwagę okres wakacyjny, nie ma dramatu, ale oczywiście zawsze może być lepiej.

Po kilku tygodniach przerwy wróciliśmy na trybuny. Najpierw w zeszłym tygodniu 140 fanów Legii poleciało do Gibraltaru wspierać ukochany klub w pierwszym meczu Ligi Europy. Tydzień później miał miejsce pierwszy mecz na naszym stadionie. Nie obyło się bez problemów przy bramkach, których klub musiał być świadomy, wprowadzając już wcześniej nowy, nieprzetestowany system biletowy, a później się z niego wycofując.

W ostatnich latach piłkarze nauczyli nas jednego - trzeba spieszyć się wspierać Legię w europucharach, bo przygoda w Europie kończy się dla nas szybko. Po odpadnięciu przed rokiem z Luksemburczykami, pewnie nikt nie wierzył, że nasza przygoda może zakończyć się na rywalu z Gibraltaru. A tymczasem po pierwszym meczu nie jest to wcale takie niemożliwe. Hasło "W Europie nie ma już słabych drużyn" przewijało się mniej więcej co 10 minut meczu w "Krainie małp". Jego zabarwienie było oczywiście przepełnione sarkazmem.

Przed meczem z Zagłębiem Legia miała jeszcze szanse na mistrzowski tytuł, ale po porażce w środę w Białymstoku, jego zdobycie nie zależało już tylko od wyniku meczu przy Ł3. Konieczna była strata punktów przez Piasta, który mierzył się z Lechem. Lechem, którego fani zabiegali o to, by poznańscy piłkarze podłożyli się Piastowi, aby tylko 15. tytuł nie trafił do znienawidzonej stolicy. Mimo wszystko nie brakowało optymistów, którzy wierzyli w splot szczęśliwych okoliczności, który sprawiłby, że przyjdzie nam świętować mistrzostwo na Starówce.

W 35. kolejce Ekstraklasy nasi piłkarze podejmowali Pogoń Szczecin i chcieli postawić kolejny krok w stronę zdobycia mistrzostwa Polski. W nadziei, że tak się stanie, na stadionie stawiło się ponad 22 tysiące kibiców, którzy na koniec przeżyli niemałe rozczarowanie.

Wyścig żółwi do mistrzostwa trwa. Tak można by chyba w najprostszy i najbardziej obrazowy sposób określić to, czego jesteśmy świadkami w rundzie finałowej Ekstraklasy. Dwa najbardziej liczące się w walce o tytuł mistrzowski kluby, czyli Legia i Lechia, niespiesznie posuwają się naprzód, nie zauważając chyba, a może raczej lekceważąc trzeci zespół, który sukcesywnie depcze im po piętach. Mowa tu o Piaście, który po wygranej przy Łazienkowskiej niebezpiecznie zbliżył się do Legii.

Niektóre wyjazdy zlewają się nam po latach z wieloma innymi w to samo miejsce, są też jednak takie, które pamięta się latami. Do tych drugich z pewnością będziemy mogli zaliczyć wyprawę do Gdańska, gdzie na boisku nie brakowało dramaturgii, a w sektorze gości fani zaprezentowali zarówno efektowną oprawę, jak i niesamowity doping przez cały mecz. Takiego pier... z naszej strony nie było już dawno.

W ostatnich latach mecze Lecha z Legią były tymi, na których bite były rekordy frekwencji w sezonie. Nawet jeśli "Kolejorzowi" nie wiodło się najlepiej, można było mieć pewność, że na meczu z Legią zasiądzie ponad 34 tys. widzów - tak było na większości meczów w ostatniej dekadzie. Nieco słabszy wynik (27,6 tys.) miał miejsce przy okazji ostatniego meczu poprzedniego sezonu, kiedy nasz klub świętował przy Bułgarskiej mistrzostwo Polski, a lechici nie mogąc znieść widoku fetujących tytuł legionistów, przerwali spotkanie, wcześniej wywieszając transparent "Mamy k... dosyć". Frekwencja spadkowa była widoczna także w obecnym sezonie, w drugiej połowie lutego, kiedy na trybunach w Poznaniu było 24 tysiące fanów.

