#RACOWISKO

W piątek mieliśmy okazję podróżować do Zabrza na różne możliwe sposoby. O samym meczu najchętniej jak najszybciej byśmy zapomnieli - poziom widowiska był przeokrutny. 

Cztery dni po meczu pucharowym, ponownie przyszło nam jechać do Lublina, tym razem na mecz, którego stawką były ligowe punkty. Wysoka porażka we wtorek ani trochę nie zmniejszyła zainteresowania tym, jakby nie patrzeć, bliskim wyjazdem. Ponownie chętnych do wspierania Legii na wyjazdowym szlaku było znacznie więcej aniżeli miejsc w lubelskiej klatce, szczególnie po zeszłorocznej jej zmniejszeniu.

Przerwa pomiędzy sezonami minęła szybko. Niestety tym razem nie emocjonowaliśmy się losowaniem rywali w europejskich pucharach, bo zawalony poprzedni sezon sprawił, że w rozgrywkach 2026/27 przyjdzie nam rywalizować jedynie na krajowym podwórku. W kasie klubowej pustka, oczywiście nikt nie chce wziąć na siebie odpowiedzialności za doprowadzenie Legii do takiego stanu. Przed sezonem jednak nikt z nas nie spodziewał się zbyt wiele, szczególnie biorąc pod uwagę wzmocnienia pozostałych drużyn. Jedyną nadzieję na lepsze jutro daje obecny trener, Marek Papszun.

Po ostatniej kolejce, w której Widzew zdobył trzy punkty, a my dostaliśmy lanie w Poznaniu, sytuacja zrobiła się mocno nieciekawa, a widmo spadku zajrzało w oczy tak głęboko, jak jeszcze nigdy. Mecz z Widzewem, zaplanowany na 1 maja, trzeba było wygrać, aby na chwilę odetchnąć i złapać minimalną przewagę nad strefą spadkową. Porażka mogła oznaczać krok w stronę pierwszej ligi. 

W czwartek tłumy kibiców pożegnały Jacka Magierę na warszawskich Powązkach, a dzień później zebraliśmy się przy Łazienkowskiej, na meczu z Zagłębiem Lubin, walcząc o ligowe punkty, tak potrzebne obecnie w walce o utrzymanie. Na trybunach pojawiło się niewiele ponad 25 tys. kibiców - całkiem niezły wynik, biorąc obecną sytuację. Po raz kolejny oprawę zaprezentowali Nieznani Sprawcy.

W piątkowy poranek całym środowiskiem sportowym w Polsce wstrząsnęła informacja o nagłej śmierci Jacka Magiery. Dla wszystkich kibiców Legii było to wyjątkowo bolesne - pan Jacek przez długie lata związany był bowiem z naszym klubem, również emocjonalnie.

Wszystkie bilety na mecz z Rakowem zostały wyprzedane, a ostatecznie na stadionie stawiło się niespełna 25 tys. kibiców. Przy Łazienkowskiej zaprezentowana została efektowna oprawa nawiązująca zdo obecnej sytuacji w jakiej się znalazł nasz klub. Przed nami walka o utrzymanie i wszyscy muszą walczyć na całego, by zrealizować cel - jakże inny od tego, jaki zakładaliśmy przed początkiem rozgrywek...

W Katowicach nie byliśmy od blisko 22 lat. Ostatni raz gościliśmy na starym stadionie GieKSy w listopadzie 2004 roku. "Spadnie GKS na sezonów sześć" - śpiewają legioniści od lat, choć przed laty wydawało się to jedynie pobożnym życzeniem, bowiem ekipa z Katowic, nad którą czuwał Marian Dziurowicz, zamiast spadać z ligi, to grała w europejskich pucharach, a także walczyła o trofea na krajowym podwórku.  Jednakże przepowiednia legionistów ziściła się z solidną nawiązką.

Trzy dni po domowym meczu z Samsunsporem udaliśmy się do Zabrza na mecz z Górnikiem. To pierwsza nasza wizyta na tym stadionie po blisko czteroletniej przerwie - ostatnio byliśmy tutaj 21 listopada 2021 roku. Później rozpoczęto budowę czwartej trybuny i na ten czas zamknięto sektor gości. 

W słoneczną sobotę ruszyliśmy wspierać Legię w Częstochowie. Wyjazdy do "świętego miasta" z reguły nie różnią się znacznie. Ze względu na bardzo mocno ograniczoną liczbę wejściówek na sektor gości, w podróż może jechać mocno wyselekcjonowana grupa. Choć klatka znajduje się bardzo blisko linii końcowej boiska i tak niewiele z niej widać, a i prowadzenie dopingu nie należy do rzeczy łatwych, ze względu na bardzo niską i rozciągniętą trybunę.

