#PUNKTY PO MECZU

Mecz na szczycie rozczarował. Zabrakło w nim gry w piłkę. Było za to dużo walki, biegania, mitycznego przesuwania i gry w destrukcji. Szkoda o tyle, że Jagiellonia nie prezentuje się ostatnio za dobrze i wydawało się, że po dwóch latach możemy wreszcie wygrać w Białymstoku. Niestety, tylko się wydawało.

Legia tylko zremisowała 3-3 z Wisłą Kraków. Tylko, bo do przerwy prowadziła 2-0. Tylko, bo stworzyła sobie jeszcze co najmniej trzy doskonałe okazje bramkowe. Tylko, bo przez 55 minut bardzo dobrze grała w piłkę. Tylko, bo trzy bramki straciła w pięć minut, z czego pierwszą przypadkiem. I aż, bo jednak w końcówce potrafiła się w sobie zebrać i wyrównać.

Sobotni wieczór. Dobra gra. Pewna wygrana. Czegóż więcej kibic może oczekiwać po swoim zespole? No może większej liczby goli. Ale i tak legioniści zapewnili nam zupełnie przyjemną niedzielę. We Wrocławiu zdominowali bowiem gospodarzy i zasłużenie wywieźli trzy punkty.

Tylko remis z gdyńskimi przeciętniakami nie przynosi chluby naszym zawodnikom. Z drugiej jednak strony, patrząc na przebieg meczu, jest to rezultat sprawiedliwy, a biorąc pod uwagę formę mistrzów Polski w tym sezonie w meczach u siebie, właściwie nie wydarzyło się nic nadzwyczajnego. Punktów jednak oczywiście szkoda, ale jakoś trudno oprzeć się wrażeniu, że choć zagraliśmy marnie, to nie ma co rozpaczać.

Legnica rzadko bywa odwiedzana przez Legię, ale gdy już ją gości, to jest niezwykle serdeczna. „Wojskowi” zagrali tam po raz drugi w oficjalnym meczu i znów strzelili cztery gole. Choć oczywiście najważniejsze były trzy punkty, to ten mecz był jeszcze bardzo istotny, bo miał dać odpowiedź na pytanie, czy wygrana z Lechem, choć w nie najlepszym stylu, była sygnałem świadczącym o wkroczeniu na dobrą drogę. Dał. Pozytywną.

Awizowany na hit kolejki mecz nie zachwycił poziomem, ale dla legionistów, którzy ciężko przepracowali ostatnie trzy tygodnie, był sygnałem, że podążają we właściwym kierunku, a ich wysiłek zaczyna dawać efekty. Lech wprawdzie jest w bardzo słabej formie i nie jest wyznacznikiem, ale to wciąż personalnie czołowy polski zespół. A przecież mistrzowie Polski, choć wygrali tylko 1-0, to tak naprawdę nie dali szans trzeciej drużynie poprzedniego sezonu.

Zgodnie z oczekiwaniami, Legia nie wygrała w Krakowie z Cracovią, ostatnio najgorszą drużyną ligi. Oczywiście „Wojskowi” mają na swoją obronę szereg usprawiedliwień, łącznie ciężkimi treningami poprzedzającymi mecz z grą w osłabieniu przez ponad 80 minut. Remis można więc przyjąć z umiarkowanym zrozumieniem, ale nie można pominąć, że poziom gry w tym spotkaniu był zatrważająco niski.

Legia przegrała u siebie 1-4 z Wisłą Płock i była to całkowita kompromitacja. Legioniści byli ociężali, grali zupełnie bez pomysłu i wiary. Szarpał właściwie tylko Carlitos, ale niewiele to dawało, a na swoim wysokim poziomie zagrał jeszcze tylko Malarz. Pozostali zawiedli.

Legia tylko zremisowała z Lechią i wciąż pozostaje w bieżącym sezonie bez wygranej w Warszawie w krajowych rozgrywkach. Do meczu przystępowaliśmy z nieśmiałymi nadziejami, że po kolejnym zwolnieniu trenera może w grze zespołu coś drgnie. Okazało się one płonne. Mistrz Polski ponownie zawiódł.

Cudu nie było i po porażce 0-2 u siebie Legia w rewanżowym meczu nie zdołała odrobić strat. Wprawdzie wygrała i nawet w ostatniej tercji meczu pozostawiła po sobie dobre wrażenie, ale nie zmienia to faktu, że porażka w dwumeczu z mistrzem Słowacji jest niewytłumaczalną klęską i niestety ciągnie za sobą poważne konsekwencje finansowe.

Legia wygrała 2-1 w Kielcach. Gdyby jednak po tym meczu określić, w jakiej formie znajdują się mistrzowie Polski, to wciąż należałoby powiedzieć, że w słabej. Wygrana odniesiona bowiem została w nieprzekonującym stylu, choć psioczyć na nią się nie powinno. Trudno było się przecież spodziewać, że nagle nasza gra ulegnie znacznej poprawie.

