#PUNKTY PO MECZU

Cudu nie było i po porażce 0-2 u siebie Legia w rewanżowym meczu nie zdołała odrobić strat. Wprawdzie wygrała i nawet w ostatniej tercji meczu pozostawiła po sobie dobre wrażenie, ale nie zmienia to faktu, że porażka w dwumeczu z mistrzem Słowacji jest niewytłumaczalną klęską i niestety ciągnie za sobą poważne konsekwencje finansowe.

Legia wygrała 2-1 w Kielcach. Gdyby jednak po tym meczu określić, w jakiej formie znajdują się mistrzowie Polski, to wciąż należałoby powiedzieć, że w słabej. Wygrana odniesiona bowiem została w nieprzekonującym stylu, choć psioczyć na nią się nie powinno. Trudno było się przecież spodziewać, że nagle nasza gra ulegnie znacznej poprawie.

Legia bezdyskusyjnie przegrała w pierwszym spotkaniu II rundy eliminacji Ligi Mistrzów z mistrzem Słowacji. Jasno trzeba sobie powiedzieć, że wynik 0-2 to najniższy wymiar kary. Szanse na odrobienie strat w rewanżu są o tyle iluzoryczne, że "Wojskowi" zaprezentowali się katastrofalnie. Wszystko więc wskazuje na to, że drugi raz z rzędu szybko pożegnamy się z marzeniami o Lidze Mistrzów.

Legia spokojnie przebrnęła przez I rundę eliminacji Ligi Mistrzów. Zadanie nie było zbyt trudne, bo na drodze mistrzów Polski stanął najlepszy klub Irlandii, ale niewdzięczne. Zwycięstwo było bowiem obowiązkiem, a każda wpadka potraktowana zostałaby jak katastrofa. Legioniści zrobili swoje bez większych kłopotów.

Legia ponownie przegrała mecz o Superpuchar i możemy już mówić o pewnej niechlubnej tradycji. Szkoda, bo od 10 lat nie wygraliśmy tego trofeum i w imponującej kolekcji pucharów w trwającej dekadzie brakuje właśnie tylko jego. Najgorsze jednak, że legioniści znów zagrali słabo.

Legia wygrała na wyjeździe 1-0 z mistrzami Irlandii i szeroko otworzyła sobie furtkę do II rundy eliminacji Ligi Mistrzów. Trudno było spodziewać się po „Wojskowych” wysokiej formy, choć pewnych jej symptomów niektórzy obserwatorzy dopatrywali się w przedostatnim meczu sparingowym. Wyszło jak wyszło, tym niemniej wygraliśmy.

Stało się to, czego mogliśmy się spodziewać. Legia kolejny raz okazała się lepsza od Lecha i ponownie udowodniła, że gdy musi, to robi swoje i wygrywa. „Wojskowi”, choć nie zagrali wielkiego meczu, zwyciężyli pewnie. Gospodarze zaś spuentowali sezon we właściwym sobie stylu – niby prezentowali się nieźle, niby osiągnęli przewagę w środku pola i posiadaniu piłki, ale bramce Malarza zagrozili poważnie raz.

Wygrana z Górnikiem 2-0 przyszła nieoczekiwanie łatwo. Legioniści relatywnie szybko strzelili gola i dość spokojnie kontrolowali przebieg boiskowych wydarzeń. Cieszy to szczególnie, jeśli wziąć pod uwagę słaby mecz przeciw Wiśle Płock i ostatnie wyniki zabrzan, którzy dobrze radzili sobie w grupie mistrzowskiej. Solidny, po prostu całkiem dobry występ mistrzów Polski dobrze rokuje też przed spotkaniem z Lechem.

Po bardzo słabej grze legioniści znów wygrali. Tym razem 3-2 z Wisłą Płock. W efekcie czego na 2 kolejki przed końcem rozgrywek Legia pozostaje na czele z przewagą 3 punktów nad wiceliderem. By zapewnić sobie tytuł bez oglądania się na innych musi w najbliższych meczach zdobyć minimum 4 punkty. Niby niewiele, ale mając na uwadze niską formę drużyny i terminarz, wciąż nie możemy być pewni obrony mistrzostwa.

Legia nie wykorzystała szansy, by odskoczyć wiceliderowi i zaledwie zremisowała w Białymstoku. Był to już czwarty mecz z rzędu, w którym warszawianie nie byli w stanie wygrać z Jagiellonią (bilans 0-2-2). W żadnym z tych spotkań na zwycięstwo nie zasłużyli i podobnie było w niedzielę. Rywalizacja stała na bardzo niskim poziomie, chyba najniższym od kilku lat. "Wojskowi" wciąż jednak pozostają liderem ligi.

Legia choć skromnie, to pewnie i zasłużenie ograła Arkę 2-1 w finale Pucharu Polski. Od początku meczu to wielokrotni zdobywcy tego trofeum nadawali ton grze i mieli ogromną przewagę w posiadaniu piłki. W efekcie czego szybko strzelili dwa gole i ustawili mecz pod siebie. Arka zawiodła. Wyszła przestraszona i jakby pogodzona z losem. Nie była w stanie przeciwstawić się „Wojskowym”.

