#PUNKTY PO MECZU

Statystycznie legioniści nad Zatoką Gdańską radzą sobie średnio – w poprzednich 5 meczach legitymują się bilansem 2-1-2, ale i też nie przegrali tam od 2 lat. Tym razem na mecz z Lechią pojechali podbudowani wygraną z Lechem. Gospodarze, mimo fatalnej ostatnio formy, też wierzyli w siebie, bowiem właśnie zmienili trenera i liczyli, że to pozytywnie wpłynie na drużynę. Nie wpłynęło. Legia wygrała dość łatwo, chyba łatwiej niż można było się spodziewać i dogoniła w tabeli Jagiellonię.

Legia podniosła się po wtorkowej klęsce z Jagiellonią i wygrała 2-1 z Lechem. W perspektywie walki o mistrzostwo był to jeden z najważniejszych meczów. Po stracie 5 punktów w dwóch kolejkach obrońcy tytułu nie mogli sobie pozwolić na kolejną wpadkę, by nie dać odskoczyć liderowi z Białegostoku. Zresztą dla obu zespołów porażka oznaczałaby zminimalizowanie szans na triumf w rozgrywkach.

Legia przegrała 0-2 z Jagiellonią po zawstydzającej grze. Podopieczni Romeo Jozaka nie tylko bowiem zagrali słabo, ale też, zwłaszcza w pierwszej fazie spotkania, brutalnie i w efekcie już po kwadransie Antolić został wykluczony po czerwonej kartce. Gra w osłabieniu nie jest jednak żadnym wytłumaczeniem bowiem wicemistrzowie Polski całkowicie zdominowali nasz zespół, który na ich tle był bezradny.

Remis z okupującą dolne rejony tabeli Cracovią nie przynosi chluby, ale zważywszy na okoliczności i przebieg meczu nie powinniśmy na niego narzekać. Pomarudzić możemy zaś na jakość gry Legii, bo od silnego kadrowo zespołu należy wymagać więcej. Trzeba przy tym pamiętać, że to jednak mocno przebudowana drużyna i mogą przydarzać się jej potknięcia. Do tego kilku piłkarzy nie jest jeszcze w pełni sił po urazach. No i jeśli już tracić punkty to teraz, gdy do końca sezonu jeszcze wiele meczów.

Pierwsza kolejka Ekstraklasy w 2018 r. za nami. Są więc pierwsze „Punkty”. Legia w Lubinie wygrała, bo była drużyną lepszą. Niewiele, może właśnie o tego jednego gola, ale jednak. Do zachwytów daleko, są jednak powody do zadowolenia. Zawodnicy w warunkach ligowych zupełnie nieźle odnaleźli się w nowym ustawieniu i udanie rozpoczęli wiosnę. W pełni więc zrealizowali przedmeczowe oczekiwania.

Zadanie wykonane - mogą oświadczyć legioniści. Nie wnikając w szczegóły, zrobili przecież swoje. Wygrali w Gliwicach, powrócili na czoło tabeli. Niestety, większość z nas mecz obejrzała i po tym, co zobaczyliśmy trudno się cieszyć z odzyskania tytułu lidera. Legia była bliska kompromitacji, bo za taką należałoby uznać stratę punktów z grającym przez 90 minut w osłabieniu Piastem. Udało się jednak wygrać. Ponownie z naciskiem na "udało się".

Mecz można wygrać, przegrać albo zremisować. Legia zremisowała spotkanie, które powinna wygrać, a mogła przegrać. Czy zatem należy martwić się, że z niegościnnej Niecieczy wywiozła tylko punkt? Zważywszy na okoliczności, w jakim padła wyrównująca bramka, na pewno trzeba ten remis docenić. Patrząc jednak na przebieg gry i sytuacje, powinniśmy wracać z kompletem punktów. Mamy zaś na koncie kolejną wpadkę.

Legia dopełniła formalności i po zwycięstwie 4-2 z Bytovią awansowała do półfinału pucharu Polski. Cel został więc osiągnięty i to bez większego wysiłku, bo w dwumeczu „Wojskowi” wygrali w sumie 7-3. Trzeba jednak oddać ambitnym bytowianom, że zaprezentowali się godnie i przez I połowę rewanżu byli równorzędnym rywalem, a patrząc na wynik, nawet lepszym zespołem. Potem jednak mistrzowie Polski wzięli się do pracy i udowodnili swą wyższość. Pamiętajmy przy tym, że graliśmy z zespołem z dolnej części pierwszoligowej tabeli.

Legia przegrała w Kielcach po meczu, któremu towarzyszyły ogromne emocje ze względu na decyzje sędziów. Wydaje się jednak, że mimo tego nie powinniśmy narzekać. Oczywiście porażka zawsze irytuje, ale po pierwsze czasem się zdarza, a po drugie „Wojskowi” przegrali po niezłym meczu. Nie można lamentować, nie można się zachwycać. Trzeba trzeźwo ocenić, to co wydarzyło się w Kielcach.