Legia bezdyskusyjnie przegrała w pierwszym spotkaniu II rundy eliminacji Ligi Mistrzów z mistrzem Słowacji. Jasno trzeba sobie powiedzieć, że wynik 0-2 to najniższy wymiar kary. Szanse na odrobienie strat w rewanżu są o tyle iluzoryczne, że "Wojskowi" zaprezentowali się katastrofalnie. Wszystko więc wskazuje na to, że drugi raz z rzędu szybko pożegnamy się z marzeniami o Lidze Mistrzów.

Legia spokojnie przebrnęła przez I rundę eliminacji Ligi Mistrzów. Zadanie nie było zbyt trudne, bo na drodze mistrzów Polski stanął najlepszy klub Irlandii, ale niewdzięczne. Zwycięstwo było bowiem obowiązkiem, a każda wpadka potraktowana zostałaby jak katastrofa. Legioniści zrobili swoje bez większych kłopotów.

Legia ponownie przegrała mecz o Superpuchar i możemy już mówić o pewnej niechlubnej tradycji. Szkoda, bo od 10 lat nie wygraliśmy tego trofeum i w imponującej kolekcji pucharów w trwającej dekadzie brakuje właśnie tylko jego. Najgorsze jednak, że legioniści znów zagrali słabo.

Legia wygrała na wyjeździe 1-0 z mistrzami Irlandii i szeroko otworzyła sobie furtkę do II rundy eliminacji Ligi Mistrzów. Trudno było spodziewać się po „Wojskowych” wysokiej formy, choć pewnych jej symptomów niektórzy obserwatorzy dopatrywali się w przedostatnim meczu sparingowym. Wyszło jak wyszło, tym niemniej wygraliśmy.

Stało się to, czego mogliśmy się spodziewać. Legia kolejny raz okazała się lepsza od Lecha i ponownie udowodniła, że gdy musi, to robi swoje i wygrywa. „Wojskowi”, choć nie zagrali wielkiego meczu, zwyciężyli pewnie. Gospodarze zaś spuentowali sezon we właściwym sobie stylu – niby prezentowali się nieźle, niby osiągnęli przewagę w środku pola i posiadaniu piłki, ale bramce Malarza zagrozili poważnie raz.

Wygrana z Górnikiem 2-0 przyszła nieoczekiwanie łatwo. Legioniści relatywnie szybko strzelili gola i dość spokojnie kontrolowali przebieg boiskowych wydarzeń. Cieszy to szczególnie, jeśli wziąć pod uwagę słaby mecz przeciw Wiśle Płock i ostatnie wyniki zabrzan, którzy dobrze radzili sobie w grupie mistrzowskiej. Solidny, po prostu całkiem dobry występ mistrzów Polski dobrze rokuje też przed spotkaniem z Lechem.

Po bardzo słabej grze legioniści znów wygrali. Tym razem 3-2 z Wisłą Płock. W efekcie czego na 2 kolejki przed końcem rozgrywek Legia pozostaje na czele z przewagą 3 punktów nad wiceliderem. By zapewnić sobie tytuł bez oglądania się na innych musi w najbliższych meczach zdobyć minimum 4 punkty. Niby niewiele, ale mając na uwadze niską formę drużyny i terminarz, wciąż nie możemy być pewni obrony mistrzostwa.

Legia nie wykorzystała szansy, by odskoczyć wiceliderowi i zaledwie zremisowała w Białymstoku. Był to już czwarty mecz z rzędu, w którym warszawianie nie byli w stanie wygrać z Jagiellonią (bilans 0-2-2). W żadnym z tych spotkań na zwycięstwo nie zasłużyli i podobnie było w niedzielę. Rywalizacja stała na bardzo niskim poziomie, chyba najniższym od kilku lat. "Wojskowi" wciąż jednak pozostają liderem ligi.

Legia choć skromnie, to pewnie i zasłużenie ograła Arkę 2-1 w finale Pucharu Polski. Od początku meczu to wielokrotni zdobywcy tego trofeum nadawali ton grze i mieli ogromną przewagę w posiadaniu piłki. W efekcie czego szybko strzelili dwa gole i ustawili mecz pod siebie. Arka zawiodła. Wyszła przestraszona i jakby pogodzona z losem. Nie była w stanie przeciwstawić się „Wojskowym”.

Legia wreszcie gra tak, jak tego byśmy chcieli. Przede wszystkim wygrywa, ale też robi to zupełnie niezłym stylu. Może nie oszałamiającym, ale z pewnością predestynującym do odzyskania wiary, że jeszcze nie wszystko w tym sezonie stracone. I choć Korona przed meczem nie uchodziła za zespół, którego należy się obawiać, to jednak postawiła się mistrzom Polski. Tym przyjemniej więc, że nieźle się z nimi rozprawiliśmy.

