#KOMENTARZ

Długo zastanawiałem się, jak podejść do tekstu podsumowującego miniony sezon Legii Warszawa. Z jednej strony trzeba przyznać, że patrząc na to, jak wyglądała jesień, drużyna podniosła się wiosną i finalnie była o punkt od gry w eliminacjach europejskich pucharów. Jednak z drugiej strony nie można udawać: przez większość sezonu Legia broniła się przed spadkiem do I ligi. Sam ten fakt jest kompromitacją dla każdego człowieka pracującego przy Łazienkowskiej.

Grudzień 2025. Kończy się rok, który w historii Legii Warszawa powinien mieć dopisaną wyraźną notatkę: „Pod żadnym pozorem nie powtarzać w domu”. I nie dlatego, że wszystko poszło źle — to zbyt łagodne. Poszło źle absolutnie wszystko, co tylko mogło pójść źle. Od stycznia do grudnia oglądamy spektakl pomyłek, złudnych nadziei, błędnych decyzji i jeszcze gorszych występów na boisku.

Jesteśmy świadkami pokerowej rozgrywki w Legii Warszawa. Sprawa jest niezwykle poważna, ponieważ dotyczy kluczowego stanowiska w klubie piłkarskim – trenera pierwszego zespołu. Z wielu źródeł dochodzą strzępy informacji, z których kibice próbują ułożyć sensowną całość. Zadanie nie jest łatwe. Powód? Część publikacji inspirowana jest bezpośrednio przez zarząd, część – przez obóz trenera. W poniższym tekście przyjrzymy się sytuacji, w jakiej znalazł się stołeczny klub.

Legia zakończyła rywalizację na jednym z trzech otwartych do tej pory frontów. W Lidze Konferencji stołeczny klub osiągnął świetny wynik: 11 zwycięstw, 1 remis i 4 porażki, bilans bramek 37-13. To dało średnie 2,13 pkt./mecz i 2,31 bramki/mecz. Tylko w jednym spotkaniu "Wojskowi" nie potrafili pokonać bramkarza rywali. Brawo!

Ostatnie działania na polu sportowo-organizacyjno-transferowym to jakiś nieśmieszny żart z kibiców. Brak dyrektora sportowego – czyli osoby, która przecież przez ostatnie lata odpowiadała za całokształt działań sportowych – sam się komentuje. Wielu obserwatorów od dawna widzi, na których pozycjach zespół pilnie potrzebuje wzmocnień – i co? Mija siedem tygodni od zakończenia rundy jesiennej, okres przygotowawczy się skończył, a klub nie potrafi zakontraktować żadnego klasowego nowego napastnika, jednocześnie pozbywając się z szerokiej kadry aż trzech zawodników. Na ten moment, trzy dni przed kolejnym meczem o punkty, do wyboru mamy dwóch nominalnych atakujących – Marca Guala i Tomasa Pekharta, którzy w obecnych rozgrywkach Ekstraklasy łącznie zdobyli cztery bramki! Jak w tej sytuacji można poważnie traktować rządzących klubem?

Przed startem wiosennych rozgrywek Jagiellonia Białystok postanowiła powalczyć o zaszczytny tytuł "zgrywusa miesiąca". Prezes białostockiego klubu wysłał do PZPN prośbę o wyznaczenie terminu meczu z Legią w Pucharze Polski na czwartek, 27 lutego. Oczywiście spotkanie ma odbyć się przy Łazienkowskiej 3.

Wraz z końcem grudnia wygasa kontrakt Jacka Zielińskiego z Legią Warszawa. Trzyletnia posada na stanowisku dyrektora sportowego przyniosła wiele chwil radości, jednak jeszcze więcej rozczarowań.

W ostatnich tygodniach przez Legię przetoczyła się istna nawałnica. W ślad za coraz gorszymi wynikami na światło dzienne wypłynęły zakulisowe wydarzenia i rozmaite plotki. Dodatkowo we wtorek trener pierwszej drużyny usłyszał zarzuty prokuratorskie. Od kilku tygodni kibice domagają się głów. W związku z tym w klubowych gabinetach doszło do spotkań na najwyższych szczeblach...

