#RELACJA Z TRYBUN

Blisko miesiąc minął od ostatniego meczu Legii na własnym stadionie. Najwidoczniej nie wszyscy stęsknili się za wizytą na Ł3, bowiem frekwencja na stadionie była słaba - zaledwie 12,8 tys. widzów. Biorąc pod uwagę liczbę sprzedanych wejściówek, którą opublikował klub, ponad 5,5 tys. osób znalazło tego dnia coś lepszego do roboty albo swoją absencję tłumaczyło mrozem.

W sobotni wieczór na Łazienkowskiej na meczu z Górnikiem świętowaliśmy setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Z tej właśnie okazji nasi piłkarze wystąpili w trzecim okolicznościowym komplecie strojów. Nieznani Sprawcy przygotowali natomiast oprawę, która swoim rozmachem dorównała do najlepszych, które wcześniej oglądaliśmy na Ł3.

Długo trzeba było czekać na to, aż Jagiellonia wpuści kibiców Legii na swój stadion. W końcu po siedmiu latach od ostatniej wizyty, po dwóch ostatnich pobytach na przystadionowym parkingu, udało się wejść na sektor gości. Na nic się zdało utrudnianie życia kibicom ze stolicy i wymysły białostoczan - tego dnia spłonęły dwie żółto-czerwone flagi.

Na meczu z Wisłą w końcu doczekaliśmy się wyższej frekwencji - na trybunach zasiadło prawie 23 tys. widzów, a na nasz stadion przyjechała liczna grupa gości. Liczba wiślaków była dobra w dużej mierze dzięki licznemu wsparciu zgód. Niesamowity szał radości miał miejsce w ostatnich minutach, kiedy nasi piłkarze strzelili wyrównująca bramkę. Poziom decybeli w tym momencie był niesamowity.

Za nami jeden z najliczniejszych wyjazdów do Wrocławia w ostatnich latach. W sobotnie, słoneczne popołudnie na południe kraju ruszyła dwoma pociągami specjalnymi bardzo liczna grupa fanów drużyny z Łazienkowskiej. Po mobilizacji wyjazdowej można się było spodziewać lepszej niż zwykle liczby na największym w Polsce sektorze dla przyjezdnych. Tak też było, a kto odpuścił wyjazd do Wrocławia, z pewnością może żałować. Można rzec, że był to jeden z dziesięciu najlepszych wyjazdów w naszym wykonaniu w ostatnim czasie ;) Na trybunach bowiem zabawa była doskonała, a fanatyczny doping trwał 90 minut. Nie zabrakło także efektownej oprawy, którą zapowiedział sam Tadeusz Sznuk.

Piątkowy mecz z Arką rozegrany został bez kibiców gości - arkowcy mają zakaz wyjazdowy i do Warszawy nie przyjechali. Trudno znaleźć przyczynę kiepskiej frekwencji z naszej strony. Wcześniej można było szukać usprawiedliwienia słabszymi wynikami, ale w ostatnim czasie może nie było jeszcze tiki-taki, ale przynajmniej na boisku była walka.

Po odpadnięciu z europejskich pucharów z Dudelange byliśmy spragnieni pucharowej przygody, która szczególnie w pierwszych rundach jest świetną odskocznią od ligi. We wtorkowe przedpołudnie ruszyliśmy więc w kierunku Chojnic. Po 400-kilometrowej podróży dane nam było zobaczyć część meczu, ale wobec faktu, że miejscowi nie wpuścili 56 osób z listy na nasz sektor, około 50. minuty zawinęliśmy się w drogę powrotną do stolicy.

Do Legnicy mieliśmy okazję jechać kilka lat temu w Pucharze Polski. W ostatnią sobotę przyszło nam podróżować do tej dolnośląskiej miejscowości, przy okazji meczu ligowego. W drogę ruszyło 500 fanów ze stolicy. Podróż transportem kołowym zajęła nam kilka godzin. W jego trakcie miał miejsce jeden nadprogramowy postój na autostradzie.

Waleczna postawa na murawie i zasłużona wygrana piłkarzy, a do tego świetna oprawa, pokaz pirotechniczny i doskonała zabawa na trybunach - tak wyglądał niedzielny mecz z Lechem przy Łazienkowskiej. Opuszczający stadion kibice, wciąż śpiewali przerobioną wersję kultowego utworu Beatlesów "Let it be".

Przez najbliższe miesiące będziemy mogli skoncentrować się na wyjazdach na krajowym podwórku. W niedzielę 547 legionistów ruszyło w drogę pociągiem specjalnym do Krakowa. Liczba na pewno poniżej naszych możliwości, ale ci, którzy pojechali, z pewnością żałować nie mogą. Przez cały mecz panowała wyśmienita zabawa, a wręcz miażdżący doping zaprezentowaliśmy w ostatnich minutach spotkania. Oczekiwanie na wyjście ze stadionu było wyjątkowo interesujące.