W Wielką Sobotę tym razem Legia podejmowała na własnym stadionie Cracovię, a ostatnie wyniki i styl gry mogły napawać optymizmem. Frekwencja na trybunach na pewno pozostawiała wiele do życzenia. 13,6 tys. widzów nawet na dzień przed Świętami, to wynik bardzo słaby, szczególnie biorąc pod uwagę rozpoczęcie rundy finałowej.

Meczem z Pogonią zakończyliśmy rundę zasadniczą sezonu 2018/19, a także rundę, w której kibice bardzo aktywnie uczestniczyli w walce o wysoką frekwencję na naszym stadionie. Akcja "Zawsze z Wami" przyniosła efekt w postaci jednej z najlepszych frekwencji w tym sezonie. Tym razem bardzo mocno zaangażowały się legijne fankluby, które stawiły się przy Łazienkowskiej w bardzo dobrych liczbach. Na wyróżnienie zasługuje przede wszystkim Legijny Węgrów, obecny w ok. 400 osób, w tym liczna grupa młodzieży. W sektorze rodzinnym wywieszony został transparent "Młode Węgrowskie Pokolenie".

Zmiana trenera przyniosła pozytywne efekty - znowu zobaczyliśmy piłkarzy, grających efektownie i walczących o każdą piłkę. Nowy, tymczasowy sztab szkoleniowy Legii został bardzo dobrze przyjęty przez kibiców, na co nie zapracował sobie od sierpnia zeszłego roku Ricardo Sa Pinto. Mecz z Jagiellonią był doskonały pod każdym względem. Nie tylko z powodu postawy drużyny oraz odrobienia dwóch punktów do lidera z Gdańska. Na Żylecie zaprezentowana została efektowna oprawa, a kibice fantastycznie bawili się, szczególnie w końcówce spotkania, prezentując dobrze znaną wszystkim wyjazdowiczom pieśń "Bo Jagi nikt nie lubi...".

W promocję meczu pomiędzy Legią i Śląskiem kolejny raz bardzo poważnie zaangażowali się kibice. Tym razem legioniści zorganizowali akcję "Wszystkie drogi prowadzą #NaLegię", w ramach której m.in. w Warszawie oprócz licznych plakatów pojawiło się kilkadziesiąt banerów stylizowanych na drogowskazy, prowadzące na nasz stadionów.

Już w poprzedniej rundzie Pucharu Polski było blisko byśmy zmierzyli się z Rakowem, ale wówczas losowanie powtórzono i przyszło nam ostatecznie jechać do Głogowa. Co się odwlecze, to nie uciecze i w 1/4 finału PP los ponownie skojarzył Legię z Rakowem. Lider pierwszej ligi pewnie zmierza do Ekstraklasy i wszystko wskazuje na to, że od nowego sezonu wyjazdy do Częstochowy na stałe wpiszą się do kalendarza. Po raz pierwszy pojechaliśmy tam jednak na ćwierćfinałowy mecz Pucharu Polski.

Mecze z Miedzią Legnica są wciąż swego rodzaju nowością, ale na pewno nie jest to przeciwnik przyciągający tłumy na trybuny. Z drugiej strony mówimy przede wszystkim o tak zwanych piknikach i wynikowcach, bo chyba tylko oni swoje przyjście na Ł3 uzależniają od "klasy" przeciwnika. Jak jest z prawdziwymi fanatykami albo osobami, które się za takich uważają? Wierzymy, że nikt nie znajduje głupich wymówek. Wszak każdy mecz Legii, bez względu na przeciwnika, to święto.