Sezon ligowy jeszcze się nie skończył. Tymczasem przy Łazienkowskiej 3 już podjęto próbę jak najmniej bolesnego zamknięcia tego, co się dopiero kończy, przekierowując dyskusję kibiców oraz dziennikarzy na to, co ma się dziać w kolejnym sezonie. Codziennie zasypywani jesteśmy kolejnymi nazwiskami piłkarzy, którymi ponoć interesuje się Legia, padają nawet kwoty, które stołeczny klub wyda na wzmocnienia latem. Ale zaraz, zaraz... stop! Nie da się tak łatwo uciec od tego, czego świadkami byliśmy w ostatnich miesiącach.

Klub piłkarski można porównać do organizmu człowieka. Jeśli pewna część ciała albo organ ma jakiś defekt bądź nie działa, jak powinien przenosi się ten dyskomfort na inne. Czasem coś w plecach skrzypi, tu ząb zaboli, kolano wygnie się nie w tę stronę co trzeba i czeka nas znów wizyta u lekarza. Podobnie jest w Legii, gdzie co jakiś czas dyrektor sportowy czy prezes zamieniają się w doktora i przepisują nowe leki, w postaci roszad trenerskich i transferów. Najczęściej niedziałającą rzecz najlepiej wymienić na nową, rzadko udaje się wzmocnić lub uleczyć. Tak dzieje się w klubie z Łazienkowskiej już od kilku lat i nic się nie zmienia. Stabilizacja kończy się rewolucją, a ta kolejna czeka na już w najbliższe lato.

Legia zwolniła Kostę Runjaica. Nie zdążyliśmy się nawet jeszcze zastanowić, czy to dobry ruch, a już wyciekło nazwisko jego następcy. I poruszyło całą piłkarską Polskę, bo Goncalo Feio, to tyleż dobry trener, co trudny człowiek. Dlaczego doszło do tej zmiany i jak ocenić Feio?

Celowo zaczynam od prowokacyjnego tytułu. Nie mam powodów, by cieszyć się z tego, że Legia wpadła w dołek, ale jednocześnie zdaję sobie sprawę, że prędzej czy później musiało to nastąpić. Było to po prostu nieuniknione i jedyną niewiadomą było, kiedy to się stanie. Dlaczego? Ponieważ w pewnym momencie suma szczęścia musi się zrównoważyć. Przez wiele miesięcy drużyna Kosty Runjaicia była na fali wznoszącej - zdobyła dwa trofea po rzutach karnych, awansowała do fazy grupowej europejskich pucharów po serii niesamowitych meczów i... rzutach karnych.

Już w połowie sezonu niemal jasnym się stało, że mistrzostwo w tym roku nie jest Legii pisane. Jednak wraz z nadejściem rundy wiosennej spora część kibiców analizowała, liczyła wirtualne punkty i tworzyła w głowach scenariusze, w których doganiamy w tabeli Raków Częstochowa. W tym samym czasie eksperci stawiali sprawę wprost: kurs na tytuł częstochowian wynosił 1,1, a na "Wojskowych" aż 13. Kibic chce jednak wierzyć do końca i z taką wiarą 26 tysięcy legionistów udało się w piątkowy wieczór na Łazienkowską 3.

"(...) to jest taki sezon, w którym uda nam się zbudować fundamenty na kolejne lata. I Legia, zaczynając od przyszłego roku, będzie rosła w siłę. Jestem o tym głęboko przekonany" – powiedział niedawno właściciel Legii w wywiadzie dla meczyki.pl. Oznacza to, że Legia znów jest w przebudowie i nad jej głową wisi kolejna wizja. Tylko czy na tym placu budowy przy Łazienkowskiej w końcu jest konkretny „Bob Budowniczy”?