Po klęsce w Poznaniu półtora miesiąca temu wydawało się to nierealne. A już na pewno nie w tym roku. Traciliśmy wówczas 6 punktów do lidera i 5 do Lecha. Wygrana z Górnikiem sprawiła, że to mistrzowie Polski znaleźli się na szczycie tabeli. I to z przewagą 6 punktów nad faworyzowanymi poznaniakami. Co szczególnie przyjemne, zwycięstwo nad dotychczasowym liderem zostało odniesione w dobrym stylu.

Ostatni miesiąc znów nas rozpieścił. Legia wygrała wszystko, co było można, awansując przy tym na 2. miejsce w tabeli i praktycznie do półfinału Pucharu Polski. Mecz z ostatnią w lidze Pogonią wydawał się więc być doskonałą okazją na podtrzymanie passy i udanie się w doskonałych humorach na przerwę reprezentacyjną. Tyle tylko, że „Portowcy” są w tragicznej sytuacji i muszą szukać punktów w każdym spotkaniu. W niedzielę podjęli równorzędną walkę z mistrzami Polski.

Legia znowu wygrała. W końcu dość pewnie i w dodatku z zespołem, który w ostatnim czasie odzwyczaił się od porażek. Co więcej, gdynianie przyjechali na Łazienkowską z dużymi nadziejami, choćby dlatego ich trzy poprzednie wizyty w stolicy skończyły się wielkimi sukcesami: pierwszą w historii wygraną na terenie „Wojskowych”, zdobyciem Pucharu Polski i w końcu Superpucharu. Tym razem jednak wrócili nad morze z nosami zwieszonymi na kwintę.

Pierwszoligowiec jest przedostatnią przeszkodą na, nieszczególnie trudnej na razie, drodze Legii do finału Pucharu Polski. Po spotkaniu w Bytowie wydaje się, że już została ona wzięta. Pewna wygrana 3-1 oznacza właściwie awans do półfinału.

Legia z punktem straty do lidera? Po klęsce w Poznaniu wydawało się, że możemy mieć duże problemy by odzyskać kontakt z czołówką tabeli. Jednak Legia po reprezentacyjnej przerwie wygrała dwa mecze po 1-0, wykorzystała potknięcia klubów zajmujących wyższe miejsca i zminimalizowała straty. Wprawdzie w Krakowie nie przegraliśmy od 4 lat, ale mecze pod Wawelem zawsze są trudne. Tak było i tym razem.

Po miesiącu Legia w końcu wygrała w lidze. Wprawdzie nieprzekonująco i z dołującą Lechią, ale odrobiła dwa punkty do lidera z Poznania. W serca warszawskich kibiców wstąpiła znów nadzieja, że ten sezon nie jest jeszcze stracony, co, tak na marginesie, świadczy jak najgorzej o poziomie Ekstraklasy. W lidze prowadzą bowiem zespoły, które wygrały tyle samo meczów, co nie wygrały.

Po pięciu ligowych i pucharowych zwycięstwach z rzędu nad zespołem z Wielkopolski przyszła sromotna klęska. Klęska, której można było się spodziewać nie tylko ze względu na rachunek prawdopodobieństwa, ale przede wszystkim formę Legii. Poprzednio tak rozbitych i pozbawionych nadziei „Wojskowych” widziałem przed pięcioma laty po meczu w Gdańsku, po którym de facto stracili szanse na mistrzostwo Polski.

Kolejny mecz bez historii. Legia zrobiła swoje i przekonująco ograła zespół z 4. klasy rozgrywkowej 4-0. Poza promocją do kolejnej rundy, w tym spotkaniu najważniejsze było ekonomiczne dysponowanie siłami, a także uniknięcie kontuzji. Plan został więc w całości wykonany.

Legia wygrała 1-0 z przedostatnią Cracovią i umocniła swa pozycję w czołówce tabeli. Mistrzowie Polski ponownie zagrali słabo, ale poradzili sobie z drużyną Probierza. Mecz bez historii, jakich wiele w lidze, po którym cieszyć można się tylko ze zwycięstwa.

Legia przegrała w Ekstraklasie po raz trzeci w tym sezonie. I to niestety ponownie zasłużenie. Niewykluczone, że Śląsk będzie walczył o puchary, nie jest to słaba drużyna i oczywiście można było z nimi przegrać. Mieliśmy jednak prawo liczyć, że legioniści z całych sił powalczą, by tak się nie stało. No i chyba znów się przeliczyliśmy.

Właściwie to było do przewidzenia. Mistrz Polski ograł tymczasowego lidera Ekstraklasy i to zasłużenie. Jakbyśmy nie psioczyli bowiem na Legię, to i tak jest to klub, który nawet w słabej formie radzi sobie w Ekstraklasie. I akurat o to trudno jest mieć pretensje do "Wojskowych". Ci nie grają śpiewająco, ale w lidze wygrywają, co oczywiście też mierzi naczelnych malkontentów. Specjalnie dla nich więc dziś śpiewające "Punkty".