Zaledwie kilka tygodni po rozpoczęciu sezonu można mieć już dość oglądania kopaczy. Po upokorzeniach w europucharach, nasze przepłacane gwiazdeczki pokazały, że stać ich na jeszcze więcej amatorszczyzny. W niedzielne popołudnie przerżnęli z płocką Wisłą 1-4 w taki sposób, że na trybunach nie pozostawiono na nich suchej nitki.

Trzy dni po haniebnym, rewanżowym meczu w Luksemburgu, w którym piłkarze Legii odpadli w rywalizacji z piekarzami, przy Łazienkowskiej rozgrywany był mecz przyjaźni z Zagłębiem Sosnowiec. Ostatnie takie spotkanie miało miejsce aż 11 lat temu.

Jeśli jeszcze niedawno ktoś powiedziałby, że Legia odpadnie z europejskich pucharów z mistrzem Luksemburga, pewnie byśmy go wyśmiali. Tymczasem w czwartek byliśmy świadkami tego... historycznego wyczynu naszych przepłacanych gwiazdeczek, którzy zadbali dla nas o wolne czwartki, więcej czasu dla rodziny oraz bardziej zbilansowane budżety domowe.

Po odpadnięciu z eliminacji do Ligi Mistrzów ze słowackim Spartakiem Trnava, Legii pozostała już tylko walka o Ligę Europy. Aby móc się jednak zakwalifikować do występów w tych rozgrywkach, należy jeszcze przejść dwie rundy eliminacyjne. „Wojskowym” się poszczęściło, bo trafili na półzawodowców z Luksemburga. Do czwartkowego wieczora...

Od wielu lat podczas meczów Legii, które zbiegają się czasowo z kolejnymi rocznicami wybuchu Powstania Warszawskiego, pamięć o Bohaterach stolicy jest wyjątkowo silnie podkreślana. Wielokrotnie na trybunach mogliśmy podziwiać okolicznościowe oprawy, które nawiązywały do tego bolesnego okresu w historii naszego miasta. Wypada przypomnieć chociażby ubiegłoroczną choreografię, która odbiła się szerokim echem w zasadzie na całym świecie, a która przedstawiała niemieckiego żołnierza przystawiającego broń do głowy bezbronnego dziecka. Nie inaczej było w sobotę, kiedy „Wojskowym” przyszło zmierzyć się przy Łazienkowskiej z gdańską Lechią.

Po stosunkowo pewnej wygranej 4-0 w dwumeczu z Cork City FC przyszedł czas na mecze ze słowackim Spartakiem Trnava, które miały być jedynie spacerkiem przed trzecią rundą kwalifikacyjną, w której mogła na nas czekać nie lada gratka kibicowska – potyczka z belgradzką Crveną zvezdą. Tryb przypuszczający ma tu jednak kluczowe znaczenie – miały być, bo jak się potem okazało, klub naszych południowych sąsiadów stał się dla legionistów zaporą nie do przejścia.

Intensywny początek sezonu trwa. Po wyprawie do Irlandii i czterech meczach na Łazienkowskiej czas przyszedł na pierwszy krajowy wyjazd. W 2. kolejce Ekstraklasy przyszło nam wybrać się do Kielc.

Po poniedziałkowym losowaniu 3. rundy eliminacji Ligi Mistrzów była euforia. Możliwość rywalizacji z Crveną zvezdą byłaby w końcu tym, na co czekaliśmy długie lata, grając po drodze z Botoszanami, Tyraspolami, czy wyspiarzami z Mariehamn. Najpierw jednak trzeba wyeliminować Spartaka Trnava - mistrza Słowacji. Nasi gracze we wtorkowy wieczór odstawili na murawie taki kabaret, że nikogo nie może dziwić frustracja kibiców.

Mecze z Zagłębiem Lubin kojarzyć się mogą ostatnio z tym, że kibice żegnają na nich trenerów - tak było w przypadku Jozaka i Hasiego, których odejścia domagała się Żyleta właśnie na meczach z lubinianami. Po meczu w Tyraspolu i odpadnięciu przed rokiem z europucharów, na meczu z Zagłębiem fanatycy prowadzili protest. Tym razem doping prowadzony był od początku do końca, ale końcowy wynik wskazuje, że i Klafurić może niebawem otrzymać wilczy bilet.

Za nami pierwszy dwumecz w europejskich pucharach. Na rewanżowym spotkaniu z Cork City zamknięta była Żyleta, co spowodowane było karą od UEFA za oprawę zeszłorocznego meczu z Sheriffem Tiraspol. Spotkanie z Irlandczykami nie cieszyło się jednak większym zainteresowaniem, więc wszyscy chętni bez problemu zmieścili się na trzech pozostałych trybunach, a i tak wiele miejsc pozostało pustych.