Kiedy w grudniu ubiegłego roku prezes Dariusz Mioduski w #LegiaTalk na Twitterze powiedział, że „nie można zmarnować dobrego kryzysu” raczej nie wiedział, że będą to prorocze słowa. Zakończony sezon był pełnym lekcji i nauki dla wielu osób w klubie, ale także i dla nas dziennikarzy i kibiców.

„O tym kim jesteśmy nie świadczy wykształcenie, majątek, wygląd, talent, ale...to jak traktujemy drugiego człowieka.” Banalne rozpoczęcie tekstu prawda? Jednak porusza on bardzo ważną kwestię, która w ostatnich latach, a szczególnie w ostatnich tygodniach nasiliła się w stołecznym klubie. Kwestię szacunku.

Ostatnie miesiące nie były dobrym czasem dla aktualnego właściciela Legii Warszawa Dariusza Mioduskiego, a ostatnie kilkanaście tygodni to prawdziwa kumulacja złych wydarzeń:

Kibice Legii, piłkarze i zapewne także władze żyją obecnie w dużej niepewności związanej z pytaniem: kto poprowadzi drużynę w rundzie wiosennej? Sytuacja w ligowej tabeli jest tragiczna i trudno spodziewać się, by do końca roku kalendarzowego uległa jakiejkolwiek poprawie.

Od początku sezonu Legia Warszawa serwuje kibicom prawdziwy roller coaster. Dobry start z Bodo/Glimt, porażka w Superpucharze, wyeliminowanie Flory Tallin, wpadka w Radomiu, minimalna porażka z Dinamem, wyeliminowanie Slavii, przegrane z Wisłą i Śląskiem, wygrana w Moskwie, wpadka z Rakowem, wygrana z Leicester. Które więc oblicze Legii jest tym prawdziwym? Wiadomo, które chcielibyśmy wszyscy oglądać częściej niż co drugie spotkanie. Czy istnieje jedna odpowiedź na pytanie z tytułu? Czy może temat jest na tyle złożony, że ocena zależy od punktu siedzenia?

Legia Warszawa zakończyła przygotowania do sezonu 2021/22, który dla mistrza Polski rozpocznie się w środę meczem 1. rundy eliminacji Ligi Mistrzów. Jak tuż przed startem prezentuje się kadra "Wojskowych"? Kto ma największe szanse na grę? Czy Legia wzmocniła się, czy tylko uzupełniła braki kadrowe? Ilu zawodników może odejść jeszcze w tym okienku transferowym?

Zaledwie kilka tygodni temu przeczytałem wypowiedź Dariusza Mioduskiego, że obecna Legia jest najmocniejsza, odkąd przejął samodzielną kontrolę nad klubem. Nie mogłem się nadziwić, skąd u prezesa takie przekonanie, bo według moich obserwacji, z roku na rok mamy do czynienia z coraz słabszym piłkarsko zespołem. Do podobnych stwierdzeń właściciela zdążyłem już jednak przywyknąć, ale to, co wydarzyło się w ostatnich dniach, przeszło moje - i czytając komentarze - najwyraźniej nie tylko moje wyobrażenia. W tej chwili mamy do czynienia z otwartym zwarciem między sztabem szkoleniowym a zarządem klubu. A stwierdzenia obu stron, że większość spraw została wyjaśniona, śmiało można włożyć między bajki.

Przy Łazienkowskiej ponownie mieliśmy do czynienia z typowym sezonem. Legia przegrała mecz o Superpuchar, odpadła z europejskich pucharów w słabym stylu i przedwcześnie z Pucharu Polski, zmieniła trenera, a na sam koniec zdobyła pewnie mistrzostwo Polski. Trener Aleksandar Vuković trafnie kiedyś stwierdził, że w Legii „nigdy nie jest tak dobrze ani tak źle, jak może się wydawać”. Trudno się z tym nie zgodzić, zwłaszcza po wydarzeniach z ostatnich tygodni, które tak naprawdę nawarstwiały się nie tylko od tego sezonu, ale i przez poprzednie lata.

