#RELACJA Z TRYBUN

Trzy dni po haniebnym, rewanżowym meczu w Luksemburgu, w którym piłkarze Legii odpadli w rywalizacji z piekarzami, przy Łazienkowskiej rozgrywany był mecz przyjaźni z Zagłębiem Sosnowiec. Ostatnie takie spotkanie miało miejsce aż 11 lat temu.

Jeśli jeszcze niedawno ktoś powiedziałby, że Legia odpadnie z europejskich pucharów z mistrzem Luksemburga, pewnie byśmy go wyśmiali. Tymczasem w czwartek byliśmy świadkami tego... historycznego wyczynu naszych przepłacanych gwiazdeczek, którzy zadbali dla nas o wolne czwartki, więcej czasu dla rodziny oraz bardziej zbilansowane budżety domowe.

Po odpadnięciu z eliminacji do Ligi Mistrzów ze słowackim Spartakiem Trnava, Legii pozostała już tylko walka o Ligę Europy. Aby móc się jednak zakwalifikować do występów w tych rozgrywkach, należy jeszcze przejść dwie rundy eliminacyjne. „Wojskowym” się poszczęściło, bo trafili na półzawodowców z Luksemburga. Do czwartkowego wieczora...

Od wielu lat podczas meczów Legii, które zbiegają się czasowo z kolejnymi rocznicami wybuchu Powstania Warszawskiego, pamięć o Bohaterach stolicy jest wyjątkowo silnie podkreślana. Wielokrotnie na trybunach mogliśmy podziwiać okolicznościowe oprawy, które nawiązywały do tego bolesnego okresu w historii naszego miasta. Wypada przypomnieć chociażby ubiegłoroczną choreografię, która odbiła się szerokim echem w zasadzie na całym świecie, a która przedstawiała niemieckiego żołnierza przystawiającego broń do głowy bezbronnego dziecka. Nie inaczej było w sobotę, kiedy „Wojskowym” przyszło zmierzyć się przy Łazienkowskiej z gdańską Lechią.

Po stosunkowo pewnej wygranej 4-0 w dwumeczu z Cork City FC przyszedł czas na mecze ze słowackim Spartakiem Trnava, które miały być jedynie spacerkiem przed trzecią rundą kwalifikacyjną, w której mogła na nas czekać nie lada gratka kibicowska – potyczka z belgradzką Crveną zvezdą. Tryb przypuszczający ma tu jednak kluczowe znaczenie – miały być, bo jak się potem okazało, klub naszych południowych sąsiadów stał się dla legionistów zaporą nie do przejścia.

Intensywny początek sezonu trwa. Po wyprawie do Irlandii i czterech meczach na Łazienkowskiej czas przyszedł na pierwszy krajowy wyjazd. W 2. kolejce Ekstraklasy przyszło nam wybrać się do Kielc.

Po poniedziałkowym losowaniu 3. rundy eliminacji Ligi Mistrzów była euforia. Możliwość rywalizacji z Crveną zvezdą byłaby w końcu tym, na co czekaliśmy długie lata, grając po drodze z Botoszanami, Tyraspolami, czy wyspiarzami z Mariehamn. Najpierw jednak trzeba wyeliminować Spartaka Trnava - mistrza Słowacji. Nasi gracze we wtorkowy wieczór odstawili na murawie taki kabaret, że nikogo nie może dziwić frustracja kibiców.

Mecze z Zagłębiem Lubin kojarzyć się mogą ostatnio z tym, że kibice żegnają na nich trenerów - tak było w przypadku Jozaka i Hasiego, których odejścia domagała się Żyleta właśnie na meczach z lubinianami. Po meczu w Tyraspolu i odpadnięciu przed rokiem z europucharów, na meczu z Zagłębiem fanatycy prowadzili protest. Tym razem doping prowadzony był od początku do końca, ale końcowy wynik wskazuje, że i Klafurić może niebawem otrzymać wilczy bilet.

Za nami pierwszy dwumecz w europejskich pucharach. Na rewanżowym spotkaniu z Cork City zamknięta była Żyleta, co spowodowane było karą od UEFA za oprawę zeszłorocznego meczu z Sheriffem Tiraspol. Spotkanie z Irlandczykami nie cieszyło się jednak większym zainteresowaniem, więc wszyscy chętni bez problemu zmieścili się na trzech pozostałych trybunach, a i tak wiele miejsc pozostało pustych.

Nowy sezon rozpoczęliśmy we wtorek wyjazdowym meczem z Cork, za to pierwsze spotkanie na naszym stadionie odbyło się w sobotę. Niskie ceny biletów (od 10 zł na Żyletę), przyczyniły się do niezłej jak na lipiec, blisko 17,5 tys. frekwencji na trybunach. Niestety szósty raz z kolei nasi zawodnicy przegrali spotkanie o Superpuchar i na powrót hasła "Legia na tronie w potrójnej koronie" dalej musimy czekać. Już 23 lata.