Podczas gdy trenerzy słabsze występy starają się tłumaczyć natłokiem spotkań w skali sezonu, czy krótkim odpoczynkiem (poniżej 72h) pomiędzy meczami, na takie niedogodności nie narzekają fanatycy, wspierający ukochany klub. W nocy z czwartku na piątek wróciliśmy do domów po trzeciej nad ranem z wyjazdu do Łodzi - niby bliskiego, ale trwającego dłużej niż niedzielny - ostatni w tym sezonie wyjazd do Krakowa, a już w niedzielny poranek około 8 rano trzeba było wychodzić z domu, by jechać w stronę Małopolski.

Pierwotnie wyjazdowy mecz z Widzewem miał być rozgrywany 4 maja, ale ze względu na występ Legii w finale Pucharu Polski, spotkanie przełożono na czwartek, 15 maja. Dzisiaj te spotkania piłkarsko nie mają takiego ciężaru jak przed laty, ale dla fanów obu ekip są bardzo ważne. Obustronna nienawiść jest chyba nawet większa aniżeli w przypadku lokalnych, derbowych rywali.

Nasze ostatnie wyjazdy na Wyspy za każdym razem były głośno komentowane w piłkarskim światku. Zaczęło się od meczu w Leicester, gdzie po głowach oberwali ochroniarze, a fani Legii odpalili race. Półtora roku temu Aston Villa w związku z zajściami w Leicester robiła wszystko, by maksymalnie ograniczyć liczbę biletów dla legionistów - ostatecznie przyznając nam raptem 890 sztuk. Nie przystaliśmy na tę liczbę i pod Villa Park stawiliśmy się w ok. 2100 osób, licząc, że Angole pójdą po rozum do głowy.

Po tegorocznych wynikach naszych piłkarzy, a szczególnie kompromitacji w Radomiu z ostatniego weekendu, wydaje się, że jedyną realną szansą dla naszego klubu na awans do europejskich pucharów na kolejny sezon będzie zdobycie Pucharu Polski. Mieliśmy do wykonania trzy kroki, a ten w ćwierćfinale wydawał się najtrudniejszym z nich, bowiem przyszło nam się mierzyć przy Łazienkowskiej z Jagiellonią, której piłkarze prezentują zgoła odmienną dyspozycję w ostatnim czasie.

Za nami ostatni wyjazd w roku 2024. Kilka dni przed świętami Bożego Narodzenia wybraliśmy się do Sztokholmu na ostatnie spotkanie fazy ligowej Ligi Konferencji. Był to dla nas pierwszy od kilkunastu miesięcy - i wypadu do Alkmaar - wyjazd na legalu w europejskich pucharach. Dodatkowo jeden z nielicznych do Szwecji - w ciągu 30 lat, Legia grała tak dopiero po raz trzeci - wcześniej w Goeteborgu i Boras. Djurgardens to jedna z trzech ekip ze Sztokholmu - podobno kibicowsko najsłabsza, choć różnice między nimi nie są jakieś wielkie (we wszystkich aspektach kibicowskiego rzemiosła).

Mecze Legii z Widzewem kiedyś były piłkarskim klasykiem, dziś pozostały nim jedynie pod względem kibicowskim. Mimo wszystko, spotkania obu drużyn cieszą się olbrzymim zainteresowaniem nie tylko w Warszawie i Łodzi, ale i całej kibolskiej Polsce. Niestety niedzielny mecz z RTS-em ostatecznie był teatrem jednego aktora, bowiem widzewiacy zdecydowali się nie wchodzić na trybuny, kiedy kilkadziesiąt minut przed rozpoczęciem meczu nakazano im rozkręcenie bębnów...

Po niezłym, bo zwycięskim początku sezonu i wyjazdowej wygranej piłkarzy w Walii, mieliśmy nadzieję, na kontynuację dobrej serii w meczu ligowym z Piastem. Jeśli po okazałym 11-0 z amatorami z Wysp, wydawało się nam, że piłkarska Europa stoi przed nami otworem, zostaliśmy szybko i brutalnie sprowadzeni na ziemię przez zawsze groźnego... Piasta. Fani Legii po niedzielnym spotkaniu nie mają się czego wstydzić - ten wieczór zostanie zapamiętany na długo, głównie ze względu na upamiętnienie bohaterskiej walki Powstańców. Data 1 sierpnia 1944 roku jest niezwykle ważna dla każdego warszawiaka, a fani Legii od lat kultywują pamięć o bohaterskich czynach naszych przodków.

W niedzielę do Mielca podróżowaliśmy po raz trzeci, a dopiero pierwszy raz zajęliśmy miejsca w sektorze gości. Wyjazd ten zapadnie w naszej pamięci jednak głównie ze względu na pieśń na cześć Maćka Rosołka, który niczym Jacek Magiera, wszedł do grona osób, którym dedykowana została pieśń na melodię "Hitu z Wiednia".