Nowy sezon rozpoczęliśmy we wtorek wyjazdowym meczem z Cork, za to pierwsze spotkanie na naszym stadionie odbyło się w sobotę. Niskie ceny biletów (od 10 zł na Żyletę), przyczyniły się do niezłej jak na lipiec, blisko 17,5 tys. frekwencji na trybunach. Niestety szósty raz z kolei nasi zawodnicy przegrali spotkanie o Superpuchar i na powrót hasła "Legia na tronie w potrójnej koronie" dalej musimy czekać. Już 23 lata.

W pierwszej rundzie tegorocznych eliminacji do Ligi Mistrzów nie pierwszy już raz dane nam było podróżować do Irlandii. Choć kierunek to niezbyt interesujący, to z pewnością tańszy od pozostałych opcji, jakie mieliśmy do wyboru m.in. od Islandii, czy Wysp Owczych. Nie ma co jednak dywagować nad tym, na co nie mamy żadnego wpływu - trafiło się Cork i tam też trzeba było dotrzeć, aby dopingować nasz ukochany klub.

Po dwunastu latach znów przyszło nam świętować mistrzostwo Polski na wyjeździe. W 2006 roku świętowaliśmy w Zabrzu, tym razem w Poznaniu i trzeba przyznać, że takie triumfy mają swój niesamowity urok. Spotkanie to zapamiętamy także z bardzo powolnego wpuszczania na sektor gości, jak również niewpuszczenia opraw przygotowanych przez Nieznanych Sprawców.

Wyniki ostatnich spotkań sprawiły, że Legia mogła zapewnić sobie mistrzostwo Polski już w niedzielę. Nic dziwnego, że bilety na mecz z Górnikiem rozeszły się bardzo szybko i przy Łazienkowskiej zanotowaliśmy dawno nieobserwowany komplet widzów. Sporo osób, nastawiając się na późniejsze świętowania na Starówce, profilaktycznie zostawiła samochody w domu. Jak się później okazało niepotrzebnie - na świętowanie mistrzostwa przyjdzie nam poczekać tydzień.

Gdyby piłkarze Legii wygrali z Wisłą Płock gładko 2-0, pewnie nigdy to spotkanie nie zapadłoby nam w pamięci. Jednak dzięki emocjom, które mieliśmy okazję przeżywać w końcówce, mecz ten wyróżniać się będzie z wielu, jakie mieliśmy okazję zobaczyć w tym sezonie. Niezbyt atrakcyjna pora rozgrywania meczu w środku tygodnia nie przeszkodziła 16 tysiącom kibiców stawić się na trybunach i naprawdę kapitalnie bawić przez 90 minut.

Wyjazdy do Białegostoku to od kilku lat droga przez mękę. Najpierw wojewoda białoruski, tfu... podlaski robił wszystko, byśmy nie mogli obejrzeć meczu. Później, kiedy wojewoda nie przyszedł w sukurs i działaczom Jagiellonii strach zajrzał w oczy na myśl, że hordy legionistów stawiłyby się na ich stadionie, więc wymyślono naprędce remont przystadionowego ogrodzenia. Na ostatnie dwa wyjazdy w Białymstoku nie udało się wymyślić nic, co uniemożliwiłoby fanom ze stolicy dotarcie do celu.

Po rocznej przerwie znowu Legia wystąpiła w finale Pucharu Polski na stadionie Narodowym, a naszym rywalem była tym razem Arka Gdynia. Mecz cieszył się olbrzymim zainteresowaniem publiczności. Fani obu drużyn przygotowali oprawy, a zgodnie z nowym prawem w konstytucji, Puchar Polski trafił w nasze ręce. Po raz 19. w historii.

Sezon 2017/18 wchodzi w fazę kulminacyjną. Mieliśmy już tyle wahań nastrojów, że można by nimi obdzielić kilka rozgrywek ligowych. Jednak ostatnie spotkania napawają optymizmem i wygląda na to, że znów "wiara jest w narodzie". To przekłada się także na lepszą atmosferę na trybunach.

O ile nadzieje kibiców na dobry wynik po ostatnich występach legionistów nie były zbyt wielkie - w drodze do Krakowa raczej mało kto przewidywał korzystny dla nas rezultat - to gra naszych piłkarzy przy Reymonta zaskoczyła na tyle pozytywnie, że w doskonałych humorach przez kilkanaście minut bawiliśmy się przy pieśni "Mistrzem Polski jest, ukochana ma, mistrzem Polski jest, Legia Warszawa".

Po meczu w Zabrzu wydawało się, że Legia ma wystarczającą zaliczkę przed rewanżowym spotkaniem i w środowy wieczór na zbyt wiele emocji liczyć nie będziemy. Tymczasem piłkarze zaserwowali nam niesamowity dreszczowiec - na szczęście zakończony happy-endem. Gol strzelony w ostatniej minucie doliczonego czasu gry, smakuje wyjątkowo. Szczególnie, kiedy jeszcze kilkanaście minut wcześniej z finałem na Narodowym witali się zabrzanie. Oj, zapamiętamy ten wieczór na długo.