Za nami wyjazd do Poznania, na który mogliśmy pojechać pomimo ostatniej serii zakazów nakładanej na nasz klub. Powodów do radości tym razem nie mieliśmy, bowiem nasi gracze przegrali kolejny mecz i wydaje się, że o mistrzostwo w tym sezonie może być znacznie ciężej, niż nam się wydawało. Sobotni wyjazd do Wielkopolski zapamiętamy przede wszystkim ze względu na spalone flagi "Kolejorza".

Pierwsze spotkanie w 2019 roku przed własną publicznością legioniści rozegrali w niedzielę z Cracovią. Od paru tygodni trwała mobilizacja zainicjowana przez Nieznanych Sprawców, która miała na celu wypełnienie Żylety. Cel został osiągnięty, a na trybunach zaprezentowana została kolejna, najwyższej klasy oprawa. Niestety postawa piłkarzy na pewno nie pomoże w podnoszeniu frekwencji przy Łazienkowskiej. Po porażce 0-2 można obawiać się, czy przy okazji meczu z Miedzią, ponownie uda się nam zanotować powyżej 20 tys. osób na stadionie.

Pierwszy ligowy mecz 2019 roku przyszło rozegrać Legii w niedalekim Płocku. Kto był w petrochemicznym mieście, ten wie, że można się tam poczuć tak, jakby czas stanął w miejscu. Stadion jakby z innej epoki – stary, mocno przerdzewiały, z sektorem gości, z którego próżno szukać dobrego widoku na boisko, z którego w miarę dobrze widać jedynie jedną bramkę i to też pod warunkiem. że uda się stanąć w możliwie jak najwyższym rzędzie.

Za nami ostatni w 2018 roku mecz piłkarzy Legii. Przedświąteczny wyjazd do Sosnowca cieszył się sporym zainteresowaniem wśród legionistów, mimo że miał miejsce w czwartek. Na meczu przyjaźni w Sosnowcu nie gościliśmy od 11 lat, a obecna sytuacja piłkarska Zagłębia wcale nie napawa optymizmem do kolejnych meczów przyjaźni. Na trybunach było bardzo kolorowo i wybuchowo, co nie spodobało się piłkarzom i sędziom i ci nakazali przerwać zawody.

Tylko trochę ponad 12,5 tys. fanów przybyło na ostatni w tym roku mecz Legii przed własną publicznością. Przy Łazienkowskiej miała miejsce wybitnie świąteczna atmosfera - nie brakowało pieśni w świątecznych aranżacjach, a także oprawy poniekąd nawiązującej klimatem. Tę oczywiście można odczytywać przede wszystkim jako reakcję na ostatnie decyzje służb pod adresem naszego środowiska, m.in. zakazujące nam wejścia na stadion w Gdańsku. Choreografia "All Cops Are Bałwans" na pewno zapisze się w kibicowskiej świadomości na dłużej.

Już dawno nasz wyjazd do Gdańska nie budził tylu emocji. Pomimo zamkniętego sektora gości i pewności, że meczu nie będzie nam dane obejrzeć, do Trójmiasta ruszyło półtora tysiąca fanów Legii. Policja, która wnioskowała o rozegranie meczu bez naszego udziału, musiała przygotować znacznie większe siły do zabezpieczenia naszej nadmorskiej wycieczki.

Wyjazdy na Puchar Polski to coś, co szczególnie wobec braku europejskich pucharów smakuje najlepiej. Szczególnie, kiedy wypadają w miejsca, których nie mamy okazji odwiedzać na co dzień. Środek tygodnia, daleko, zimno, urlop w pracy, wagary w szkole, czy wyjaśnienie kobiecie, że tego dnia musi ogarnąć dzieci sama, bo jej wybrany koniecznie musi stawić się tam gdzie Legia gra, czyli na wyjeździe w Głogowie. "Gdzie k..., w Głogowie?!" - też słyszeliście takie pytanie w domu? Nie ma co szukać wymówek, jeździć trzeba i godnie reprezentować swój klub - z takim właśnie postanowieniem na wyjazd ruszyło ponad 350 legionistów.