W pierwszej rundzie tegorocznych eliminacji do Ligi Mistrzów nie pierwszy już raz dane nam było podróżować do Irlandii. Choć kierunek to niezbyt interesujący, to z pewnością tańszy od pozostałych opcji, jakie mieliśmy do wyboru m.in. od Islandii, czy Wysp Owczych. Nie ma co jednak dywagować nad tym, na co nie mamy żadnego wpływu - trafiło się Cork i tam też trzeba było dotrzeć, aby dopingować nasz ukochany klub.

Po dwunastu latach znów przyszło nam świętować mistrzostwo Polski na wyjeździe. W 2006 roku świętowaliśmy w Zabrzu, tym razem w Poznaniu i trzeba przyznać, że takie triumfy mają swój niesamowity urok. Spotkanie to zapamiętamy także z bardzo powolnego wpuszczania na sektor gości, jak również niewpuszczenia opraw przygotowanych przez Nieznanych Sprawców.

Wyniki ostatnich spotkań sprawiły, że Legia mogła zapewnić sobie mistrzostwo Polski już w niedzielę. Nic dziwnego, że bilety na mecz z Górnikiem rozeszły się bardzo szybko i przy Łazienkowskiej zanotowaliśmy dawno nieobserwowany komplet widzów. Sporo osób, nastawiając się na późniejsze świętowania na Starówce, profilaktycznie zostawiła samochody w domu. Jak się później okazało niepotrzebnie - na świętowanie mistrzostwa przyjdzie nam poczekać tydzień.

Gdyby piłkarze Legii wygrali z Wisłą Płock gładko 2-0, pewnie nigdy to spotkanie nie zapadłoby nam w pamięci. Jednak dzięki emocjom, które mieliśmy okazję przeżywać w końcówce, mecz ten wyróżniać się będzie z wielu, jakie mieliśmy okazję zobaczyć w tym sezonie. Niezbyt atrakcyjna pora rozgrywania meczu w środku tygodnia nie przeszkodziła 16 tysiącom kibiców stawić się na trybunach i naprawdę kapitalnie bawić przez 90 minut.

Wyjazdy do Białegostoku to od kilku lat droga przez mękę. Najpierw wojewoda białoruski, tfu... podlaski robił wszystko, byśmy nie mogli obejrzeć meczu. Później, kiedy wojewoda nie przyszedł w sukurs i działaczom Jagiellonii strach zajrzał w oczy na myśl, że hordy legionistów stawiłyby się na ich stadionie, więc wymyślono naprędce remont przystadionowego ogrodzenia. Na ostatnie dwa wyjazdy w Białymstoku nie udało się wymyślić nic, co uniemożliwiłoby fanom ze stolicy dotarcie do celu.

Po rocznej przerwie znowu Legia wystąpiła w finale Pucharu Polski na stadionie Narodowym, a naszym rywalem była tym razem Arka Gdynia. Mecz cieszył się olbrzymim zainteresowaniem publiczności. Fani obu drużyn przygotowali oprawy, a zgodnie z nowym prawem w konstytucji, Puchar Polski trafił w nasze ręce. Po raz 19. w historii.

Sezon 2017/18 wchodzi w fazę kulminacyjną. Mieliśmy już tyle wahań nastrojów, że można by nimi obdzielić kilka rozgrywek ligowych. Jednak ostatnie spotkania napawają optymizmem i wygląda na to, że znów "wiara jest w narodzie". To przekłada się także na lepszą atmosferę na trybunach.

O ile nadzieje kibiców na dobry wynik po ostatnich występach legionistów nie były zbyt wielkie - w drodze do Krakowa raczej mało kto przewidywał korzystny dla nas rezultat - to gra naszych piłkarzy przy Reymonta zaskoczyła na tyle pozytywnie, że w doskonałych humorach przez kilkanaście minut bawiliśmy się przy pieśni "Mistrzem Polski jest, ukochana ma, mistrzem Polski jest, Legia Warszawa".

Po meczu w Zabrzu wydawało się, że Legia ma wystarczającą zaliczkę przed rewanżowym spotkaniem i w środowy wieczór na zbyt wiele emocji liczyć nie będziemy. Tymczasem piłkarze zaserwowali nam niesamowity dreszczowiec - na szczęście zakończony happy-endem. Gol strzelony w ostatniej minucie doliczonego czasu gry, smakuje wyjątkowo. Szczególnie, kiedy jeszcze kilkanaście minut wcześniej z finałem na Narodowym witali się zabrzanie. Oj, zapamiętamy ten wieczór na długo.

Sobotnie spotkanie z Zagłębiem obejrzała bardzo skromna grupa kibiców - najmniejsza od kiedy wprowadzono podział ligi na dwie ósemki. Mniejsza frekwencja była odwrotnie proporcjonalna do głośności dopingu - ten stał na bardzo wysokim poziomie. W drugiej połowie, widząc jak nasze gwiazdy kopią się po czołach, fanatycy nie wytrzymali i wygarnęli Jozakowi oraz piłkarzom, co leżało im na wątrobie.