Legia wreszcie gra tak, jak tego byśmy chcieli. Przede wszystkim wygrywa, ale też robi to zupełnie niezłym stylu. Może nie oszałamiającym, ale z pewnością predestynującym do odzyskania wiary, że jeszcze nie wszystko w tym sezonie stracone. I choć Korona przed meczem nie uchodziła za zespół, którego należy się obawiać, to jednak postawiła się mistrzom Polski. Tym przyjemniej więc, że nieźle się z nimi rozprawiliśmy.

Zasłużenie – jak to dobrze móc w końcu tak napisać o zwycięstwie Legii. W Krakowie „Wojskowi” zapracowali na 3 punkty, dzięki którym podtrzymali swe szanse na tytuł, ale i poprawili nastroje sobie i nam. I choć Wisła to drużyna, która nie wygrała już od 4 spotkań, to styl wygranej mistrzów Polski możemy uznać za obiecujący.

Legia po równym dwumeczu awansowała do finału rozgrywek o puchar Polski. Od Górnika okazała się być lepsza o jedną bramkę. Poziom obu spotkań był wprawdzie niski, zawodzące wiosną drużyny popełniały wiele błędów, ale najważniejsze, że ostatecznie górą byli „Wojskowi”. Rewanżowe spotkanie półfinałowe było jednocześnie debiutem trenera Klafuricia. To niecodzienna sytuacja, by szkoleniowiec zaczynał samodzielną pracę w Legii na takim szczeblu.

Legia właściwie musiała wygrać ze szczecinianami, by utrzymać się w realnej grze o mistrzostwo Polski. Do tego zwycięstwo było potrzebne z psychologicznego punktu widzenia: zespół nie potrafił go odnieść od trzech spotkań, w których w strzelił tylko jednego gola. Oczekiwaliśmy więc kompletu punktów i wyniku, który pozwoliłby myśleć o przełamaniu. Doczekaliśmy się.

Legia nie wygrała trzeciego meczu z rzędu i w Zabrzu tylko zremisowała 1-1 z Górnikiem w półfinale Pucharu Polski. Zabrzanie w ostatnich 11 meczach odnieśli tylko jedno zwycięstwo na boisku (plus walkower w Gliwicach, gdzie przegrywali), wydawali się być więc doskonałym rywalem na przełamanie złej serii „Wojskowych”. Nie udało się. Za to mecz obfitował w sytuacje bramkowe z obu stron, ale raczej nie wynikały one z wyrafinowanej gry w ofensywie, a z błędów indywidualnych i zespołowych.

Mecz można oczywiście przegrać 0-2. Można nawet przegrać dwa razy 0-2 w trzech ostatnich meczach u siebie. Porażki się przecież zdarzają. Problem w tym, że Legia ponosi je w sposób trudny do zaakceptowania – będąc słabsza fizycznie, mniej waleczna od rywali, za to popełniająca dużo więcej błędów i nie mająca pomysłu na rozegranie w ataku. Gra mistrzów Polski był dramatyczna, a sytuacja w tabeli zrobiła się bardzo trudna.

Statystycznie legioniści nad Zatoką Gdańską radzą sobie średnio – w poprzednich 5 meczach legitymują się bilansem 2-1-2, ale i też nie przegrali tam od 2 lat. Tym razem na mecz z Lechią pojechali podbudowani wygraną z Lechem. Gospodarze, mimo fatalnej ostatnio formy, też wierzyli w siebie, bowiem właśnie zmienili trenera i liczyli, że to pozytywnie wpłynie na drużynę. Nie wpłynęło. Legia wygrała dość łatwo, chyba łatwiej niż można było się spodziewać i dogoniła w tabeli Jagiellonię.

Legia podniosła się po wtorkowej klęsce z Jagiellonią i wygrała 2-1 z Lechem. W perspektywie walki o mistrzostwo był to jeden z najważniejszych meczów. Po stracie 5 punktów w dwóch kolejkach obrońcy tytułu nie mogli sobie pozwolić na kolejną wpadkę, by nie dać odskoczyć liderowi z Białegostoku. Zresztą dla obu zespołów porażka oznaczałaby zminimalizowanie szans na triumf w rozgrywkach.

Legia przegrała 0-2 z Jagiellonią po zawstydzającej grze. Podopieczni Romeo Jozaka nie tylko bowiem zagrali słabo, ale też, zwłaszcza w pierwszej fazie spotkania, brutalnie i w efekcie już po kwadransie Antolić został wykluczony po czerwonej kartce. Gra w osłabieniu nie jest jednak żadnym wytłumaczeniem bowiem wicemistrzowie Polski całkowicie zdominowali nasz zespół, który na ich tle był bezradny.