Mecze Legii z Widzewem wzbudzają wiele emocji od połowy lat 90. Chociaż dziś oba kluby walczą o zupełnie inne cele, nienawiść pomiędzy fanatykami Legii i RTS-u jest szczera i w wielu miejscowościach walka trwa każdego dnia. Nic więc dziwnego, że wszystkie bilety z obu stron wyprzedane zostały w mgnieniu oka, a zainteresowanie wejściówkami były wielokrotnie większe.

Komplet na meczu przy Ł3 podczas meczu ligowego? Niemożliwe! A jednak, to co przez wiele lat wydawało się nierealne, dziś jesteśmy w stanie zrealizować. Jak widać, koordynacja działań klubu i kibiców jest w stanie przyciągnąć na stadion dzikie tłumy, również w okresie urlopowym.

W drugiej połowie meczu Pogoń - Legia fani ze stolicy zaprezentowali racowisko. Zapraszamy o obejrzenia materiału filmowego z tego momentu.

Zdobycie biletu na mecz przyjaźni pomiędzy Radomiakiem i Legią nie było sprawą łatwą, a to z powodu bardzo małego stadionu, na którym "Warchoły" wciąż rozgrywają swoje mecze oraz sporego zainteresowania kibiców. Otwarta sprzedaż w Radomiu, prowadzona w galerii handlowej (bez sprzedaży on-line), trwała tylko kilka godzin.

W końcówce pierwszej połowy kibice Radomiaka i Legii zaprezentowali zgodowe racowisko w barwach obu klubów na całej długości trybuny. Poniżej prezentujemy zdjęcia i materiał filmowy.

Przed kilku laty prezentowaliśmy zestawienie legijnych opraw, w których race tworzyły konkretny wzór. Pierwsza taka choreografia miała miejsce 22 maja 2002 roku, podczas finału Pucharu Ligi z Wisłą Kraków, kiedy na Żylecie starego stadionu zaprezentowane zostało racowisko tworzące napis "LEGIA". Przed dwudziestu laty taka prezentacja była czymś wyjątkowym w polskim ruchu kibicowskim.

Po dwóch meczach w Płocku, gdzie nie mogliśmy pojawić się z powodu braku sektora, a mecze toczone były w mocno anty legijnej atmosferze miejscowych zakompleksieńców, znów mieliśmy okazję wspierać nasz klub u siebie. Za nami przedostatnie domowe spotkanie w roku 2022 i kolejny raz udało się nam osiągnąć całkiem przyzwoitą frekwencję, choć oczywiście będziemy dążyli do tego, aby ta była jeszcze lepsza. Dwa dni przed meczem w kilkunastu miejscach w Warszawie pojawiły się dobrze widoczne transparenty "Widzimy się na Legii 22.10 g. 17:30".

Za nami drugi wyjazd w obecnym sezonie i kolejny komplet na wyjazdowym szlaku. Niestety jak się okazuje na poprawę wyników względem ostatniego, fatalnego sezonu, przyjdzie nam jednak poczekać. Najważniejsze jednak, żebyśmy my trzymali równą, wysoką formę. A ta podczas meczu na stadionie przy Kałuży, pomimo bardzo niekorzystnego wyniku, była naprawdę przyzwoita.

Po półtorarocznej przerwie ponownie mieliśmy okazję podróżować pociągiem specjalnym na wyjazdowy mecz Legii. Ostatni raz "specjal" organizowany był w marcu zeszłego roku na mecz w Gdańsku. Później zaś z powodu pandemii i zamkniętych stadionów przez długie miesiące nie wpuszczano kibiców na trybuny, ale od tego sezonu ponownie możemy jeździć i wspierać z trybun nasz ukochany klub.

W ostatnich latach Legia regularnie sięga po tytuł mistrzowski, ale biorąc pod uwagę 104-letnią historię naszego klubu, tytułów mistrzowskich ma na koncie zdecydowanie zbyt mało. Przed meczem z Cracovią wiedzieliśmy jedno - musimy pomóc piłkarzom w zdobyciu przynajmniej jednego punktu, który gwarantowałby nam 15. mistrzostwo.

Są wyjazdy, które po latach mylą się z innymi wyprawami, ale są też takie, które pamięta się latami. Do tej drugiej kategorii zaliczymy z pewnością niedzielny wyjazd do Wrocławia, podczas którego ustanowiliśmy rekord wyjazdowy na meczu ligowym. 3421 osób w sektorze gości to liczba nieosiągalna dla innych, a dodajmy, że chętnych na wyjazd było znacznie więcej...

Niektóre wyjazdy zlewają się nam po latach z wieloma innymi w to samo miejsce, są też jednak takie, które pamięta się latami. Do tych drugich z pewnością będziemy mogli zaliczyć wyprawę do Gdańska, gdzie na boisku nie brakowało dramaturgii, a w sektorze gości fani zaprezentowali zarówno efektowną oprawę, jak i niesamowity doping przez cały mecz. Takiego pier... z naszej strony nie było już dawno.