Niecałe 19 tysięcy kibiców przyszło w sobotni, pogodny wieczór na Łazienkowską, by wspierać ukochany klub w meczu ostatniej kolejki sezonu zasadniczego. Wobec nieco bardziej zdecydowanej akcji "Ostatni gwizdek" spotkanie wyjątkowo trwało znacznie więcej niż 90 minut. Jeśli ktoś myśli, że to ostatnie słowo kibiców w walce o swoje prawa, jest w błędzie.

Z Gdyni wróciliśmy w niedzielny poranek, a już dwa dni później blisko tysięczna grupa legionistów ruszała na kolejną eskapadę. Tym razem w zupełnie innym kierunku - naszym celem było Zabrze. Wyjazd rozpoczęliśmy o godzinie 10, bowiem o tej porze z dworca Warszawa Zachodnia, w stronę Górnego Śląska ruszył pociąg specjalny. W trakcie wyjazdu nie brakowało walorów edukacyjnych. Mieliśmy zorganizowany szlak turystyczny z dworca na stadion - oczywiście najbardziej okrężną drogą.

Wielkosobotnie wyjazdy mają swój niepowtarzalny klimat. Najpierw oczywiście trzeba pokombinować w domu, by wymigać się od świątecznych obowiązków. W tym roku po raz pierwszy mieliśmy okazję odwiedzić nowy stadion Arki Gdynia - i to dzięki uprzejmości miejscowych kibiców. Zakaz za zeszłoroczny mecz z Górnikiem, obowiązywał bowiem do końca sezonu zasadniczego, czyli obejmował również mecz na Pomorzu.

Ponad 20 tysięcy kibiców przyszło w chłodny, niedzielny wieczór na Łazienkowską. Dawniej mecze z Wisłą zwane były klasykami, dzisiaj daleko im do tego miana, ale i tak wzbudzają niemałe emocje. Efektem tego był konkretny festiwal bluzgów pomiędzy obiema ekipami, jak również pod adresem łódzkich przyjaciół Wisły, którzy po sobotniej wizycie w Nowym Dworze, tym razem licznie wspierali wiślaków przy Ł3.

Pięć dni po meczu z Jagiellonią przy Łazienkowskiej rozegraliśmy kolejne ciekawe piłkarsko i kibicowsko spotkanie. Poznaniacy zdecydowanie liczniej niż białostoczanie stawili się w sektorze gości, a i pod względem ultras niedzielny mecz wypadł zdecydowanie lepiej. Lepsza była także frekwencja.

"Jak jest zima, to musi być zimno. Takie jest odwieczne prawo natury" - tekst z nieśmiertelnego "Misia" znajduje odzwierciedlenie w ostatnich dniach lutego. A, że liga nasza już od kilku lat gra od pierwszej połowy tego miesiąca, nic dziwnego, że czasem trochę przymrozi. Zapowiadane na wtorkowy wieczór -15 stopni sprawiło trochę paniki. Mówiło się nawet o przełożeniu całej kolejki, ale ostatecznie do tego nie doszło.

Pierwszy ligowy mecz w 2018 roku legioniści odbyli już wprawdzie przed tygodniem, kiedy to mierzyli się w Lubinie z miejscowym Zagłębiem, ale wówczas spotkanie na zakazie obserwowała jedynie 500-osobowa grupa fanów z Warszawy. Wszyscy, którzy nie mogli pojechać na Dolny Śląsk, czekali zatem z wytęsknieniem na noworoczną inaugurację rozgrywek najlepszej pod słońcem ligi na Estadio WP.

W ostatnich latach przerwy zimowe nie są tak długie jak kiedyś. Mimo wszystko półtora miesiąca wystarczyło, by nieco zatęsknić za tą najwspanialszą ligą świata, a przede wszystkim, za wspieraniem naszego ukochanego klubu. Co prawda Komisja Ligi - organ Ekstraklasy SA - nałożył na nas zakaz wyjazdowy do końca sezonu zasadniczego, ale kolejny raz dzięki uprzejmości gospodarzy, mogliśmy pojawić się na trybunach.

Mecz z Wisłą Płock był ostatnim, jaki w tym roku rozgrywali nasi piłkarze. Przed dwumiesięczną przerwą na Łazienkowską przyszło 13,7 tys. kibiców. Przyjezdni, którzy wspierani przez Stomil (70), dotarli do Warszawy kilkunastoma autokarami. Niestety to oni mieli tego dnia powody do radości. W ostatnich minutach spotkania, mnóstwo osób ruszyło do wyjść, śpiewając jednocześnie "Nie poddawaj się...".

Listopadowa wyprawa kielecka nie była ostatnim wyjazdem kibiców Legii w 2017 roku. Dzięki uprzejmości Piasta około 400 osób ze stolicy mogło we wtorkowy wieczór obejrzeć na żywo mecz swojego ukochanego klubu w Gliwicach.