Remis z okupującą dolne rejony tabeli Cracovią nie przynosi chluby, ale zważywszy na okoliczności i przebieg meczu nie powinniśmy na niego narzekać. Pomarudzić możemy zaś na jakość gry Legii, bo od silnego kadrowo zespołu należy wymagać więcej. Trzeba przy tym pamiętać, że to jednak mocno przebudowana drużyna i mogą przydarzać się jej potknięcia. Do tego kilku piłkarzy nie jest jeszcze w pełni sił po urazach. No i jeśli już tracić punkty to teraz, gdy do końca sezonu jeszcze wiele meczów.

Pierwsza kolejka Ekstraklasy w 2018 r. za nami. Są więc pierwsze „Punkty”. Legia w Lubinie wygrała, bo była drużyną lepszą. Niewiele, może właśnie o tego jednego gola, ale jednak. Do zachwytów daleko, są jednak powody do zadowolenia. Zawodnicy w warunkach ligowych zupełnie nieźle odnaleźli się w nowym ustawieniu i udanie rozpoczęli wiosnę. W pełni więc zrealizowali przedmeczowe oczekiwania.

Zadanie wykonane - mogą oświadczyć legioniści. Nie wnikając w szczegóły, zrobili przecież swoje. Wygrali w Gliwicach, powrócili na czoło tabeli. Niestety, większość z nas mecz obejrzała i po tym, co zobaczyliśmy trudno się cieszyć z odzyskania tytułu lidera. Legia była bliska kompromitacji, bo za taką należałoby uznać stratę punktów z grającym przez 90 minut w osłabieniu Piastem. Udało się jednak wygrać. Ponownie z naciskiem na "udało się".

Mecz można wygrać, przegrać albo zremisować. Legia zremisowała spotkanie, które powinna wygrać, a mogła przegrać. Czy zatem należy martwić się, że z niegościnnej Niecieczy wywiozła tylko punkt? Zważywszy na okoliczności, w jakim padła wyrównująca bramka, na pewno trzeba ten remis docenić. Patrząc jednak na przebieg gry i sytuacje, powinniśmy wracać z kompletem punktów. Mamy zaś na koncie kolejną wpadkę.

Legia dopełniła formalności i po zwycięstwie 4-2 z Bytovią awansowała do półfinału pucharu Polski. Cel został więc osiągnięty i to bez większego wysiłku, bo w dwumeczu „Wojskowi” wygrali w sumie 7-3. Trzeba jednak oddać ambitnym bytowianom, że zaprezentowali się godnie i przez I połowę rewanżu byli równorzędnym rywalem, a patrząc na wynik, nawet lepszym zespołem. Potem jednak mistrzowie Polski wzięli się do pracy i udowodnili swą wyższość. Pamiętajmy przy tym, że graliśmy z zespołem z dolnej części pierwszoligowej tabeli.

Legia przegrała w Kielcach po meczu, któremu towarzyszyły ogromne emocje ze względu na decyzje sędziów. Wydaje się jednak, że mimo tego nie powinniśmy narzekać. Oczywiście porażka zawsze irytuje, ale po pierwsze czasem się zdarza, a po drugie „Wojskowi” przegrali po niezłym meczu. Nie można lamentować, nie można się zachwycać. Trzeba trzeźwo ocenić, to co wydarzyło się w Kielcach.

Po klęsce w Poznaniu półtora miesiąca temu wydawało się to nierealne. A już na pewno nie w tym roku. Traciliśmy wówczas 6 punktów do lidera i 5 do Lecha. Wygrana z Górnikiem sprawiła, że to mistrzowie Polski znaleźli się na szczycie tabeli. I to z przewagą 6 punktów nad faworyzowanymi poznaniakami. Co szczególnie przyjemne, zwycięstwo nad dotychczasowym liderem zostało odniesione w dobrym stylu.

Ostatni miesiąc znów nas rozpieścił. Legia wygrała wszystko, co było można, awansując przy tym na 2. miejsce w tabeli i praktycznie do półfinału Pucharu Polski. Mecz z ostatnią w lidze Pogonią wydawał się więc być doskonałą okazją na podtrzymanie passy i udanie się w doskonałych humorach na przerwę reprezentacyjną. Tyle tylko, że „Portowcy” są w tragicznej sytuacji i muszą szukać punktów w każdym spotkaniu. W niedzielę podjęli równorzędną walkę z mistrzami Polski.

Legia znowu wygrała. W końcu dość pewnie i w dodatku z zespołem, który w ostatnim czasie odzwyczaił się od porażek. Co więcej, gdynianie przyjechali na Łazienkowską z dużymi nadziejami, choćby dlatego ich trzy poprzednie wizyty w stolicy skończyły się wielkimi sukcesami: pierwszą w historii wygraną na terenie „Wojskowych”, zdobyciem Pucharu Polski i w końcu Superpucharu. Tym razem jednak wrócili nad morze z nosami zwieszonymi na kwintę.

Pierwszoligowiec jest przedostatnią przeszkodą na, nieszczególnie trudnej na razie, drodze Legii do finału Pucharu Polski. Po spotkaniu w Bytowie wydaje się, że już została ona wzięta. Pewna wygrana 3-1 oznacza właściwie awans do półfinału.