Ledwo 1-0, po słabym meczu, w dodatku takim, w którym Legia, mierząca się z bardzo przeciętnym rywalem, budowała akcje oparte główne na kontrach? W normalnych okolicznościach można byłoby bardzo kręcić nosem. W obecnych realiach należy być jednak zadowolonym. Celem było bowiem wygrać w Płocku i dać odpocząć podstawowym zawodnikom przed meczem ostatniej szansy w europejskich pucharach. Jak to połączyć? Trener Magiera miał pomysł.

Zawód. Nie chodzi już o to, że Legia tylko zremisowała, ale że zrobiła to w słabym stylu z jeszcze gorszym rywalem. Postawię nawet tezę, że mistrzowie Mołdawii grali gorzej niż rok temu Dundalk. Mimo to potrafili osiągnąć korzystny dla siebie wynik, bo „Wojskowi” im na to pozwolili.

Spotkanie z Piastem nie należało do meczów, które trzeba wygrać, zapomnieć i iść dalej. Tu chodziło o coś więcej. Legia potrzebowała udowodnić, przede wszystkim sobie, że mimo wielu problemów nadal jest silna i może wrócić na mistrzowską ścieżkę. Że ciężka praca, którą wykonują musi w końcu zaprocentować. Że gra w piłkę wciąż sprawia im radość. Chodziło też o poprawę nastrojów przed dwumeczem z Sheriffem. Udało się.

Legia pewnie ograła na wyjeździe Wisłę Puławy 4-1 i awansowała do 1/8 finału Pucharu Polski. Spotkanie z drugoligowcem „Wojskowi” mieli wygrać, najlepiej przekonująco i bez nadmiernego wysiłku. Tak by przede wszystkim awansować i poprawić nastroje sobie oraz wokół zespołu.

Mecz można wygrać, przegrać albo zremisować. Legia w Niecieczy mecz może przegrać, przegrać albo przegrać. „Wojskowi” jeszcze nigdy nie wygrali w podtarnowskiej wsi. Ba, zawsze przegrywali. Tak było też i tym razem. Podopieczni trenera Magiery zagrali poniżej oczekiwań i możliwości. Znowu.

Po latach sukcesów w eliminacjach do rozgrywek europejskich przyszło nam w końcu odpaść. Niestety, z tych najbardziej prestiżowych – o Ligę Mistrzów. Boli, że stało się to z zespołem o jakości Astany, czyli niewysokiej. Z drugiej jednak strony ta porażka to efekt systematycznego osłabiania zespołu, zwłaszcza w tym roku. Problemy musiały się zacząć i nie jest to zaskoczenie. Choć niezmiernie szkoda, bo zmarnowaliśmy ostatnią na lata szansę, by znów awansować do LM.

Wbrew przedmeczowym obawom Legia spokojnie ograła beniaminka z Nowego Sącza 2-0. Wprawdzie na bramki czekaliśmy dość długo, ale trudno oprzeć się wrażeniu, że były one właśnie jedynie kwestią czasu. Mistrzowie Polski w 3. kolejce odnieśli więc premierowe zwycięstwo w Ekstraklasie. Jeśli weźmiemy pod uwagę, że był to mecz, jakich setki za i przed nami, typowy na odbębnienie przed ważniejszymi spotkaniami europejskich pucharów, to można być z niego umiarkowanie zadowolonym.

Pierwsza porażka w eliminacjach europejskich pucharów od 5 lat stała się faktem. Mimo nie najlepszej formy legionistów, mało kto jednak spodziewał się, że wydarzy się to już w Kazachstanie. Wynik 1-3 nie oddaje tego, co działo się na boisku, ale to już nie ma znaczenia. Liczy się tylko to, że stawia nas w bardzo trudnej sytuacji przed rewanżem.

Zamiast wygranej – tylko remis. Zamiast postępu w grze – regres. Legia tylko zremisowała 1-1 z Koroną i wciąż pozostaje bez zwycięstwa w polskich rozgrywkach. Czy ten stan rzeczy niepokoi? Nieszczególnie, bo przecież słabe starty w Ekstraklasie, to dla nas nic nowego. Czy wkurza? Oczywiście. Najbardziej trenera Magierę.

Po rewanżu można być bardzo zadowolonym. Legia nie tylko zrobiła swoje i pewnie awansowała do 3. rundy eliminacji Ligi Mistrzów, dokonała tego w bardzo przekonujący sposób, a przy tym oszczędzając siły na kolejne spotkania. 6-0 to wynik bardzo rzadko spotykany w Warszawie. Dość powiedzieć, że w XXI wieku „Wojskowi” wygrali w tym stosunku dopiero po raz piąty.