Kiedy na ostatniej konferencji prasowej minionego sezonu trener Vuković, powiedział, że w Legii trzeba zapier*****, wielu ludzi śmiało się z tych słów. Przecież wypowiadał je człowiek, który nie miał ani doświadczenia ani sukcesów na ławce trenerskiej i do tego trudny charakter. Wystarczyło jednak zaufać temu co mówi i jemu samemu. Vuković zapowiedział, że zbuduje zespół na nowo, na własnych zasadach, gdzie każdy będzie zapier*****, że doprowadzi go do mistrzostwa, odbuduje wielu zawodników, a niektórych przedstawi piłkarskiemu światu. Ktokolwiek uwierzyłby w to rok temu? Wątpię, a potrzeba było niewiele bo tylko zaufania.

Ekstraklasa szykuje się do powrotu, ale w kuluarach i w mediach trwają spory co do podziału pieniędzy z ostatniej transzy wynikającej z praw telewizyjnych i marketingowych. Kwota do podziału wynosi 56 mln zł z całkowitej sumy 225 mln zł.

Ze spokojem i umiarkowanym optymizmem obserwuję to, co aktualnie dzieje się w pierwszej drużynie Legii Warszawa. Skąd takie podejście? Za nami dwa sezony słabe - szczególnie ten ostatni, po latach tłustych pozostały jedynie wspomnienia i trzeba spojrzeć na Legię "od zera". Jasne, nie tego oczekiwaliśmy po awansie do Ligi Mistrzów, ale taka jest rzeczywistość i na niej trzeba się skupić.

Jeżeli oczekujecie w tym tekście odpowiedzi na pytanie, czy decyzja o podpisaniu podpisanie umowy z Aleksandarem Vukoviciem na przyszły sezon trzy kolejki przed końcem aktualnego jest dobra, to was rozczaruję. Jeżeli jednak chcecie poznać moje przemyślenia na temat bieżącej sytuacji w Legii, które miały ujrzeć światło dzienne dopiero po sezonie, to zapraszam do lektury. Szybszy niż wszyscy zakładaliśmy wybór trenera spowodował, że pora na publikację jest odpowiednia.

Kiedy czytam wypowiedzi prezesa Legii Warszawa, utwierdzam się w przekonaniu, że powinien udzielać ich jeszcze rzadziej albo w ogóle. Doszło do tego, że zacząłem się zastanawiać, czy przypadkiem nie żyję w jakiejś alternatywnej rzeczywistości. To wszystko przez środowy komunikat klubu o zmianach w pionie sportowym. Oto czego my - kibice stołecznego klubu dowiedzieliśmy się o dotychczasowym i przyszłym funkcjonowaniu Legii.

Z wielkim bólem przeczytałem piątkowy list prezesa Legii Warszawa, w którym przeprasza za odpadnięcie z europejskich rozgrywek. Z jednej strony fajnie, że Dariusz Mioduski bierze publicznie na klatę, ale to nic nie pomoże. Piłkarze zapadli się pod ziemię, a w sztabie szkoleniowym nie ma kogo rozliczać, bo od ponad roku to jedna wielka prowizorka.

Legijny internet wrze, bo według nieoficjalnych informacji głównymi kandydatami na stanowisko trenera mistrzów Polski w przyszłym sezonie są Jerzy Brzęczek i Dean Klafurić, z wyraźnym naciskiem na tego pierwszego. Czy ewentualne zatrudnienie szkoleniowca Wisły Płock to dobra decyzja? Na starcie na pewno lepsza niż zatrudnienie Romeo Jozaka, które - jak przyznał ostatnio prezes Dariusz Mioduski - było obarczone wielkim ryzykiem.

Na naszych łamach wielokrotnie czytaliście teksty, które w sposób chłodny i racjonalny, choć dla sporej części odbiorców zbyt sceptyczny, odnosiły się faktu do zatrudnienia Romeo Jozaka na stanowisku pierwszego trenera Legii Warszawa.