Zasłużenie – jak to dobrze móc w końcu tak napisać o zwycięstwie Legii. W Krakowie „Wojskowi” zapracowali na 3 punkty, dzięki którym podtrzymali swe szanse na tytuł, ale i poprawili nastroje sobie i nam. I choć Wisła to drużyna, która nie wygrała już od 4 spotkań, to styl wygranej mistrzów Polski możemy uznać za obiecujący.

Legia po równym dwumeczu awansowała do finału rozgrywek o puchar Polski. Od Górnika okazała się być lepsza o jedną bramkę. Poziom obu spotkań był wprawdzie niski, zawodzące wiosną drużyny popełniały wiele błędów, ale najważniejsze, że ostatecznie górą byli „Wojskowi”. Rewanżowe spotkanie półfinałowe było jednocześnie debiutem trenera Klafuricia. To niecodzienna sytuacja, by szkoleniowiec zaczynał samodzielną pracę w Legii na takim szczeblu.

Legia właściwie musiała wygrać ze szczecinianami, by utrzymać się w realnej grze o mistrzostwo Polski. Do tego zwycięstwo było potrzebne z psychologicznego punktu widzenia: zespół nie potrafił go odnieść od trzech spotkań, w których w strzelił tylko jednego gola. Oczekiwaliśmy więc kompletu punktów i wyniku, który pozwoliłby myśleć o przełamaniu. Doczekaliśmy się.

Legia nie wygrała trzeciego meczu z rzędu i w Zabrzu tylko zremisowała 1-1 z Górnikiem w półfinale Pucharu Polski. Zabrzanie w ostatnich 11 meczach odnieśli tylko jedno zwycięstwo na boisku (plus walkower w Gliwicach, gdzie przegrywali), wydawali się być więc doskonałym rywalem na przełamanie złej serii „Wojskowych”. Nie udało się. Za to mecz obfitował w sytuacje bramkowe z obu stron, ale raczej nie wynikały one z wyrafinowanej gry w ofensywie, a z błędów indywidualnych i zespołowych.

Mecz można oczywiście przegrać 0-2. Można nawet przegrać dwa razy 0-2 w trzech ostatnich meczach u siebie. Porażki się przecież zdarzają. Problem w tym, że Legia ponosi je w sposób trudny do zaakceptowania – będąc słabsza fizycznie, mniej waleczna od rywali, za to popełniająca dużo więcej błędów i nie mająca pomysłu na rozegranie w ataku. Gra mistrzów Polski był dramatyczna, a sytuacja w tabeli zrobiła się bardzo trudna.

Statystycznie legioniści nad Zatoką Gdańską radzą sobie średnio – w poprzednich 5 meczach legitymują się bilansem 2-1-2, ale i też nie przegrali tam od 2 lat. Tym razem na mecz z Lechią pojechali podbudowani wygraną z Lechem. Gospodarze, mimo fatalnej ostatnio formy, też wierzyli w siebie, bowiem właśnie zmienili trenera i liczyli, że to pozytywnie wpłynie na drużynę. Nie wpłynęło. Legia wygrała dość łatwo, chyba łatwiej niż można było się spodziewać i dogoniła w tabeli Jagiellonię.

Legia podniosła się po wtorkowej klęsce z Jagiellonią i wygrała 2-1 z Lechem. W perspektywie walki o mistrzostwo był to jeden z najważniejszych meczów. Po stracie 5 punktów w dwóch kolejkach obrońcy tytułu nie mogli sobie pozwolić na kolejną wpadkę, by nie dać odskoczyć liderowi z Białegostoku. Zresztą dla obu zespołów porażka oznaczałaby zminimalizowanie szans na triumf w rozgrywkach.

Legia przegrała 0-2 z Jagiellonią po zawstydzającej grze. Podopieczni Romeo Jozaka nie tylko bowiem zagrali słabo, ale też, zwłaszcza w pierwszej fazie spotkania, brutalnie i w efekcie już po kwadransie Antolić został wykluczony po czerwonej kartce. Gra w osłabieniu nie jest jednak żadnym wytłumaczeniem bowiem wicemistrzowie Polski całkowicie zdominowali nasz zespół, który na ich tle był bezradny.

Remis z okupującą dolne rejony tabeli Cracovią nie przynosi chluby, ale zważywszy na okoliczności i przebieg meczu nie powinniśmy na niego narzekać. Pomarudzić możemy zaś na jakość gry Legii, bo od silnego kadrowo zespołu należy wymagać więcej. Trzeba przy tym pamiętać, że to jednak mocno przebudowana drużyna i mogą przydarzać się jej potknięcia. Do tego kilku piłkarzy nie jest jeszcze w pełni sił po urazach. No i jeśli już tracić punkty to teraz, gdy do końca sezonu jeszcze wiele meczów.